Monthly Archives: Μαρτίου 2012

Θάνατος: Η Μοναχή.


Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, έλαβε χώρα σε ένα μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα. Σε αυτό το μοναστήρι ζούσαν περίπου πενήντα μοναχές μαζί με την ηγουμένη. Η ζωή τους κυλούσε με τους ίδιους ρυθμούς κι έκαναν σχεδόν κάθε μέρα τις ίδιες δουλειές.

Μια μέρα σαν όλες τις άλλες είχαν καθίσει όλες οι μοναχές να φάνε και ξεκίνησε μια συζήτηση άγνωστου περιεχομένου. Πάνω στην κουβέντα όμως ξέσπασε μια έντονη λογομαχία ανάμεσα στην ηγουμένη και σε μια μοναχή. Οι τόνοι όμως ανέβηκαν πολύ και άρχισε η μία να βλαστημάει την άλλη. Τότε η μοναχή σηκώθηκε, άρπαξε ένα μαχαίρι και πάνω στα νεύρα της το κάρφωσε πάνω σε μια εικόνα της Παναγίας. Μετά από αυτό ο καβγάς σταμάτησε.

Τα χρόνια πέρασαν. Κι αν όχι όλες, οι περισσότερες μοναχές πέθαναν. Το περίεργο σε όλη την ιστορία είναι ότι η μοναχή που κάρφωσε το μαχαίρι στην εικόνα έχει κι αυτή πεθάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά το χέρι της που έμπηξε το μαχαίρι στην εικόνα ακόμα δεν έχει λιώσει.

Φαντάσματα: Η υπηρέτρια.


Οδός Γιδογιάννου, αριθμός 13… Οι μακάβριες ιστορίες που ακολουθούν εδώ και δεκαετίες την ερειπωμένη μονοκατοικία είναι γνωστές σε όλους τους κατοίκους της Άμφισσας. Το σπίτι βρίσκεται σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης, σχεδόν δίπλα στα σχολεία και σε απόσταση αναπνοής από τον πεζόδρομο που φιλοξενεί αρκετά πολυσύχναστα καφέ και μπαράκια.

Σύμφωνα με τους παλαιότερους, όλα ξεκίνησαν την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το σπίτι ανήκε σε κάποιον πολύ εύπορο ντόπιο που είχε συνάψει παράνομο ερωτικό δεσμό με μία από τις υπηρέτριες του. Ένα «στιγμιαίο λάθος» (είχε ακουστεί βιασμός) και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη οδήγησαν σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έμελλε να στιγματίσει μια για πάντα το οίκημα. Φοβούμενος τη γενική κατακραυγή της μικρής κοινωνίας, ο πλούσιος ιδιοκτήτης οδήγησε τη νεαρή εγκυμονούσα σε ένα από τα υπόγεια του σπιτιού, όπου την κρέμασε! Προσπάθησε να κρατήσει καλά κρυμμένο το μυστικό, όμως… η αποθανούσα είχε άλλη γνώμη. Έτσι ξεκίνησαν τα περίεργα περιστατικά που είχαν ως αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί στοιχειωμένη η μονοκατοικία. Ποια είναι αυτά; Κρατηθείτε: Άλλοι μιλούν για κραυγές που βγαίνουν από τα υπόγεια του σπιτιού κατά τη διάρκεια της νύχτας, άλλοι λένε για ένα κοριτσάκι που τριγυρνάει στα δωμάτια του σπιτιού, μερικοί υποστηρίζουν πως τα έπιπλα αλλάζουν θέση μόνα τους και ορισμένοι έχουν δει τη συσκευή του τηλεφώνου να χτυπάει χωρίς να είναι συνδεδεμένη στην πρίζα!

Μπορεί να ακούγονται τραβηγμένα (δεν υπάρχει αμφιβολία γιά αυτό…), όμως τα συγκεκριμένα περιστατικά έχουν οδηγήσει στην πλήρη εγκατάλειψη του σπιτιού, αφού ουδείς δέχεται να μείνει πια εκεί, ενώ όσοι τολμηροί επιχείρησαν να σπάσουν την παράδοση και να το κατοικήσουν… έφυγαν τρέχοντας και μάλιστα νύχτα!

Φαντάσματα: Τα Άγρια Σκυλιά.


Ανηφορίζοντας τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί από την Ιτέα και την Άμφισσα προς τους Δελφούς και την Αράχοβα βρίσκεται μνημείο πεσόντων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μία ελληνική σημαία ζωγραφισμένη πάνω στα βράχια και μία επιτύμβια στήλη μαρτυρούν πως στο συγκεκριμένο σημείο τα γερμανικά στρατεύματα εκτέλεσαν δεκαοκτώ Έλληνες αντιστασιακούς.

Σύμφωνα με τον ερευνητή Γιώργο Πάλμο, αρκετοί οδηγοί έχουν καταγγείλει πως έχουν δει διάφορα περίεργα φαινόμενα, με πιο ακραίο αυτό των άγριων σκυλιών που εμφανίζονται νύχτα από τη μεριά του μνημείου και γαβγίζουν προς τα αυτοκίνητα που διασχίζουν τον δρόμο. «Πρόκειται για φαντάσματα που με τη μορφή σκυλιών -σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις- έχουν βγει εξαγριωμένα ακόμη και στη μέση του δρόμου. Ορισμένοι έχουν δει στο συγκεκριμένο σημείο και φωτεινές οντότητες» μας λέει ο ίδιος.

Τρόμου: Ο Βραχνάς.


Εμένα παλιά μου συνέβαινε το εξής: πηγαίνοντας για ύπνο και προσπαθώντας να χαλαρώσω, άκουγα ένα γέρο να μιλάει μέσα στο αυτί μου, σε διάφορες άγνωστες γλώσσες και με διάφορους τόνους, και στη συνέχεια αυτό εξελισσόταν σε μια κακοφωνία, σα να βρίσκεσαι σε ένα χώρο με πολλούς ανθρώπους και να μιλάει ο καθένας διαφορετική γλώσσα, άλλοι να φωνάζουν κλπ. αλλά όλα αυτά να προέρχονται από 1 φωνή, σα να μιλάει μόνο ένας. Ήταν αρκετά περίεργο, δεν ξέρω αν γίνεται κατανοητό όπως το γράφω, πάντως συνέβαινε κάθε βράδυ και δε μπορούσα να κοιμηθώ με όλες αυτές τις φωνές. Ρώτησα για πλάκα μια γριά γειτόνισσα μέντιουμ και μου είπε ότι είναι ο Βραχνάς, ένας δαίμονας που ενοχλεί τους ανθρώπους όταν κοιμούνται, μου διάβασε κάτι ξόρκια και μου έδωσε ένα πάνινο σακουλάκι να το βάλω κάτω απ το στρώμα Δεν έδωσα και πολύ σημασία και δε θυμάμαι το πότε ακριβώς, αλλά κάποια στιγμή σταμάτησαν οι φωνές πάντως.

Τρόμου: Ο Τράγος.


 Θέλω να πω μια ιστορία που μου είπε ο θείος μου. Η ιστορία είναι αληθινή και συνέβη στον προπάππο μου. Δεν είναι πολύ τρομακτική αλλά είναι αληθινή. Ο προπάππος μου όταν ήταν μικρός έβοσκε πρόβατα. Μια νύχτα πήγε να τα βοσκήσει στο βουνό και καθώς το κοπάδι ήταν ήρεμο, κάτι άρχισε να αγριεύει τα πρόβατα. Κοιτάει ο προπάππος μου και τι να δει; Ένας τράγος που δεν ήταν δικός του. Δεν πειράζει σκέφτεται, ας τον κρατήσω. Όμως ο τράγος συνέχιζε να αγριεύει το κοπάδι και του λέει ο προπάππος μου, “που να σε φάει ο λύκος.” Αυτό για εκείνη την ήταν σαν να λες “άι στο διάολο.” Τότε ακούει ο προπάππος μου “εσένα να σε φάει ο λύκος”! Πιστεύω πως καταλάβατε ποιος ήταν ο ανήσυχος τράγος. Αν θέλετε πιστέψτε το!!!

Αρέσει σε %d bloggers: