Τρόμου: Πείραμα Mε Την Bloody Marry.


Ήταν μια φίλη μου με τον ξάδερφο της. Θα κοιμόταν στο σπίτι της για μια εβδομάδα. Την πρώτη νύχτα, ο ξάδερφος της, της είπε για τον θρύλο της Blood Marry. Ήθελε να κάνουν αυτό το «πείραμα» γιατί δεν το πίστευε και έλεγε πως τα λένε για να τρομάζουν τους ανθρώπους και ειδικά τα παιδιά!

Πήγαν στον καθρέπτη του χολ και τοποθέτησαν από μπροστά του 4 κεριά! Έκαναν όλη την διαδικασία που χρειάζεται για να καλέσουν την Bloody Marry… Είδαν πως δεν είχε γίνει τίποτα. Για αυτό έσβησαν τα κεριά και πήγαν στο σαλόνι! Η φίλη μου είπε στον ξάδερφο της πως πάει λίγο στο μπάνιο! Λοιπόν, πήγε άναψε το φως και μπήκε μέσα! Κοιτάχτηκε στον καθρέπτη του μπάνιου και είδε πως από πίσω της ήταν μια κοπέλα με μαύρα μαλλιά που κάλυπταν το πρόσωπο της και φορούσε μαύρα ρούχα! Η φίλη μου τρόμαξε και βγήκε από το μπάνιο! Πήγε στο σαλόνι και το είπε αυτό στον ξάδερφο της! Αυτός της είπε ότι ήταν από την φαντασία της και πως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα! Αυτή τον πίστεψε.

Είχαν ανοίξει την τηλεόραση. Ξάφνου αυτή άρχισε να αλλάζει κανάλια από μόνη της μέχρι που έκλεισε! Την κοίταξαν για λίγα δευτερόλεπτα και είδαν πως στεκόταν από πίσω τους η ίδια κοπέλα που είχε δει η φίλη μου στο μπάνιο! Πήγαν στο δωμάτιο της και κουκουλώθηκαν και οι δύο μέχρι πάνω! Από την κουζίνα ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος, σαν να έσπαγε γυαλί! Ο ξάδερφος της φίλης μου, για να δείξει ότι δεν φοβάται, πήγε αυτός για να δει τι γίνεται! Μόλις έφτασε στην κουζίνα, είδε πως τίποτα δεν είχε πειραχτεί! Γύρισε πίσω στο δωμάτιο της φίλης μου και της είπε τι έγινε! Εκείνη τον πίστεψε!

Το βράδυ δεν κοιμήθηκαν από φόβο! Την επόμενη μέρα το πρωί, αφού οι γονείς της φίλης μου έφυγαν πάλι για δουλειά, κατέβηκαν κάτω στο υπόγειο του σπιτιού. Κάτω είχε 5 μεγάλους καθρέπτες! Ο ξάδερφος της φίλης μου πήρε ένα ρόπαλο για ασφάλεια! Κοιτάχτηκε σε έναν καθρέπτη… Είδε την ίδια κοπέλα να στέκεται από πίσω του! Τρόμαξε και έσπασε τον καθρέπτη με το ρόπαλο! Μετά έγινε το ίδιο και με την φίλη μου σε έναν άλλον καθρέπτη! Πήρε ένα σφυρί και τον έσπασε! Το ίδιο έγινε και με τους άλλους τρεις! Τους έσπασαν.

Μετά, ανέβηκαν πάνω πιστεύοντας πως όλα τελείωσαν αφού έσπασαν τους καθρέπτες! Από τις σκάλες του υπόγειου ακούγονταν βήματα! Ανέβαιναν τις σκάλες! Εμφανίστηκε η ίδια κοπέλα που εμφανιζόταν στους καθρέπτες! Πήγαινε προς το μέρος τους! Αυτοί τα έκαναν πάνω τους κυριολεκτικά! Πήραν έναν σταυρό και το κόλλησαν στο μέτωπο της! Αυτή πονούσε και άρχισε να τρέχει σαν τρελή μέσα στο σαλόνι από τον πόνο! Έπιασε φωτιά και κάηκε! Εξαφανίστηκε πολύ απότομα! Όλα τελείωσαν! Σταμάτησαν! Δεν μίλησα ποτέ σε κανέναν για αυτό το θέμα!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Ο ξένος


Ο Ξένος Εξώφυλλο


Χρόνια βασανιζόταν ο αδερφός μου με την αγιάτρευτη αρρώστια που του κατέτρωγε τα σωθικά. Κι όμως… έπασχε από την ανίατη ασθένεια της αιώνιας ζωής, που… εγώ του χάρισα. Πολλές ήταν οι φορές που με παρακάλεσε να τον απαλλάξω από το μαρτύριο· κι εγώ… προσπάθησα… Read the rest of this entry

Τρόμου: Παράξενα Φαινόμενα Στο Σπίτι.


Κάποτε ήταν ένα κορίτσι που ήταν γύρω στα 15 και την έλεγαν Ελένη. Η Ελένη πήγαινε πρώτη Λυκείου και ήταν η καλύτερη μαθήτρια στην τάξη! Μια μέρα είδε μια παρέα, ένα κορίτσι και δύο αγόρια να την πλησιάζουν. Αυτή τους ρώτησε τι θα ήθελαν και αυτοί της απάντησαν πως ήρθαν γιατί ήθελαν να την γνωρίσουν και να την βάλουν στην παρέα τους! Η παρέα των τριών παιδιών ήταν Δευτέρα Λυκείου. Αυτοί φυσικά δέχτηκε, μιας και δεν είχε κανέναν φίλο σε όλο το σχολείο και έτσι ξεκίνησαν τα μπούρου μπούρου.

Ήρθε η ώρα να σχολάσουν και έτσι ο καθένας πήρε τον δρόμο για το σπίτι του. Η Ελένη, από τότε που μπήκε στην παρέα των τριών αυτών παιδιών, άρχισε να βλέπει κάθε βράδυ ένα πολύ παράξενο όνειρο. Έβλεπε ότι την κυνηγούσε ένας παράξενος άντρας με ένα μαχαίρι και μια μάσκα στο πρόσωπο. Αυτό το όνειρο όμως το έβλεπε μόνο στις 12:00 το βράδυ! Ε λοιπόν, μια νύχτα αποφάσισε να μείνει ξύπνια γιατί φοβόταν πως θα ξανάβλεπε το ίδιο όνειρο.

Πήγε 11:40 όταν ακούστηκε ένας θόρυβος από την κουζίνα. Σαν να έσπαγε γυαλί! Η Ελένη πήγε εκεί τρομαγμένη για να δει αν είχε πέσει τίποτα, αλλά όλα ήταν στην θέση τους! Τέλος πάντων, δεν έδωσε σημασία και πήγε πάλι στον καναπέ για να δει τηλεόραση! Ξαφνικά η τηλεόραση άρχισε να αλλάζει κανάλια από μόνη της! Η Ελένη άρχισε να αγχώνεται και να φοβάται περισσότερο! Πήγε τρέμοντας και την έκλεισε από το κεντρικό κουμπί που βρισκόταν πάνω στην τηλεόραση. Τα φώτα τα άφησε αναμμένα γιατί φοβόταν αρκετά και άρχισε να ανεβαίνει την σκάλα που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια.

Όταν η Ελένη έφτασε στην μέση της σκάλας, είδε πως τα φώτα του σαλονιού άρχισαν να αναβοσβήνουν! Άρχισε να τρέχει τρομοκρατημένη στο δωμάτιο της! Μπήκε μέσα και κλείδωσε την πόρτα! Ξάπλωσε στο κρεβάτι της και κουκουλώθηκε μέχρι πάνω! Άρχισαν να ακούγονται χτύποι στην πόρτα του δωματίου της και επίσης να ακούει μια βραχνή φωνή να λέει το όνομα της! Η Ελένη κυριολεκτικά τα έκανε πάνω της!

Ξαφνικά η πόρτα έσπασε και μπήκε μέσα μια σκιά γύρο στο 1,5 μέτρο! Η σκιά ήταν λευκή! Πήγε πάνω από την Ελένη και την κοιτούσε με ένα διαπεραστικό βλέμμα! Τότε η Ελένη έβγαλε την εικόνα της Παναγίας που είχε κάτω από το μαξιλάρι της και της την έβαλε στο πρόσωπο! Η σκιά άρχισε να τσιρίζει και είπε στην Ελένη «Η εικόνα αυτή σε έσωσε!» και μέσα σε δεύτερα εξαφανίστηκε! Την επόμενη μέρα που πήγε στο σχολείο δεν είπε τίποτα σε κανέναν όταν ξαφνικά από μια παρέα πολλών ατόμων άκουσε να μιλάν για την παρέα που είχε η Ελένη, και η παρέα ανέφερε πως αυτά τα παιδιά ασχολούνταν με μαύρη μάγια! Τότε κατάλαβε τι ήταν όλα αυτά που είχαν γίνει χθες στο σπίτι της! Από τότε δεν ξαναείδε πότε εκείνο το κορίτσι και τα δύο αγόρια!

=========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

=========================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Σπίτι Των Πνευμάτων.


Ήμουνα εγώ μαζί με μια φίλη μου στην Αθήνα. Μια μέρα πηγαίναμε βόλτα και περάσαμε μπροστά από μια μονοκατοικία, που ήταν αρκετά παράξενη και είχε αρκετή ομίχλη γύρω της. Η φίλη μου ήθελε να μπούμε μέσα. Εγώ δέχτηκα. Φτάσαμε στην κεντρική πόρτα και αυτή άνοιξε από μόνη της. Εμείς μπήκαμε και είδαμε πως το σπίτι είχε αρκετό φως μέσα, σαν να ήταν μέρα και το φώτιζε! Η διάφορα όμως είναι πως ήταν νύχτα!

Απότομα ακούστηκε μέσα από κάποιο δωμάτιο ένα κοριτσάκι που ζητούσε βοήθεια! Εμείς πήγαμε τρέχοντας στο δωμάτιο για να δούμε αν όντως υπήρχε το κοριτσάκι και να βρίσκαμε έναν τρόπο για να το βοηθήσουμε.

Μόλις μπήκαμε η πόρτα από πίσω μας έκλεισε! Δεν υπήρχε κανένα κοριτσάκι! Μέσα στο δωμάτιο ακούγονταν βήματα. Πήγαμε να βγούμε από το δωμάτιο, αλλά η πόρτα δεν άνοιγε! Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή μιας γυναίκας και ενός άνδρα που μαλώνανε σε μια ακαταλαβίστικη γλώσσα! Από το πουθενά εμφανίστηκε μια γυναικεία μορφή να μας πλησιάζει! Το σώμα της κοπέλας ήταν μέσα στα αίματα, ενώ το κεφάλι της ήταν κομμένο και το κρατούσε στην αγκαλιά της!

Μας πλησίαζε με αργό βήμα. Όταν πλέον είχε έρθει αρκετά κοντά μας, εξαφανίστηκε και η πόρτα άνοιξε! Βγήκαμε και συνεχίσαμε να περπατάμε προς τα μέσα. Βρήκαμε μια ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στο υπόγειο! Τις κατεβήκαμε και βρεθήκαμε στο υπόγειο. Ακούγονταν από πιο μέσα κλάματα και φωνές παιδιών αλλά και μεγάλων ανθρώπων! Εμείς πήγαμε πιο μέσα για να δούμε τι γίνεται.

Όταν φτάσαμε στο σημείο που ακούγονταν οι φωνές, εμφανίστηκαν διάφορες μαύρες και άσπρες σκιές να κόβουν βόλτες από τοίχο σε τοίχο και φωνάζανε! Εμείς αρχίσαμε να τσιρίζουμε και να τρέχουμε για να βγούμε από το σπίτι! Όταν φτάσαμε στην κεντρική πόρτα είδαμε διάφορες λευκές φιγούρες να αιωρούνται στο ταβάνι!

Βγήκαμε όπως κι όπως από το σπίτι και δεν είπαμε σε κανέναν αυτό που έγινε! Μόνο μια φορά το είπα σε κάτι άλλες φίλες μου και μου είπαν ότι κατά την κατοχή έμενε μια μεγάλη οικογένεια εκεί. Μια μέρα όμως μπήκαν μέσα οι Γερμανοί και τους σκότωσαν όλους!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Τρόμου: Ποτηράκι.


Ήμουνα εγώ μαζί με μία φίλη μου. Είχαμε κανονίσει από την προηγούμενη μέρα να βρεθούμε και να πάμε κατά τις 7:30 το απόγευμα σε ένα εγκαταλελειμμένο ερειπωμένο σπίτι! Είχαμε σχεδιάσει να κάνουμε ποτηράκι ώστε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα!

Μπήκαμε στο σπίτι και είδαμε πως είχε πάρα πολύ λίγο φως επειδή ο ήλιος έδυε σιγά σιγά. Μέσα σε ένα δωμάτιο υπήρχε ένα μικρό στρογγυλό τραπέζι και 2 καρέκλες δίπλα του. Η φίλη μου έβγαλε από την τσάντα της ένα ποτήρι και εγώ έβγαλα από την δική μου τσάντα μερικά χαρτιά, που το κάθε ένα από αυτά είχε ένα διαφορετικό γράμμα.

Πρώτα η φίλη μου προσπάθησε να καλέσει ένα πνεύμα, αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα προσπάθησα εγώ και τα κατάφερα! Αρχικά του ζητούσαμε να κάνει διάφορα πράγματα, όπως για παράδειγμα να χτυπήσει το χέρι του πάνω στο τραπέζι κ.λ.π. Λίγο αργότερα εγώ το ρωτάω πιο είναι το όνομα του. Με τα χαρτιά μου σχημάτισε το όνομα Λούσιφερ!!!

Εγώ κατουρήθηκα πάνω μου και η φίλη μου χεζόταν από τον φόβο της! Πήγαμε να φύγουμε αλλά οι πόρτες έκλεισαν! Εγώ φορούσα ένα βραχιόλι με έναν σταυρό πάνω του, αλλά κόπηκε! Και η φίλη μου φορούσε ένα βραχιόλι με έναν σταυρό, αλλά και αυτό κόπηκε! Σε κάποια φάση η φίλη μου γύρισε προς τα εμένα και άρχισε να τσιρίζει! Την ρώτησα τι έπαθε και εκείνη μου είπε να μην κοιτάξω πίσω μου. Εγώ από περιέργεια και μόνο γύρισα πίσω μου και είδα έναν ψιλό αδύνατο άντρα ξανθό, με γαλάζια μάτια και μαύρα ρούχα να με κοιτάει. Η φίλη μου και εγώ τσιρίζαμε και είπαμε μαζί ταυτόχρονα «Αυτός είναι ο Λούσιφερ!!».

Τότε αυτός άρχισε να γελά με ένα παράξενο γέλιο! Τότε η φίλη μου με πήρε από το χέρι και με πήγε σε μια πόρτα, βρήκε ένα τσεκούρι κάτω και την έσπασε! Βγήκαμε, αλλά βρεθήκαμε πάλι στο ίδιο δωμάτιο! Ίσα με 7 φορές έγινε αυτό! Τότε ο Λούσιφερ μας είπε «Ή θα παραδοθείτε σε εμένα ή δεν θα βγείτε πότε από εδώ!». Η φίλη μου άρχισε να κλαίει και μου είπε «Αυτό ήταν Τσαμπίκα! Ήρθε το τέλος μας!».

Εγώ την καθησύχασα και της είπα πως θα τα καταφέρουμε! Άρχισα να λέω πρώτη το Πάτερ Ημών και μετά άρχισε και η φίλη μου να το λέει μαζί μου! Τότε ο Λούσιφερ άρχισε να πονάει παντού και να ανοίγουν πληγές σε όλο του το σώμα. Μας έλεγε να σταματήσουμε αλλά εμείς συνεχίσαμε. Μετά από λίγη ώρα εξαφανίστηκε! Όλες οι πόρτες άνοιξαν και εμείς φύγαμε από το σπίτι τρέχοντας και δεν το ξαναπλησιάσαμε πότε, ούτε ανοίξαμε συζήτηση για αυτό το θέμα.

=============================

Ευχαριστούμε την Τσαμπίκα για την ιστορία της.

=============================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Παλιό Μικρό Σπιτάκι.


Ήμασταν στο Πανεπιστήμιο και κάναμε μάθημα. Όταν σχολάσαμε εγώ, η Νίκη, ο Κώστας, η Άντρε, η Ρόζι, η Άνι, ο Νικήτας και ο Γιάννης κανονίσαμε να βρεθούμε όλοι μαζί μπροστά από ένα παλιό σπιτάκι στις 9:00 το βράδυ. Είχαμε ακούσει ότι σε αυτό το σπιτάκι είχε μπει μέσα ένα κορίτσι που λεγόταν Σαμπρίνα και δεν ξαναβγήκε ποτέ!! Κάνεις δεν ξέρει τι απέγινε! Για αυτό και θέλαμε να εξερευνήσουμε το σπιτάκι, για να ανακαλύψουμε τι απέγινε η Σαμπρίνα.

Ανοίξαμε τους φακούς μας και μπήκαμε μέσα! Όλοι φορούσαμε ένα κομποσχοίνι στο χέρι και ένα σταυρό στον λαιμό μας! Πιστεύαμε ότι κάτι μεταφυσικό γινόταν εκεί μέσα! Η Άντρε και η Νίκη μετά από λίγα δευτερόλεπτα μας είπαν πως είδαν αίμα στο πάτωμα και οδηγούσε μέσα σε ένα δωμάτιο! Η Άνι επεξεργάστηκε το αίμα και μας είπε ότι ήταν φρέσκο! Αυτό μας έκανε να ανατριχιάσουμε αλλά και να απορήσουμε ταυτόχρονα, γιατί η Σαμπρίνα είχε μπει πριν 2 χρόνια εδώ! Το αίμα, πως γίνεται να είναι φρέσκο;;

Ο Γιάννης και ο Κώστας μπήκαν πρώτοι στο δωμάτιο. Λίγο πριν μπούμε κι εμείς, η Ρόζι μας είπε ότι δεν ήθελε να μπει μέσα γιατί φοβόταν. Ο Νικήτας και η Νίκη έκατσαν μαζί της. Μέσα στο δωμάτιο η Άντρε είδε μια παλιά σκονισμένη ξύλινη ντουλάπα. Την άνοιξε και βρήκε μέσα ένα παλιό album! Μας φώναξε για να το δούμε. Η Άντρε το άνοιξε και ήταν κενό!! Μόνο στο τέλος είχε την φωτογραφία μιας γυναίκας που κρατούσε ένα τσεκούρι! Μας έκανε εντύπωση το γιατί να υπάρχει μόνο αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία αυτής της γυναίκας μέσα στο album!

Ξαφνικά ακούσαμε μια τσιρίδα από έξω! Ήταν της Ρόζι!! Βγήκαμε και είδαμε τον Νικήτα με την Νίκη να είναι κάτασπροι από τον φόβο τους! Η Ρόζι έλειπε!! Τους Ρωτήσαμε που πήγε η Ρόζι και μας είπαν πως εμφανίστηκε μια γυναίκα με μαύρα ρούχα, αίματα παντού και να κρατάει ένα τσεκούρι στο αριστερό χέρι με ξεραμένο αίμα επάνω του να αρπάζει την Ρόζι και να εξαφανίζεται μέσα σε δευτερόλεπτα!! Καταλάβαμε πως αυτή ήταν η γυναίκα που είχαμε δει στην φωτογραφία του album! Αρχίσαμε να ψάχνουμε για ίχνη της γυναίκας και να βρούμε που πήγε την Ρόζι! Είδαμε μερικές κηλίδες αίματος στο πάτωμα! Οι κηλίδες οδηγούσαν προς την κουζίνα! Μπήκαμε μέσα. Πάνω στο ταβάνι κρεμόντουσαν άνθρωποι από τα χέρια και τα κεφάλια τους ήταν πάνω σε ένα πολύ μεγάλο έπιπλο! Όλοι αρχίσαμε να τσιρίζουμε από τον τρόμο!

Ξαφνικά εμφανίστηκε από το πουθενά μια ψηλή κοπέλα με καστανόξανθα μαλλιά, γαλάζια μάτια και με ένα λευκό φόρεμα να τρέχει πάρα πολύ γρήγορα μέσα στο δωμάτιο και να φωνάζει «Πρέπει να φύγετε από εδώ!!». Μετά από λίγο εξαφανίστηκε ξαφνικά και απότομα! Ξαφνικά αρχίσαμε να ακούμε μία γυναικεία φωνή να φωνάζει τα ονόματα μας και η πόρτα έκλεισε! Από το ταβάνι άρχισε να στάζει αίμα μέχρι που το δωμάτιο άρχισε να πλημμυρίζει σιγά σιγά! Ο Κώστας μαζί με τον Νικήτα κατάφεραν να σπάσουν την πόρτα και βγήκαμε! Όταν βγήκαμε είδαμε στον απέναντι τοίχο γραμμένο με αίμα «Όποιος μπαίνει εδώ ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΓΑΙΝΕΙ». Βγήκαμε τρεχάτοι από το σπίτι και δεν το ξαναπλησιάσαμε ποτέ!

Μετά από 1 μήνα μια παρέα 4 ατόμων, 2 κορίτσια και 2 αγόρια, μπήκαν σε εκείνο το μικρό σπιτάκι και δεν ξαναγύρισαν πότε! Κάνεις δεν ξέρει τι απέγιναν… Μπορεί να βρήκαν το ίδιο τέλος όπως της Σαμπρίνας!!

 

==========================================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

==========================================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Στοιχειωμένο Σπίτι.


Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι 100% αληθινή! Ήμασταν διακοπές στην Αθήνα εγώ, η Νίκη, η Άντρε, η Νάσια, η Κρίστα, η Δέσποινα και η Ελίνα. Η ζωή μας ήταν φυσιολογική. Μια μέρα που είχαμε βγει και οι 7 βόλτα, ακούσαμε από έναν νέο άντρα να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει για ένα στοιχειωμένο σπίτι, το οποίο ήταν λίγα μέτρα πιο μακριά από το ξενοδοχείο που μέναμε. Εμείς συμφωνήσαμε την επόμενη μέρα να το εξερευνήσουμε.

Όταν ήρθε η επόμενη μέρα, περιμέναμε πότε θα νυχτώσει. Αφού νύχτωσε, πήραμε τα κατάλληλα χρήσιμα αντικείμενα που πιστεύαμε πως θα μας χρειαζόντουσαν (Π.χ φακός, κομποσχοίνια κ.λ.π) και φύγαμε για εκείνο το στοιχειωμένο σπίτι. Όταν φτάσαμε, ανοίξαμε την πόρτα και μπήκαμε μέσα. Στην αρχή μας χτύπησε ένα πολύ κρύο ρεύμα, αλλά είδαμε από δίπλα ένα σπασμένο παράθυρο και πιστεύαμε οτι ερχόταν από εκεί! Για αυτό το θέμα δεν δώσαμε σημασία. Συνεχίσαμε να περπατάμε προς τα μέσα. Η πόρτα από πίσω μας έκλεισε απότομα! Τότε βγάλαμε του φακούς και τους ανοίξαμε. Είδαμε πως το σπίτι ήταν γεμάτο με έπιπλα, τα οποία είχαν πάνω τους από ένα βάζο με ανθισμένα λουλούδια! Μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό, μιας και δεν έμενε κάνεις μέσα στο σπίτι!

Τότε εμφανίζεται μια κοπέλα με μαύρα ρούχα να πηγαίνει προς τα λουλούδια! Άρχισε να μιλάει σε αυτά σε μια γλώσσα που δεν ξέραμε! Εμείς ήμασταν έτοιμες να πάμε να την ρωτήσουμε αν έμενε εδώ. Όμως με το που φτάνουμε ακριβώς από πίσω της, δεν γύρισε ολόκληρη προς τα εμάς, αλλά μόνο το κεφάλι της! Εμείς φυσικά χεστήκαμε από τον φόβο μας! Είδαμε πως η κοπέλα είχε κόκκινα μάτια και αυτό μας έκανε να τρομάξουμε ακόμα περισσότερο!! Η Κρίστα άρχιζε να τσιρίζει και το φάντασμα πέρασε από μέσα της! Μόλις το φάντασμα βγήκε, η Κρίστα άρχισε να μας παραπονιέται οτι την πονούσε η κοιλιά της και είχε φριχτό πονοκέφαλο. Μετά από λίγο, ακούσαμε από ένα δωμάτιο το κλάμα ενός μωρού! Τρέμαμε από τον φόβο μας! Τελικά καταφέραμε να μπούμε μέσα! Όταν μπήκαμε αντικρίσαμε ένα ψεύτικο μωρό που έκλαιγε! Εγώ την γύρισα από πίσω για να δω αν είχε μπαταρίες, όμως η κούκλα δεν είχε και συνέχισε να κλαίει! Αυτό μας έκανε περισσότερη εντύπωση! Τότε όλες μας βάλαμε από ένα κομποσχοίνι στο χέρι μας!

Σε εκείνο το δωμάτιο υπήρχε ένας καθρέπτης και από μπροστά του είχε 3 αναμμένα κεριά! Τότε εμφανίζεται μια μαύρη σκιά, πηγαίνει στον καθρέπτη από μπροστά και άρχισε να λέει το Bloody Mary 5 συνεχόμενες φορές! Αρχίσαμε να τρέχουμε για να βγούμε από εκείνο το δωμάτιο, αλλά η πόρτα έκλεισε από μόνη της! Γυρίσαμε να δούμε αν η σκιά ήταν ακόμα εκεί! Η σκιά είχε εξαφανιστεί, όμως υπήρχε μια κοπέλα μέσα στον καθρέπτη! Η Ελίνα μας είπε πως αυτή είναι η Bloody Mary και για να την ξεφορτωθούμε έπρεπε να σπάσουμε τον καθρέπτη! Βρήκα ένα σφυρί στο πάτωμα, το πήρα και τον έσπασα! Η πόρτα άνοιξε από μόνη της και βγήκαμε! Το παράθυρο από το οποίο θα βγαίναμε ήταν κλειστό! Η Άντρε μας έδειξε ότι το παράθυρο από σαλόνι ήταν σπασμένο! Πήγαμε εκεί!

Όταν φτάσαμε, ακούσαμε βήματα από δεξιά και από αριστερά! Εμφανίστηκαν άνθρωποι με σκισμένα ρούχα και πληγές σε όλο τους το σώμα να μας λένε <<μείνετε μαζί μας!>> Βγήκαμε γρήγορα από το παράθυρο και πήγαμε στο ξενοδοχείο! Όλες μείναμε στο δωμάτιο της Νάσιας! Την επόμενη μέρα το πρωί τα μαζέψαμε όλα και γυρίσαμε Θεσσαλονίκη!

==========================================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

==========================================

Αζαζούκ, μέρος έβδομο


Οι υπόλοιπες ώρες πέρασαν βασανιστικά αργά. Είδα τον ήλιο να διαδέχεται το φεγγάρι δύο φορές κι εγώ στεκόμουν άγρυπνος φρουρός με ένα τσιγάρο στο κιτρινισμένο χέρι και έναν καφέ στο άλλο. Ήμουν στα πρόθυρα της παράνοιας. Επιτέλους το τηλέφωνό μου χτύπησε. Ήταν ο κτηνίατρος.

«Μόλις τελείωσα τη νεκροψία.» μου είπε. «Λυπάμαι που το λέω, αλλά πολύ φοβάμαι πως είχατε δίκιο.» Το τσιγάρο έπεσε από το στόμα μου που κρέμασε στα τελευταία του λόγια. «Ο γάτος σας στραγγαλίστηκε σε σημείο που έσπασε η καρωτίδα και ο αυχένας του.» Read the rest of this entry

Αζαζούκ, Μέρος έκτο.


Μου έδωσαν μία πρόχειρη αλλαξιά και με έβαλαν στο γραφείο του διοικητή.

«Ένα barcode δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο…» μου είχε πει στο αστυνομικό τμήμα. «Σου έκλεψαν τιμαλφή ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα;»

«Δεν ξέρω, αλλά δεν νομίζω να…» προσπάθησα να ολοκληρώσω.

«Πείραξαν εσένα ή κάποιο άλλο πρόσωπο που διαμένει στο διαμέρισμά σου;» με διέκοψε γρήγορα.

«Μένω μόνος…» απάντησα.

«Τότε ποια είναι η καταγγελία σου;»

«Υπάρχει κάποιος μέσα στο διαμέρισμά μου. Και όπως σου είπα και πριν πρέπει να τον έχει βάλει εκείνος ο αντιπαθής κτηματομεσίτης ή ό,τι διάβολο είναι.» Read the rest of this entry

Αζαζούκ, Μέρος Πέμπτο.


Πρέπει να ήταν τέσσερις τα ξημερώματα όταν άκουσα κάτι να σέρνεται έξω από την πόρτα μου. Ο ήχος πλησίαζε ρυθμικά γεμίζοντας τον διάδρομο με άναρθρες ψιθυριστές κραυγές. Υπήρχε κάτι πρωτόγνωρο, σίγουρα άγνωστο, στη φύση αυτών των λαρυγγισμών που προκαλούσε ένα αργόσυρτο ρίγος στη ραχοκοκαλιά μου.

«Μεγαλοδύναμε Θεέ!» ψιθύρισα.

Μια στιγμή αργότερα, ένα χτύπημα ακούστηκε στην εξώπορτα και ένας βαρύς γδούπος στο εσωτερικό της ντουλάπας που βρισκόταν δίπλα από το κρεβάτι. Δεν βρήκα το κουράγιο να σηκωθώ. Ίσως το να κρατήσω τα βλέφαρά μου ερμητικά κλειστά ήταν το καλύτερο πράγμα που μπορούσα να κάνω. Read the rest of this entry

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 1.016 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: