Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2011

Νεκροταφεία: Η Καμπάνα Χτύπησε 3 Φορές.


Ήταν Ανάσταση και ήμασταν στο εξοχικό της πεθεράς του αδερφού μου. Γύρω στις 4 το πρωί καθόμασταν εγώ, ο αδερφός μου και η γυναίκα του στην αυλή καθώς δεν μας κολλούσε ύπνος. Κάποια στιγμή λέγαμε για ιστορίες που έχουν ακούσει για την περιοχή. Ξέχασα να πω πως το σπίτι βρίσκεται σε ένα βουνό (όνομα περιοχής δεν θυμάμαι) μαζί με άλλα 6 σπίτια. Σε κάποια φάση είπαμε να πάρουμε τους φακούς και να πάμε μια βόλτα να ξεμουδιάσουμε. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε απομακρυνθεί αρκετά από το σπίτι. Η γυναίκα του αδερφού μου είπε κάτι που εκείνη την στιγμή δεν ήθελα να ακούσω, πλησιάζαμε στο νεκροταφείο. Υπήρχε μόνο μια λάμπα που φώτιζε τον δρόμο. Από ένα σημείο και μετά ήταν εντελώς σκοτάδι. Ήθελα να κάνω τον έξυπνο και πρότεινα να συνεχίσουμε με τους φακούς. Τους ανάψαμε και προχωρήσαμε. Σε κάποια φάση είχε μια στροφή και γύρω μας πυκνοί θάμνοι. Με το που στρίψαμε το αίμα μου πάγωσε. Στα 200 μέτρα ήταν το νεκροταφείο. Δεν ξέρω γιατί φοβήθηκα τόσο (στην αρχή). Μάλλον αυτή η ησυχία και η θέα με τα καντηλάκια να τρεμοπαίζουν. Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα. Ο αδερφός μου με κορόιδευε που τρόμαξα. Α ξέχασα να πω πως ο αδερφός μου είχε τότε μια σκυλίτσα την Ντέζη. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω. Ξαφνικά η Ντέζη άρχισε να κοιτάει προς την μεριά του νεκροταφείου και να γρυλίζει. Το αίμα μας πάγωσε. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε 3 φορές. Φωτίσαμε με τους φακούς το καμπαναριό όμως δεν είδαμε κάτι. Το βάλαμε στα πόδια και φτάσαμε στο σπίτι. Την άλλη μέρα το απόγευμα πήγαμε πάλι εκεί. Όμως αυτό που είδαμε μας έκανε να τρομάξουμε πιο πολύ. Το καμπαναριό είχε καταστραφεί τρεις εβδομάδες πριν, από έναν σεισμό που είχε γίνει. Από τότε, όταν ακούω καμπάνα μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η νύχτα.

Όνειρα: Είδα Τον Πατέρα Μου Να Πεθαίνει.


Ξεκινώ να πω ότι είμαι καινούρια εδώ. Αλλά κάθομαι και διαβάζω από το πρώτη την ανάρτηση σας. Και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας την δικιά μου περιπέτεια. 12.6.07 ήμουν κατενθουσιασμένη γιατί πήρα τα εισιτήρια για την συναυλία των Evanescence. Και από εκείνη την μέρα για κάποιο λόγο έβλεπα ανεξήγητα όνειρα. Για την ακρίβεια έβλεπα κάποιον να πεθαίνει αλλά ήταν όλα τόσο θολά που δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα. Κάθε βράδυ το ίδιο μέχρι που μίλησα με την μικρή μου αδελφή στο τηλέφωνο και μου είπε τρομαγμένη ότι μέρες τώρα βλέπει στον ύπνο της κάποιον να πεθαίνει αλλά ούτε εκείνη έβλεπε ποιος ήταν. Δεν πίστευα πως ήταν τυχαίο αυτό το όνειρο. Τέλος πάντων 27.6.07 ήταν η μεγάλη συναυλία τον Evanescence ξέρετε. Εκείνη την μέρα ήμουν πολύ ενθουσιασμένη και είχα ξεχάσει να φορτίσω το κινητό μου. Όταν τελείωσε η συναυλία συνειδητοποίησα ότι είχε απενεργοποιηθεί και δεν είχα πως να πάρω τον πατέρα μου να του πω να έρθει να με πάρει. Στο τέλος βρήκα έναν γνωστό μου και του ζήτησα να πάρω τηλέφωνο. Όταν ήρθε ο πατέρας μου γύρισε και μου είπε πώς άμα σήμερα πεθάνει να ξέρω πώς με λατρεύει. Πραγματικά εκείνο το βράδυ το όνειρο μου ξεθόλωσε. Είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει και ξύπνησα από τον ήχο του κινητού μου. Ήταν η μικρή μου αδελφή πανικόβλητη και να κλαίει και να προσπαθεί να μου πει ότι είδε εκείνο το όνειρο που είδα και εγώ. Ακριβώς 3:00 η ώρα ακούω την μάνα μου να φωνάζει «Αφροδίτη τρέξε». Όταν πήγα αντίκρισα δίπλα από τον πατέρα μου μια σκιά να με κοιτά και να μου λέει «θα έρθει μαζί μου». Το έβλεπε και η μάνα μου, δεν μπορώ να πω πώς είμαι τρελή και έβλεπα ότι νάνε. Ο πατέρας μου πέθανε εκείνη την μέρα από ανακοπή καρδιάς αλλά εγώ ήθελα να μάθω, με έκαιγε το θέμα του πνεύματος. Ξέρετε ότι άμα πας σε ένα πνευματιστή γίνετε να επικοινωνήσεις με το αγαπημένο σου πρόσωπο και εγώ με την μάνα μου και την μικρή αδελφή μου πήγαμε. Όταν με ρώτησαν τι ήθελα να ρωτήσω τον πατέρα μου είπα «είδες ποιος στεκόταν δίπλα σου;» και εκείνος μου είπε «Ο άγγελος του θανάτου». Και πραγματικά εκείνη την στιγμή μου ήρθε να γελάσω γιατί δεν το πίστεψα. Αλλά κάντε την κίνηση και πατήστε στο google «the angel of death» και δείτε ότι τελικά είναι αληθινός. Δεν ξέρω άμα σας φάνηκε βλακεία η ιστορία μου αλλά ήθελα να την μοιραστώ με κάποιον.

Τρόμου: Περίεργα Όνειρα Και Το Μικρό Κορίτσι.


Μπορεί να μην είναι τρομακτικό όμως το βίωσα. Πριν αρκετά χρόνια νόμιζα πως είχα δει το φεγγάρι να κοκκινίζει. Μετά συνέχεια έβλεπα σκιές στους τοίχους (αν και πρέπει να πω πως στους τοίχους που τα έβλεπα δεν υπάρχουν παράθυρα αλλά και πάλι είναι ερημικό μέρος, κανείς δεν περνά από έξω). Με ξυπνούσαν κάποιες φωνές σαν ουρλιαχτά αλλά όταν σηκωνόμουν όλα ήταν εντάξει. Άκουγα φωνές και έβλεπα περίεργα όνειρα όπως ανθρώπους να πέφτουν στην φωτιά και άλλα που έχουν σχέση με τον θάνατο. Μετά από αρκετούς μήνες αφού συνεχίστηκαν τα όνειρα έκανα εξορκισμό. Όχι κάτι το ιδιαίτερο που βλέπετε στις ταινίες, απλά με διάβαζε ένας παπάς και έλεγε κάτι που ούτε τα θυμάμαι. Από τότε όλα είναι οκ. Επιπλέον πάνω από το σπίτι μου υπάρχει μια αερογέφυρα και όλοι έχουν δει μια σκιά ενός μικρού κοριτσιού να τρέχει και να φωνάζει. Σαν να είναι κολλημένη στον δρόμο και απλά τον διασχίζει και χάνετε. Δεν το έχω ψάξει αν και το χω δει.

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Σπίτι Δεν Θέλει Να Γκρεμιστεί.


Στην Ερμούπολη της Σύρου, και στον δρόμο για το Κίνι (τρομερή παραλία), 2km έξω από το κέντρο της πόλης, υπάρχει ένα σπίτι το οποίο είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και καιρό. Ενώ έχουν γκρεμιστεί, τα γύρω σε αυτό σπίτια, και έχουν χτιστεί νέα με πιλοτές και κήπους, αυτό το σπίτι δεν έχει πειραχτεί καθόλου. Και πλάκα-πλάκα είναι σε πολύ καλή θέση. Δεν βλέπει παραλία αλλά τον μικρό κάμπο μέχρι το λόφο Αυγό. Το συγκεκριμένο σπίτι δεν τολμά κανείς να το αγοράσει γιατί υπάρχει ένας φόβος γενικά. Όποιος αγόρασε αυτό το οικόπεδο, πέθανε μετά από λίγο καιρό. Κανείς δεν έχει προλάβει να το γκρεμίσει και να χτίσει ένα νέο. Επίσης έχουν ακουστεί ότι οι γείτονες ακούνε μερικά βράδια θορύβους από αλυσίδες και λουκέτα. Και η αστυνομία έχει πάει αρκετές φορές για να βρει κάποια στοιχεία ώστε να αποκλείσουν την περίπτωση να είναι κάποιος που να τα κάνει αυτά. Οι γείτονες φυσικά, άλλο που δεν θέλουν να γκρεμίσουν αυτό το σπίτι αφού τους υποβαθμίζει την περιοχή. Οπότε δεν έχουν λόγο να έχουν δημιουργήσει αυτή την ιστορία. Να φανταστείτε το σπίτι δεν το πλησιάζουν ούτε σκυλιά ούτε τίποτα. Έχει το κάτι άλλο στην αύρα του. Το σπίτι εξωτερικά είναι βαμμένο στην ίδια απόχρωση του αίματος. Από εκεί έχει ονομαστεί το «Κόκκινο Σπίτι».

Φαντάσματα: Περίεργη Ομιλία.


Πριν λίγα χρόνια είχα πάει μαζί με 3 άτομα και έναν σκύλο σε μια ορεινή τοποθεσία στην κεντρική Εύβοια η οποία είναι αρκετά ερημική. Στο συγκεκριμένο μέρος δεν περνούσε ψυχή (άντε κανένας τσοπάνης), ήταν μέσα στο δάσος και το μόνο που υπήρχε ήταν μια ξύλινη παράγκα. 3×3 μέτρα, η οποία ήταν υπερυψωμένη από το έδαφος στηριζόμενη σε κορμούς. Μείναμε για 3 μέρες εκεί και ένα βράδυ συνέβη το εξής κουφό. Ήμασταν μέσα στην παράγκα ξαπλωμένοι και προσπαθούσαμε να κοιμηθούμε. Έξω το απόλυτο σκότος και η απόλυτη ησυχία. Η γυναίκα της παρέας είχε ήδη κοιμηθεί ενώ οι υπόλοιποι τρεις το παλεύαμε. Μέσα λοιπόν στην ησυχία ακούω κάποιο θόρυβο στο μπροστινό μέρος της καλύβας (προς την πόρτα την οποία κοιτούσαμε ξαπλωμένοι). Ο θόρυβος ήταν σαν βήματα αλλά όχι πολύ δυνατός. Κοιτάζω το φίλο μου ο οποίος το είχε ακούσει και αυτός και συνεχίσαμε να ακούμε προσεκτικά μπας και καταλάβουμε τι είναι αυτό. Ο θόρυβος άρχισε να πλησιάζει την καλύβα και να κατευθύνετε στο κάτω μέρος του πατώματος (το οποίο απείχε από το έδαφος περίπου 50 πόντους), να διασχίζει την καλύβα διαγώνια και να καταλήγει στο πίσω μέρος της, λίγο πιο πίσω από τα κεφάλια μας. Εκεί υπήρξε μια μικρή παύση και οι τρεις πλέον φίλοι κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο απορημένοι. Ο θόρυβος σταμάτησε και ξεκίνησε κάτι σαν διάλογος μεταξύ δύο δεν-ξέρω-και-εγώ-τι σε μια γλώσσα πλήρως ακαταλαβίστικη και για τους τρεις μας. Κοιτιόμασταν και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας! Αυτό κράτησε για δύο λεπτά και για αυτό αναφέρω πως ήταν διάλογος, γιατί 3 άτομα ακούγαμε 2 διαφορετικές φωνές (άρα δεν ονειρευόμουν) για αρκετή ώρα ώστε να το διαχωρίσουμε από κάποιο τυχαίο θόρυβο τους δάσους. Εκείνο το βράδυ δεν βγήκαμε από την καλύβα για να το τσεκάρουμε. Ξέρω πως μπορεί κάποιοι να μας έκαναν πλάκα, αλλά το θεωρώ πολύ δύσκολο κάποιος να ερχόταν μέσα στην ερημιά και το σκοτάδι, να περνούσε από το κάτω μέρος της καλύβας όπου υπήρχαν και διάφορα πράγματα, να ξεκινούσε έναν διάλογο και στη συνέχεια να εξαφανιζόταν αθόρυβα. Επίσης κατά τη διάρκεια όλου του σκηνικού ο σκύλος ούτε γάβγισε, ούτε τρόμαξε.

Μακάβρια: Φωνές Στο Διπλανό Σπίτι.


Ήταν λέει μια φορά σε ένα σπίτι μια οικογένεια, η οποία κάθε βράδυ άκουγε φωνές μέσα από το διπλανό σπίτι! Η οικογένεια όμως μετά από τόσο καιρό δεν άντεξε να ακούει αυτές τις φωνές κάθε βράδυ. Έτσι αποφάσισαν όλοι μαζί να δουν τι υπήρχε σε εκείνο το σπίτι. Καθώς λοιπόν τα δυο μικρά παιδιά της οικογένειας, ο γιος και η κόρη της οικογένειας δηλαδή, βγήκαν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους για να περάσουν στην άλλη πόρτα του σπιτιού οι φωνές όλο και δυνάμωναν. Τα παιδιά έφτασαν στην πόρτα του σπιτιού σοι και αβλαβής όταν όμως κατάλαβαν ότι κάτι συνέβαινε στο σπίτι εκείνο. Αποφάσισαν να μην περάσουν την πόρτα ώσπου κάποιος τους έπιασε και τους έβαλε μέσα σε εκείνο το τρομακτικό και ανατριχιαστικό εγκαταλελειμμένο σπίτι. Τα δυο παιδιά αφού μπήκαν στο σπίτι, έλεγαν πριν από 2 χρόνια, δεν ξαναβγήκαν έξω και κανείς δεν τους είδε. Οι γονείς τους ήταν απελπισμένοι μέχρι που ήθελαν και εκείνοι να μπουν στο σπίτι να δουν τι είχε συμβεί, όμως ο φόβος πια τους είχε κυριέψει. Από ότι έχω ακούσει 15 μέρες πριν τα δυο παιδιά κλείσουν 2 χρόνια της εξαφάνισης τους λένε ότι η μητέρα και ο πατέρας είδαν τα δυο παιδιά κρεμασμένα από την ντουλάπα του σπιτιού τους. Τα παιδιά δεν είχαν όλα τα δάκτυλα από ότι ανέφεραν οι εφημερίδες. Οι γονείς δεν κατάλαβαν ποιος κακός άνθρωπος το είχε κάνει αυτό. Για μένα δεν έπρεπε να το σκεφτούν καν. Μετά από 15 μέρες βρέθηκαν μέσα σε ένα μπαούλο με βγαλμένα τα μάτια και με τη γλώσσα κομμένη. Από ότι λένε κάποιοι αυτό είχε γίνει και πριν από 70 χρόνια στην ίδια περιοχή και από ότι μου είπαν αυτό το έκανε μια σκιά που βασάνιζε επειδή βασανιζόταν. Ποιος άραγε θα είναι ο επόμενος;

Όνειρα: Είδα Τον Θανατό Του.


Μια κοπέλα που πήγαινε δευτέρα Γυμνασίου είδε μια νύχτα ένα πολύ περίεργο όνειρο. Είδε τον εαυτό της να βγαίνει στην πόρτα του σπιτιού της και να κοιτάζει γύρω με αγωνία. Ένιωθε έναν φόβο που όλο και μεγάλωνε και σε λίγο είδε κάτι συμμαθητές της να φέρνουν κάποιον και να τον αφήνουν στα πόδια της. Ήταν χτυπημένος και το πρόσωπο του ήταν γεμάτο αίματα. Η κοπέλα ένιωθε ότι ήταν ένας συμμαθητής της. Επί 3 νύχτες έβλεπε το ίδιο όνειρο. Επί 3 νύχτες ένιωθε την ίδια αγωνία. Επί 3 νύχτες προσπαθούσε να του καθαρίσει τα αίματα από το πρόσωπο για να δει ποιος είναι. Την 4η νύχτα δεν είδε το όνειρο. Πήγε στο σχολείο χωρίς αγωνία και βρήκε όλους τους συμμαθητές της αναστατωμένους. Ένας συμμαθητής της είχε παρασυρθεί από ένα αυτοκίνητο το προηγούμενο βράδυ λίγο πιο κάτω από το σπίτι της.

Θάνατος: Φύλακας Άγγελος;


Ήταν μία οικογένεια που βρισκόταν στο αυτοκίνητό της. Οι γονείς όπως πάντα μπροστά, και ένα 12χρονο αγοράκι στο πίσω κάθισμα. Είχαν ως προορισμό τους ένα πάρτι γενεθλίων σε κάποιο φίλο. Στην πορεία λοιπόν υπήρχε ένα σταυροδρόμι στο οποίο υπήρξαν πολλά τροχαία ατυχήματα. Λίγο πριν φτάσουν εκεί το αγοράκι ακούει ένα ψιθύρισμα στο αυτί του και να του λέει: «Κάτσε στο αριστερό μέρος του καθίσματος». Το αγοράκι έκανε την κίνηση αυτή με μεγάλη περιέργεια και ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα ένα αυτοκίνητο χτυπάει την οικογένεια στο πίσω δεξιό μέρος του αυτοκινήτου όπου πριν από μερικά δευτερόλεπτα καθόταν το μικρό αγοράκι!

Τρόμου: Καλώντας το 666.


Ήταν καλοκαίρι και η φίλη μου βρισκόταν στο χωριό της μαζί με κάποιες ξαδέλφες της και τη μεγαλύτερη αδελφή της. Οι γονείς τους έλειπαν εκείνη την ώρα και εκείνες ολομόναχες στο σπίτι έβλεπαν τηλεόραση. Η ώρα κόντευε δώδεκα (τα μεσάνυχτα!) και τότε η αδελφή της είχε τη φαεινή ιδέα να πάρουν το 666 (ναι! τον αριθμό του διαβόλου!). Όταν πήραν λοιπόν άκουσαν μια απόκοσμη φωνή να τους απαντάει: «ναι;;». Εκείνες το έκλεισαν αμέσως τρέμοντας και αποφάσισαν να κλειστούν στο μπάνιο. Και τότε είδαν κάτι που τους έκοψε το αίμα κι όπως χαρακτηριστικά μου είπε η φίλη μου: «Αντωνία το θυμάμαι σαν χθες, έξω δεν κουνιόταν φύλλο κι όμως το παράθυρο του μπάνιου κουνιόταν σαν να το κουνούσε κάποιος!». Τρέμοντας πήραν τηλέφωνο τους γονείς τους οι οποίοι προσπάθησαν να τις καθησυχάσουν. Εγώ πάλι πιστεύω ότι από το φόβο της έβλεπε πράγματα που δεν υπήρχαν. Ακούω σχόλια σας.

Όνειρα: Ο Πολυέλαιος Στην Κούνια.


Ήταν ένα ευτυχισμένο ζευγάρι που πρόσφατα είχαν ολοκληρώσει την ευτυχία τους με ένα παιδάκι. Μια νύχτα η μητέρα του είδε στον ύπνο της ότι ο πολυέλαιος είχε πέσει μέσα στην κούνια και σκότωσε το παιδάκι. Πρόσεξε επίσης ότι το ρολόι στον τοίχο έδειχνε 3 ακριβώς. Αναστατωμένη ξύπνησε και είπε τι είδε στον άντρα της. Επειδή είχε τρομάξει πήγε στο δωμάτιο του παιδιού και το πήρε από την κούνια για να κοιμηθεί μαζί τους. Έτσι ξανακοιμήθηκαν ήρεμα και οι τρείς. Λίγες ώρες μετά, ένας εκκωφαντικός θόρυβος από το παιδικό δωμάτιο τους ξύπνησε. Έτρεξαν αλαφιασμένοι να δουν τι έγινε και βλέπουν τον πολυέλαιο να έχει πέσει στην κούνια του παιδιού. Η μητέρα κοίταξε το ρολόι και έδειχνε… 3 ακριβώς.

Αρέσει σε %d bloggers: