Θάνατος: Ο Διάολος Σκότωσε Το Μωρό.


Άλλη μια ιστορία. Αυτή έγινε στην γιαγιά μου και την έμαθα από την μάνα μου τυχαία. Όταν ρώτησα την γιαγιά μου αν ίσχυε, δεν μου απάντησε. Ποτέ δεν μου απάντησε.

Λοιπόν… Η ιστορία έχει ως εξής… Η γιαγιά μου ήταν λεχώνα τότε (λεχώνα λένε την γυναίκα που δεν έχει σαραντίσει ακόμα το μωρό που έχει γεννήσει). Το κακό με την γιαγιά μου ήταν ότι έβριζε πολύ. Έλεγε συνέχεια τότε «αη στο διάολο», «να έρθει ο διάολος να με πάρει» και άλλα συναφή με το διάολο μέσα.

ένα βράδυ συμβαίνει το εξής. Ξυπνάει και βλέπει τον διάολο από πάνω της. Τα εικονίσματα ανεβοκατέβαιναν σαν τρελά. προσπάθησε να ξυπνήσει τον παππού αλλά δεν ξύπναγε με τίποτα. Το μωρό το είχε σε μια κούνια ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι τους. μια απ’ αυτές τις κουνιστές. Ο διάολος τότε την ρωτάει γιατί τον φώναξε. η γιαγιά μου του απαντάει ότι δεν τον φώναξε. Νευριάζει ο διάολος και ρίχνει μια στην κούνια και πετάει το μωρό κάτω. πλακώνει και την γιαγιά μου. Η γιαγιά μου να προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα του δωματίου αλλά να μην ανοίγει με τίποτα. Την επόμενη μέρα βρήκαν το μωρό νεκρό από την πτώση και την γιαγιά μου με μώλωπες. Όλοι πίστεψαν ότι έπεσε η γιαγιά μου από το κρεβάτι και έπεσε και η κούνια, και κανείς δεν την πίστεψε. Από τότε η γιαγιά μου δεν είχε ξαναβρίσει και αντί για διάολο, έλεγε διάτανο.

Την ιστορία όπως σας την είπα μου την είχε πει η μάνα μου και τότε συνειδητοποίησα γιατί η γιαγιά μου έλεγε διάτανο. όσες φορές και αν την ρώτησα μου είχε πει «φύγε», «άσε με», και άλλα παρόμοια. Ποτέ δεν την έπεισα να μου πει την ιστορία.

Advertisements

Posted on 04/10/2012, in Θάνατος. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Εμένα η ιστορία που θυμίζει πολύ τον μύθο του Αισώπου, όπου ένας ξυλουργός, την ώρα της δουλειάς του, έλεγε όλη την ώρα «ας με πάρει ο Χάρος» και τελικά εμφανίστηκε μπροστά του ο Χάρος και τον ρώτησε «τι θέλεις;»… Ο ξυλουργός βέβαια πάνω στην ταραχή τα έχασε και είπε ότι «δεν τον ήθελε τίποτα» και απλά να τον βοηθήσει να μεταφέρει τα ξύλα που έκοψε… Τέσπα, αν είναι αληθινή εγώ δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω.

    Η κούνια του μωρού ήταν κοντά στο κρεβάτι ή όχι; Λογικά, πάντως, κοντά θα ήταν για να νόμιζαν όλοι ότι η γιαγιά έριξε κατά λάθος το μωρό κάτω.

    Δεν πιστεύω στον διάβολο και τα δαιμόνια και φυσικά δεν πιστεύω ότι έρχεται και μας τυραννά.
    Είπες λοιπόν ότι η γιαγιά έβριζε συνέχεια «στο διάολο» και «στο διάολο». Και ξέρουμε ότι εκείνη την εποχή υπήρχαν πολύ έντονες αντιλήψεις για τον διάβολο κλπ κλπ. Προφανώς λοιπόν, έχοντας αποχτήσει κάποια εξοικείωση στην ιδέα του διαβόλου, το αποτέλεσμα ήταν να τον δει στον ύπνο της σε κάποιο όνειρο της. Φυσικά δεν είδε τίποτα το αληθινό, απλά το μυαλό της έπλασε την μορφή του διαβόλου, σύμφωνα με το πως τον φαντάζονταν…

    Στην κατάσταση του ύπνου και του ξύπνιου και τρομαγμένη όπως ήταν από το όνειρο (όταν είσαι μισοξύπνιος τα αισθήματα από τα όνειρα γίνονται εντονότερα, συν το ότι δεν σκέφτεσαι λογικά) προφανώς θα σκόνταψε και θα παρέσυρε την κούνια μαζί με το μωρό, πάνω στην πτώση της… Έτσι, νόμιζε ότι ο διάβολος έριξε το μωρό (λόγο του ονείρου της) και παράλληλα νόμιζε πως έδειρε και την ίδια (λόγο των μωλώπων που απέκτησε από την πτώση).

    Μου αρέσει!

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: