Φαντάσματα: Η Μαυροντυμένη Γυναίκα.


Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή και προσωπική. Συνέβη πριν πολλά χρόνια όταν έμενα Θεσσαλονίκη. Έμενα στης γιαγιάς μου εκείνη την περίοδο στην Τζαμαδού (και λέω την περιοχή γιατί έχει γραφτεί και στις εφημερίδες).

Λοιπόν τότε ήμουν ένα παιδάκι που είχε τον κλασικό κολλητό και κάνανε διάφορες μαλακίες, όπως το να πηγαίνουμε σε ένα παρεκκλήσι έξω από ένα σχολείο επί της Αγίας Δημητρίου και να ανάβουμε όλα τα κεριά και να τα κάνουμε βουναλάκια. Έτσι μια μέρα που σχόλασα από τα αγγλικά ήρθε ο κολλητός μου και με πήρε και πήγαμε να κάνουμε την ηλίθια ασχολία μας. Μπαίνουμε στο παρεκκλήσι και βάζουμε τα κεριά στο κατάλληλο σχήμα και από το πουθενά μέσα στο μικρό παρεκκλήσι βρίσκεται από πίσω μας μια μαυροντυμένη γυναίκα. Μας λέει πως αυτό που κάνουμε δεν είναι σωστό αν και αυτή μας δικαιολογεί γιατί είμαστε παιδιά και αγαπάει τα παιδιά. Είχε όπως είπε και αυτή μια κόρη που είχε χάσει. Μου είπε εμένα να πάς σπίτι σου από τον δρόμο της εκκλησίας (ήταν κύκλος για μένα 5 λεπτά πιο πολύ δρόμος, συνήθως έκοβα δρόμο από μια αλάνα) και γυρνάει και λέει στον φίλο μου σήμερα να την πας εσύ σπίτι. Αυτή που ήξερε που είναι το σπίτι μου και πως ο φίλος μου δεν είχε σκοπό να με πάει; Φρικάραμε και βγήκαμε έξω με το που βγήκαμε κάναμε λίγα βήματα και γυρίσαμε να δούμε, δεν είδαμε τίποτα απολύτως… καμία μορφή, καμία γυναίκα… παραδόξως κάναμε όπως μας είπε…

Μετά από ένα μήνα γυρνώντας από το σχολειό είδα περιπολικά… αργότερα έμαθα πως πήγαν να συλλάβουν έναν τρελό που απήγαγε κοριτσάκια της ηλικίας μου και τα είχε την μέρα υπηρέτριες να του κάνουν τις δουλείες του σπιτιού και το βράδυ τις έδενε μην του φύγουν… μετά από μήνες τις δολοφονούσε και έβαζε τα πτώματα στο υπόγειο… μέχρι που μια κοπέλα κατάφερε να ξεφύγει και οι γονείς της ειδοποίησαν τις αρχές… τον βρήκαν κρεμασμένο… η κοπέλα ήταν κλεισμένη έναν μήνα περίπου… Όταν το συζητήσαμε με τον φίλο μου είχαμε πάθει πλάκα και οι δύο και δεν μπορούσαμε να το εξηγήσουμε…ίσως φοβόμασταν να παραδεχτούμε πως είχαμε ζήσει κάτι… η απλά ίσως να ήταν όλα τις φαντασίας μας. Πάντως δεν ξανακάναμε μαλακίες στο συγκεκριμένο παρεκκλήσι και πρέπει να ομολογήσω πως είχα πάει πολλές φορές μετά τα αγγλικά μου μήπως ξανασυναντήσω εκείνη την γυναίκα αν και ποτέ δεν την πέτυχα από τότε.

Ειλικρινά είναι κάτι που έχω ζήσει και είναι κάτι που είχα να θυμηθώ χρόνια.

Advertisements

Posted on 10/07/2010, in Φαντάσματα. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: