Monthly Archives: Ιουνίου 2013

Φαντάσματα: Προσωπική Ιστορία.


Πριν μερικές μέρες μία φίλη μου έκανε πάρτι. Πήγαμε στο παρκάκι δίπλα από το σπίτι της και εφόσον είχαμε μείνει 4 παιδιά καθίσαμε στο παγκάκι και συζητούσαμε. Η κουβέντα μας κάποια στιγμή έφτασε στις ανθρώπινες σχέσεις με τα φαντάσματα. Ο κολλητός μου άρχισε την συζήτηση.

-«Ρε ‘σεις πιστεύετε στα φαντάσματα και σε τέτοιες βλακείες;»

-«Όχι ρε, χαζός είσαι;»,  του απάντησα εγώ και όλοι συμφώνησαν μαζί μου.

Τότε ακούσαμε κάτι φωνές και κάτι τσιρίδες και φανταστήκαμε ότι μας έκαναν πλάκα κάποιοι φίλοι μας. Αλλά δεν ήταν έτσι. Σε λίγο εγώ βρισκόμουν στο έδαφος και οι φίλοι μου έτρεχαν γύρω μου χωρίς να το κάνουν αυτοί. Άνοιξα απότομα τα μάτια μου και είδα ένα άσπρο «πράγμα» από πάνω μου. Τσίριξα και αυτό εξαφανίστηκε. Πήραμε όλοι τους γονείς μας να μας πάρουν (είχαμε χεστεί πάνω μας…) και αυτοί ήρθαν (μετά από εκατό ώρες)!

Περιττό να σας πω ότι το βράδυ κανένας μας δεν κοιμήθηκε. Στέλναμε συνεχώς μηνύματα ο ένας στον άλλο και με τον παραμικρό θόρυβο πεταγόμασταν.

Την επόμενη μέρα όλοι είχαμε περίεργα συμβάντα! Της Αλκμήνης της έκλεψαν το σπίτι, του Άλεξ πέθανε η γιαγιά του χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα υγείας, του Νίκου ήταν οι γονείς του εξαφανισμένοι 2 μέρες και όταν γύρισαν του είχαν πει ότι πήγαιναν προς την Βουλγαρία με το αυτοκίνητο χωρίς να το θέλουν και εγώ ενώ έκανα τα μαθήματα μου σηκώθηκα να πάω να πιω νερό και ένιωθα κάποιον να με σκουντάει.

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια του μπλογκ για την ιστορία της.

Αρέσει σε %d bloggers: