Θάνατος: Προσωπική ιστορία.


Έχασα τον πατέρα μου πρωτομαγιά του 92…

Ήταν παρασκευή, στο νοσοκομείο οπού νοσηλευόταν με καρκίνο στα οστά. Αφού γυρίσαμε από το νοσοκομείο στο σπίτι, ξεκινήσαμε να κάνουμε τηλέφωνα στους συγγενείς για να μεταφέρουμε το δυστυχές γεγονός.

Πήραμε λοιπόν τηλέφωνο στην Μάνη, εκεί οπού έμεναν οι κουμπάροι των γονέων μου…

-Διάλογος μάνας μου με κουμπάρα στη Μάνη:

-Έλα, Πελαγία (το όνομά της), πρέπει να έρθετε Αθήνα, ο Χρήστος "έφυγε".

-Έλα ρε Ελένη, με δουλεύεις; Αφού τον είδα πριν από λίγο στο δρόμο, δεν μπόρεσα να σταματήσω, ήμουν σε αυτοκίνητο. Να σας περιμένω για φαγητό το μεσημέρι;

Λένε πως όταν πεθαίνει κάποιος, η ψυχή του "χωρίζει" από το σώμα του και εμφανίζεται σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο…

Δεν ξέρω τί να πω…

Advertisements

Posted on 13/03/2010, in Θάνατος. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: