Monthly Archives: Απρίλιος 2011

Φαντάσματα: Τα Βήματα.


Θα ήθελα να σας πω κι εγώ μια προσωπική μου εμπειρία. Ήταν όταν ήμουνα δημοτικό. Είχα κοιμηθεί στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς μου και σηκώθηκα κατά τις 5 να πάω στο μπάνιο. Τυχαίνει να έχουν δύο, ένα στον 2ο όροφο και ένα στο ισόγειο, κι εγώ πήγα στο ισόγειο επειδή στο άλλο ήταν ο παππούς. Μετά από κάνα δεκάλεπτο άκουσα κάτι βήματα έξω από την πόρτα. Δεν έδωσα στην αρχή σημασία γιατί νόμιζα ότι μάλλον ήμουν από τον ύπνο και νόμιζα ότι τα άκουσα. Τα βήματα όμως όλο και πλησίαζαν προς την πόρτα και άρχισα να διακρίνω ότι έμοιαζε σαν κάποιος να περπατούσε ξυπόλητος και ακουγότανε μια βαριά ανάσα. Πρώτη φορά στην ζωή μου είχα φοβηθεί τόσο. Άρχισα να φωνάζω να έρθει κάποιος κάτω. Τότε τα βήματα απομακρύνονταν. Ανακουφίστηκα και μάλλον δεν με άκουσε κανένας γιατί κοιμόντουσαν. Να όμως μετά από 2 με 3 λεπτά άκουγα πάλι τα ίδια και αυτή την φορά ένιωθα λες και ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα και ήταν έτοιμος να την ανοίξει. Αμέσως φωνάζω τον παππού και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα, έμεινα λέω πάει τελείωσα, ευτυχώς αυτή την φορά ήταν ο παππούς. Με ρώτησε τι έγινε άλλα όταν του είπα δεν με πίστεψε. Αλλά εγώ πιστεύω μάλλον κάποιο φάντασμα πρέπει να ήταν γιατί και η περιοχή εκεί το ’40 ήταν ομαδικό νεκροταφείο και μετά χτίστηκε από πάνω η συνοικία. Ευχαριστώ που μου δόθηκε η ευκαιρία να μοιραστώ την εμπειρία μου. Σχόλια δεκτά.

Advertisements

Νεκτροταφεία: Η Γριά.


Ένας φίλος μου είπε ότι στο καινούργιο νεκροταφείο που έχει ανοίξει εδώ και ένα χρόνο (το οποίο δυστυχώς γέμισε) πήγαν βόλτα ο θείος του, η γυναίκα του και τα δύο παιδάκια τους. Εκεί κοντά και καθώς πέρασαν από κει είδαν και οι τέσσερις μία γριά να κατευθύνεται προς το μέρος τους χωρίς πόδια. Ο θείος του φίλου μου πήρε επί τόπου στροφή και σταμάτησε λίγο πιο πέρα που είχε φως. Πήρε αμέσως τηλέφωνο τον φίλο μου να πάει αμέσως εκεί και η εικόνα που αντίκρισαν ήταν τρομακτική. Ο θείος του δεν μπορούσε να οδηγήσει γιατί είχε κοκαλώσει, και η γυναίκα του και τα παιδιά έκλαιγαν ασταμάτητα…

Μακάβρια: Ο Παπάς.


Έχω να σας αναφέρω μια ιστορία. Πριν από 9 χρόνια περίπου καθόμουν στο σαλόνι του σπιτιού μου και έβλεπα τηλεόραση. Κατά της 11 περίπου βλέπω στο δωμάτιο μου που είναι απέναντι από το σαλόνι ένα παπά να είναι πίσω από την πόρτα και να με βλέπει επίμονα. Ο παπάς φορούσε ένα μακρύ ράσο μαύρο, ήταν μισό διάφανος, κρατούσε ένα σταυρό ανάποδα και ένα βιβλίο στο χέρι. Μετά το μόνο που θυμάμαι να έκανα ήταν πως πέταξα κάποια πράγματα προς το μέρος του και άνοιξα το φως. Φοβήθηκα αλλά κατάφερα να πάω στο δωμάτιο μου να ξαπλώσω. Ενώ κοιμόμουνα είδα έναν εφιάλτη και ξύπνησα ιδρωμένος. Μετά από έναν χρόνο άρχισα να περιγράφω σε κάποιους γνωστούς αλλά δεν ήξεραν ούτε αυτοί ποίος παπάς η άγιος ήταν. Από τότε έκανα 4 χρόνια να ξανά ξαπλώσω νύχτα στο δωμάτιο μου. Παράξενα πράγματα γινόντουσαν και στο σπίτι του ξαδέλφου μου. Πριν από 2 μέρες μου είπε πως είδε στο όνειρό του ένα παπά να κάθετε σε μια καρεκλά και να του λέει: «ήρθα να σου βγάλω τον σταυρό». Ο ξάδελφος μου δεν τον έβγαζε, όμως όταν ξύπνησε ο σταυρός ήταν βγαλμένος και πεσμένος κάτω χωρίς να είχε σπάσει. Το να βγήκε μόνος του είναι απίθανο γιατί δεν γινόταν να βγει εκτός εάν έσπαγε. Τι σημαίνει αυτό ούτε και εγώ ξέρω. Ξέρω και άλλες ιστορίες αλλά δεν τις πιστεύω αν δεν δω σημάδια η τίποτα άλλο που να αποδεικνύει πως είναι αληθινές. Ρωτώντας κάποιους για μια συγκεκριμένη ιστορία είχα πάρει πολλές εκδοχές και σε πολλά σημεία υπήρχαν αντιφάσεις. Φυσικά τις δέχομαι ως ιστορίες τρόμου που λέμε όταν μαζευόμαστε όλοι μαζί την νύχτα, κάποιες φαίνονται πολύ αληθινές όπως κάποιες από την Κύπρο η από την Ρόδο που βρίσκουμε, άλλα και να τις πιστέψω κάτι μέσα μου δεν με αφήνει ώσπου να ψάξω.

Αρέσει σε %d bloggers: