Monthly Archives: Μαρτίου 2010

Θάνατος: Είδαμε πώς θα πεθάνουμε… Ανεξήγητο…


Μία φίλη της κολλητής μου της έδειξε ένα παράξενο «παιχνίδι». Την έβαλε να κάνει ένα τσιγάρο και κατά τη διάρκειά του την ρώταγε διάφορα για τη ζωή της (πού γεννήθηκε, πώς ήταν τα παιδικά της χρόνια, τί θέλει να κάνει στο μέλλον, τί φοβάται κλπ). Όταν η κολλητή μου τελείωσε το τσιγάρο, η φίλη της πήρε τη στάχτη, την έβαλε στο χέρι της, στον καρπό, την έτριψε λίγο και εμφανίστηκαν ξαφνικά οι αριθμοί και τα γράμματα από την πινακίδα του αυτοκινήτου της κολλητής μου. Αυτό σημαίνει πως θα πεθάνει σε τροχαίο. Αυτό το «παιχνίδι» δηλαδή, σου δείχνει πώς θα πεθάνεις. Όταν η κολλητή μου μου το είπε, δεν την πίστεψα, όμως το έκανε και σε εμένα και μόλις έβαλε τη στάχτη μου στο χέρι της εμφανίστηκε ως διά μαγείας η λέξη «ΒΙΑΣΜΟΣ» και ο αριθμός «19», που σημαίνει ότι θα πεθάνω από βιασμό ή στα 19 μου, ή σε 19 χρόνια, ή σε 19 μήνες κ.ο.κ. Εγώ δεν πιστεύω πως θα πεθάνω έτσι και δεν θα πίστευα γενικά όλο το σκηνικό αν δεν έβλεπα τα γράμματα από στάχτη να εμφανίζονται από το πουθενά στο χέρι της φίλης μου. δεν μπορώ να καταλάβω πώς έγινε αυτό… Τέλος, η φίλη μου μου είπε πως αυτό το «παιχνίδι» ακολουθεί μια αλυσίδα. Δηλαδή αν δεν σου το έχουνε κάνει, δεν μπορείς να το κάνεις στους άλλους… Δεν ξέρω τί να πω, ούτε πως εμφανίστηκαν τα γράμματα. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στον κόσμο μας τελικά, μάλλον αγνοούμε πολλά που συμβαίνουν γύρω μας…

Θάνατος: Όνειρο θανάτου!


Η ιστορία αυτή χωρίς να είναι η πιο τρομακτική και χωρίς να έχει υπερβολές είναι 100% αληθινή και μου συνέβη πριν από 3 χρόνια περίπου.

Ήταν χειμώνας και είχα πέσει για ύπνο μετά από μια ημέρα ρουτίνας. Από την αρχή είχα ανήσυχο ύπνο με παράξενα όνειρα. Σε ένα από αυτά ‘είδα’ τον θάνατο ενός συγγενή της κοπέλας μου. Τρομαγμένος ξύπνησα αμέσως και κοίταξα το ρολόι. Ήταν 03:20 το πρωί. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα χτύπησε το κινητό μου. Ήταν η κοπέλα μου όπου μέσα σε κλάματα μου είπε για τον χαμό του δικού της προσώπου.

ΥΓ. Έχω διαβάσει αρκετές από τις ιστορίες του site και ακόμα περισσότερα από τα σχόλια. Μερικά από αυτά τα βρίσκω αστεία και συμφωνώ μαζί τους διότι πολλές ιστορίες είναι ‘τραβηγμένες’. Η συγκεκριμένη όμως με συγκίνησε πολύ και με έκανε να αναρωτηθώ για την δύναμη της σκέψης και της πίστης στους ανθρώπους. (Όταν λέω ‘πίστης’ δεν εννοώ οπωσδήποτε θρησκευτικής φύσης).

Θάνατος: Βλέποντας το θάνατό σου.


Υπάρχει ένα βιβλίο, ίσως οι περισσότεροι να το γνωρίζετε, μέσα στο οποίο αναγράφονται διάφορα τεχνάσματα φυσικά όχι θεϊκά. Υπάρχει λοιπόν εκεί καταγεγραμμένος ο τρόπος να δεις τον θάνατο σου. Δεν το έχω κάνει γιατί δε σας κρύβω ότι φοβάμαι! Παίρνεις το βιβλίο και κάθεσαι με τα γόνατα μπροστά στο κρεβάτι σου.

…εκεί έχεις βάλει 2 κεριά σε απόσταση επιτρεπτή για ένα μικρό κείμενο. Διαβάζεις κάτι λόγια και κοιτάς κάτω από το κρεβάτι… όπου διαδραματίζεται η κηδεία σου!!!! Βλέπεις κανονικά όλη την παράσταση και όταν θέλεις να σταματήσεις κοιτάς ανάμεσα στα κεριά όπου είναι γραμμένη η ημερομηνία του θανάτου σου. Όταν τελειώσεις με την τελετή δεν πρέπει να γυρίσεις πίσω σου και ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να απαντήσεις σε οποιοδήποτε κάλεσμα ακούσεις.

DO NOT TRY THIS AT HOME!!!!!

Θάνατος: Το δείπνο των νεκρών.


Μια νύχτα η μητέρα μου είδε ένα παράξενο όνειρο. Ήταν ένας συγγενής από την πλευρά του πατέρα μου ο οποίος καθότανε σε μια μεγάλη τραπεζαρία μαζί με άλλους ανθρώπους και τρώγανε. Πολλούς από αυτούς δεν τους γνώριζε, αλλά 2 από αυτούς ήταν άνθρωποι που τους ήξερε και είχαν πεθάνει από χρόνια. Η μητέρα μου παραξενεύτηκε πολύ και τον ρώτησε «Τι κάνεις εκεί;». ο άντρας δεν απάντησε τίποτα και δεν έδειξε να την πρόσεξε. Το πρωί που ξύπνησε μου διηγήθηκε το όνειρο της. Μετά από 2 μέρες ο πατέρας μου μας ανακοίνωσε πως ον πήραν τηλέφωνο από το χωριό ότι ο συγγενής εκείνος πέθανε. Πείτε το σύμπτωση!

Θάνατος: Νεκρή γιαγιά.


Καλημέρα, αυτή είναι η πρώτη είδηση που καταχωρώ. Σε ένα χωριό έξω από το Αίγιο πριν από αρκετά χρόνια πέθανε μία γιαγιά περίπου 90 ετών. Στην επαρχεία συνηθίζεται ο νεκρός να παραμένει στο σπίτι το τελευταίο βράδυ, ώστε φίλοι και συγγενείς να τον αποχαιρετήσουν. Μοιρολόγια πολλά δεν υπήρχαν όπως καταλαβαίνετε αφού η γιαγιά τα είχε ζήσει τα χρονάκια της, ωστόσο συνέβη ένα γεγονός που κυριολεκτικά αναστάτωσε όλους τους καλεσμένους.

Οι δύο εγγονοί της, έβγαλαν το σώμα από το φέρετρο και το τοποθέτησαν σε όρθια στάση στηρίζοντας το σε μία ντουλάπα που υπήρχε στο δωμάτιο, φεύγοντας έκλεισαν την πόρτα. Μια φίλη της γιαγιάς που κατέφθασε εκείνη την ώρα είχε την ατυχή έμπνευση να πάει στο δωμάτιο για να δει και αυτή με την σειρά της, την μακαρίτισσα. Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρισε το φέρετρο κενό και την μαυροντυμένη γιαγιά όρθια με σταυρωμένα τα χέρια!!! Όπως ήταν φυσικό επικράτησε πανικός και η άτυχη γυναίκα έκανε περίπου 2 ώρες να συνέλθει!!! Το περιστατικό είναι αληθινό, το δε σώμα της γιαγιάς δεν σωριάστηκε στο πάτωμα λόγω της νεκρικής ακαμψίας!!!

Θάνατος: Προσωπική ιστορία.


Έχασα τον πατέρα μου πρωτομαγιά του 92…

Ήταν παρασκευή, στο νοσοκομείο οπού νοσηλευόταν με καρκίνο στα οστά. Αφού γυρίσαμε από το νοσοκομείο στο σπίτι, ξεκινήσαμε να κάνουμε τηλέφωνα στους συγγενείς για να μεταφέρουμε το δυστυχές γεγονός.

Πήραμε λοιπόν τηλέφωνο στην Μάνη, εκεί οπού έμεναν οι κουμπάροι των γονέων μου…

-Διάλογος μάνας μου με κουμπάρα στη Μάνη:

-Έλα, Πελαγία (το όνομά της), πρέπει να έρθετε Αθήνα, ο Χρήστος "έφυγε".

-Έλα ρε Ελένη, με δουλεύεις; Αφού τον είδα πριν από λίγο στο δρόμο, δεν μπόρεσα να σταματήσω, ήμουν σε αυτοκίνητο. Να σας περιμένω για φαγητό το μεσημέρι;

Λένε πως όταν πεθαίνει κάποιος, η ψυχή του "χωρίζει" από το σώμα του και εμφανίζεται σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο…

Δεν ξέρω τί να πω…

Θάνατος: Μήνυμα θανάτου.


Το παρόν περιστατικό μου συνέβη πριν από τρία χρόνια περίπου. Ήταν Ιούνιος και διάβαζα για τις εξετάσεις της σχολής. Κατά τις δύο το βράδυ ενώ μελετούσα για κάμποσες ώρες έκλεισα για λίγο τα μάτια μου γιατί είχα κουραστεί. Κατά περίεργο τρόπο είδα την προγιαγιά μου να στέκεται μπροστά μου και να μου χαμογελάει. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο και με ειδοποίησαν ότι η γιαγιά μόλις είχε πεθάνει!

Θάνατος: Όνειρα….


Το παρακάτω περιστατικό θα μπορούσα να το βάλω είτε σ’ αυτή την κατηγορία είτε στα Όνειρα. Προτίμησα εδώ. Το 2000 πέθανε η γιαγιά μου από καρκίνο. Την θάψαμε στο χωριό μου κι ύστερα από πέντε χρόνια κάναμε την εκταφή όπως συνηθίζεται. Πριν από έξι μήνες περίπου πέθανε και μια θεία της μητέρας μου, επίσης από καρκίνο, πολύ αγαπητή σε μένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήταν πολύ αγαπημένες με την γιαγιά μου. Το βράδυ λοιπόν αφού ενημερώθηκα για τον θάνατο της και πριν την κηδεία είδα ένα όνειρο. Εγώ κι ο αδερφός μου περιμέναμε κάποιους συγγενείς στο σπίτι στο χωριό μου οι οποίοι βρισκόταν στην κηδεία της θείας μου αυτής. Ήρθε λοιπόν να μας κρατήσει συντροφιά εκείνη! Μάλιστα μπήκε στο σπίτι και κάθισε σε μια καρέκλα ακριβώς απέναντι από την είσοδο και κάτω από μια φωτογραφία της γιαγιάς μου. Εκεί τέλειωσε το όνειρο… Το επόμενο απόγευμα, λίγες ώρες μετά την κηδεία, μου είπαν ότι την θεία μου την έθαψαν στο ίδιο τάφο που είχαν θάψει την γιαγιά μου και είχε μείνει κενός μετά την εκταφή. Σαν να την περίμενε…

Αρέσει σε %d bloggers: