Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2013

Στοιχειωμένα Σπίτια: Στοιχειωμένο Σπίτι;


Γεια σας. Με λένε Αργυρώ και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να σας διηγηθώ την δικιά μου ιστορία. Πέρυσι στις 21 Απριλίου η γιαγιά μου πέθανε. Ξέρετε, το παράξενο είναι ότι ήξερε πως θα ψυχομαχούσε Παρασκευή, Σάββατο θα πέθαινε και Κυριακή θα την  θάβαμε.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό παράξενο. Παράξενο είναι ότι 8,5 μήνες μετά, δηλαδή την ημέρα που άρχισαν τα σχολεία ο παππούς μου πέθανε στον ύπνο του χωρίς να υπάρχει μία λογική εξήγηση. Βέβαια εμένα μου λένε ότι πέθανε από ανακοπή καρδιάς, αλλά μία εβδομάδα πριν πεθάνει η γιαγιά μου του έλεγε ότι δεν θα αργήσει ο θάνατός του.

Το πιο περίεργο όμως απ’ όλα είναι ότι μετά τον θάνατο του παππού ο θείος και η θεία μου που μένουν στο ακριβώς δίπλα σπίτι, κάθε βράδυ μέχρι την ημέρα που κάναμε το ετήσιο μνημόσυνο της γιαγιάς άκουγαν βήματα στις σκάλες, ντουλάπια να ανοιγοκλείνουν, τραπέζια να σέρνονται (τα γράφω και ανατριχιάζω) και πολλά άλλα που δεν θυμάμαι τώρα. Εγώ σκοπεύω να εξερευνήσω το σπίτι για να δω αν ακόμα υπάρχει μέσα το πνεύμα τους.

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

Αστικοί Μύθοι: Το Κρυφό Σφαγείο Της Κισσάμου.


Μία από τις λιγότερο γνωστές ιστορίες της Κρήτης είναι εκείνη για το κρυφό σφαγείο στην περιοχή της Κισσάμου στον Νομό Χανίων. Αλήθεια ή μέρος της φαντασίας δεν γνωρίζει κανείς με σιγουριά εφόσον τα κάτωθι γεγονότα διαδραματίζονται στις αρχές του 1800 μ. Χ. όταν η Κρήτη βρισκόταν υπό τον τούρκικο ζυγό ήδη από το 1669 μ. Χ. Η σχετική ιστορία αναφέρεται στον Ευτύχη, ένα νεαρό βοσκό που ζούσε σε ένα πετρόχτιστο σπίτι,  κοντά σε ένα ποταμάκι που περνούσε μέσα από ένα μικρό δάσος, με τους ηλικιωμένους γονείς του και τις τρεις αγαπημένες του αδερφές, την Κωστούλα, την Αργυρώ και την Σοφία. Ο νεαρός ξύπναγε τα χαράματα και επέστρεφε στο σπίτι το σούρουπο κάθε μέρα κατάκοπος.

Μία μέρα καθώς βρισκόταν στο ποταμάκι και έπινε νερό γλίστρησε από επάνω του ο σάρακας που κουβαλούσε και έπεσε μέσα στο ρέμα. Ο Ευτύχης έτρεξε κατά μήκος για να καταφέρει να το πιάσει και έπειτα από αρκετή ώρα τα κατάφερε. Όμως είχε απομακρυνθεί πολύ από το σπίτι του πια. Ενώ ετοιμαζόταν να γυρίσει πίσω, παρατήρησε πως στεκόταν δίπλα σε ένα μικρό εκκλησάκι του προφήτη Ελισαίου και εκλαμβάνοντας το όλο περιστατικό ως σημάδι προσκύνησε και άναψε το φυτίλι που ήταν σβηστό. Εντωμεταξύ οι γονείς του που είδαν ότι νυχτώνει και ακόμα ο Ευτύχης δεν είχε επιστρέψει, φοβούμενοι ότι οι Τούρκοι τον είχαν σκοτώσει ή αιχμαλωτίσει έστειλαν τις τρεις αδερφές του να ψάξουν. (Οι Τούρκοι κατακτητές εκείνη την εποχή σκότωναν τους βοσκούς για ασήμαντους λόγους).

Όταν πολύ αργά την νύχτα ο Ευτύχης επέστρεψε σπίτι εκείνες δεν είχαν γυρίσει. Την επόμενη ημέρα κάποιος άλλος βοσκός τις βρήκε κρεμασμένες στο δάσος και τα ζώα τους σφαγιασμένα. Η τρέλα δεν άργησε να βρει τον Ευτύχη ο οποίος καταράστηκε τον εαυτό του και τα Θεία διότι αν δεν αργούσε να γυρίσει στο σπιτικό του τίποτα δεν θα είχε συμβεί και η αγαπημένες αδερφές του θα ζούσαν. Οι γονείς του πέθαναν λίγες ημέρες αργότερα από την στενοχώρια. Αφού έκαψε όλες τις εικόνες που είχε στο σπιτικό του παίρνει την απόφαση εκδικηθεί. Για τα επόμενα τρία χρόνια με κάθε ευκαιρία καλεί στο σπίτι του Τούρκους στρατιώτες και τους κερνά ρακί και ότι τους κάνει ευχαρίστηση. Οι Τούρκοι δεν γνωρίζουν όμως ότι τα κεράσματά του περιέχουν στάχτη και όταν αυτοί ζαλιστούν τους ρίχνει αναίσθητους. Τους μεταφέρει σε ένα παλιό κελάρι και ενώ είναι εν ζωή τους τεμαχίζει στον ύπνο τους και σκορπίζει τα μέλη τους στο ρυάκι.

Επάνω στον τρίτο χρόνο όμως ο Ευτύχης πιάστηκε αιχμάλωτος και όλα αποκαλύφθηκαν. Για παραδειγματισμό και βασανιστικό θάνατο οι Τούρκοι τον αλυσόδεσαν στο ίδιο κελάρι που διέπραττε τα εγκλήματά του και τον έθαψαν ζωντανό. Λέγεται ότι τα τρία αυτά χρόνια της δράσης του, βασάνισε και σκότωσε περίπου 150 στρατιώτες καθώς και κάποιους συγχωριανούς του, φίλους αυτών. Η τοποθεσία του χωριού δεν είναι γνωστή αλλά αυτό την κάνει τρομαχτική διότι κανείς δεν γνωρίζει εάν το σπίτι στο οποίο κατοικεί έχουν συμβεί αυτά τα τρομαχτικά περιστατικά. Μια εναλλακτική εκδοχή της ιστορίας αυτής θέλει τον Ευτύχη να βρίσκεται ακόμα εν ζωή, θαμμένος και καταραμένος σε εκείνο το κελάρι εφόσον βλασφημούσε τα Θεία ακόμα και τις τελευταίες του στιγμές. Περιμένει μόνο κάποιον να τον ξυπνήσει και να τον ελευθερώσει από τα δεσμά του. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ακούνε αλυσίδες το βράδυ μέσα στους τοίχους όμως ο ίδιος ο Ευτύχης δεν έχει βρεθεί μέχρι στιγμής.

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη της σελίδας μας για την ιστορία του.

Νεκροταφεία: Βρέθηκε Νεκροταφείο Με 17 Βαμπίρ.


Skelettfund in Polen

Το νεκροταφείο εντοπίστηκε στην Πολωνία κατά τη διάρκεια εργασιών για την κατασκευή ενός δρόμου. Οι εργάτες ανακάλυψαν αρχικά τέσσερις σκελετούς βαμπίρ ενώ όταν κλήθηκαν στην περιοχή οι αρχαιολόγοι ήρθαν στο φως οι σκελετοί άλλων δεκατριών.

Οι εργάτες ανακάλυψαν ανθρώπινους σκελετούς θαμμένους με τα κρανία κομμένα και τοποθετημένα ανάμεσα στα γόνατα ή τα χέρια. Με τον τρόπο αυτό στο μεσαίωνα θάβονταν όσοι θεωρούνταν βαμπιρ. Ήταν ένα μέτρο των ζωντανών για να αποτρέψουν τη νεκρανάσταση των βρικολάκων.

Η μακάβρια ανακάλυψη έγινε πριν λίγες εβδομάδες. Από τότε οι αρχαιολόγοι που έχουν προσδιορίσει τους τάφους μεταξύ του 15ου και του 16ου αιώνα προσπαθούν να βγάλουν κάποιο συμπέρασμα.

Στην περιοχή βρέθηκε και μια αγχόνη που παραπέμπει ακόμη και σε εκτελέσεις ατόμων, ωστόσο στα ίδια τα πτώματα δεν βρέθηκε σχεδόν κανένα στοιχείο. Ούτε υπολείμματα ρούχων, ούτε καν κουμπιά ή κάποιο άλλο αντικείμενο που να βοηθάει στις έρευνες.

Οι μύθοι για τους βρικόλακες πάντως ήταν στην κορύφωσή τους τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Ήταν μια περίοδος που πολλοί άνθρωποι κατηγορήθηκαν και ίσως οι 17 νεκροί της Πολωνίας ήταν θύματα αυτού του παροξυσμού.

Νεκροταφεία: Η Κατάρα Της «Μαύρης Ελπίδας».


Το σπίτι των ονείρων του νόμιζε ότι είχε βρει ένα ζευγάρι από το Χιούστον του Τέξας, όμως βρέθηκε αντιμέτωπο με τα φαντάσματα νεκρών σκλάβων.

Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν ο Σαμ και η Τζούντιθ Χάνι μετακόμισαν στο Νιούπορτ, λίγο έξω από το Χιούστον του Τέξας.

«Όταν αγοράσαμε το σπίτι σκοπεύαμε να περάσουμε μεγάλο μέρος της ζωής μας εκεί», είχε δηλώσει ο Σαμ. Όλα ξεκίνησαν, όταν εμφανίστηκε στο κατώφλι τους ένας μυστηριώδης ηλικιωμένος άνδρας, που μετέφερε ένα δυσοίωνο μήνυμα.

«Αυτός ο ηλικιωμένος άνδρας μου είπε ότι πρόσεξε πως ετοιμαζόμασταν να φτιάξουμε πισίνα στο πίσω μέρος της αυλής και ότι θα πρέπει να γνωρίζουμε κάτι. Τον ακλούθησα και μου έδειξε ένα σημείο στην αυλή, όπου κατά τα λεγόμενά του κρύβονταν τάφοι», θυμάται ο Σαμ.

Έτσι ξεκίνησε η αποκάλυψη του σκοτεινού μυστικού που έκρυβε το σπίτι. Ο Σαμ αποφάσισε να ελέγξει τους ισχυρισμούς του ηλικιωμένου και άρχισε να σκάβει την αυλή.

Γρήγορα, χτύπησε πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια. Άρχισε να σκάβει με τα χέρια και βρήκε μια ξύλινη κάσα. Την άνοιξε και είδε έναν ανθρώπινο σκελετό.  Με τη βοήθεια του τοπικού σερίφη διεξήχθη κανονική εκταφή. Βρέθηκαν τα λείψανα 25 ατόμων.

Η οικογένεια αποφάσισε πως πρέπει να αποκαταστήσει τη μνήμη των νεκρών. Μετά από έρευνα στα αρχεία της πόλης, ο Σαμ βρήκε ότι στο συγκεκριμένο μέρος υπήρχε ένα παλιό νεκροταφείο για Αφροαμερικανούς, με το όνομα «Μαύρη Ελπίδα». Οι άνθρωποι που είχαν ταφεί εκεί ήταν πρώην σκλάβοι, που υπηρετούσαν τους πλούσιους Αμερικανούς της περιοχής. Η τελευταία ταφή είχε γίνει το 1939, ενώ συνολικά 60 άνθρωποι ήταν θαμμένοι εκεί.

Η οικογένεια Χάνι δεν ήταν η μόνη που είχε βιώσει περίεργα φαινόμενα. Δεκάδες άλλοι γείτονες είχαν αναφέρει περίεργες λάμψεις, συσκευές και βρύσες να ανοίγουν και να κλείνουν μόνες τους. Επίσης είχαν ακούσει απόκοσμους ήχους και είχαν γίνει μάρτυρες στην εμφάνιση φαντασμάτων.

Ο Σαμ και η Τζούντιθ έψαξαν αργότερα για τον μαύρο ηλικιωμένο, που τους είχε μεταφέρει την προειδοποίηση. Δεν βρήκαν κανένα ίχνος του, ούτε κανείς γνώριζε για την ύπαρξή του. Κατέληξαν ότι ήταν και αυτός ένα πνεύμα, κάποιου από τους σκλάβους που ήταν θαμμένοι στην πίσω αυλή τους. Σύντομα πούλησαν το σπίτι και έφυγαν από την περιοχή.

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Στοιχειωμένο Ξενοδοχείο Των Oscar.


Το ξενοδοχείο Roosevelt βρίσκεται στον αριθμό 7000 της Hollywood Boulevard στο Hollywood και κάθε χρόνο περνούν από τα υπερπολυτελή δωμάτιά του εκατοντάδες σταρ.

Λόγω της θέσης του, το Roosevelt αποτελεί μία από τις πρώτες επιλογές για εκείνους που θέλουν να παρακολουθήσουν από τα δωμάτιά τους την παρέλαση των αστέρων προς το Kodak Theatre. Κι όμως! Το Roosevelt Hotel, δεν είναι τόσο αθώο όσο φαίνεται.

Το ξενοδοχείο Roosevelt θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο γνωστά στοιχειωμένα κτίρια του Los Angeles! Οι ένοικοί του μιλούν για φαντάσματα παιδιών που παίζουν στους διαδρόμους, για τον νεκρό πιανίστα με το λευκό κοστούμι που παίζει στο πιάνο του ημιώροφου, αλλά κυρίως για δύο διάσημα «φαντάσματα»: αυτό της Marilyn Monroe και του Montgomery Clift.

  • Ο στοιχειωμένος καθρέφτης της Marilyn.

Η Marilyn Monroe έμενε στο ξενοδοχείο Roosevelt τόσο συχνά που είχε αγοράσει ακόμη και διακοσμητικά για να κάνει την αγαπημένη της σουίτα με τον αριθμό 246, πιο οικεία. Ανάμεσα σε αυτά ήταν ένας ολόσωμος καθρέφτης που ήταν πάντα κρεμασμένος απέναντι από το κρεβάτι της.

Μετά τον αιφνίδιο θάνατό της οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου, έκρυψαν τον καθρέφτη στην αποθήκη μέχρι που σε κάποια ανακαίνιση ένας διακοσμητής πρότεινε να τον κρεμάσουν στο λόμπυ. Από τη στιγμή εκείνη μέχρι και σήμερα, δεν έχουν τελειωμό οι μαρτυρίες για εμφανίσεις της Marilyn στον καθρέφτη, άλλοτε να βάζει το κραγιόν της και άλλοτε να χτενίζει τα ξανθά μαλλιά της!

  • Το… ανήσυχο πνεύμα του Montgomery Clift.

O Montgomery Clift είναι ένα ακόμη διάσημο «πνεύμα» που στοιχειώνει το ξενοδοχείο Roosevelt. Έμενε σε αυτό το 1952, κατά τη διάρκεια των πολύμηνων γυρισμάτων της ταινίας «Από εδώ ως την αιωνιότητα». Σήμερα άνθρωποι από όλον τον κόσμο ζητούν να μείνουν στη σουίτα με τον αριθμό 928 με την… ελπίδα να εμφανιστεί και σε αυτούς το φάντασμά του.

Πολλοί ένοικοι υποστηρίζουν πως τον «βλέπουν» στο δωμάτιο να κάνει πάντα τα ίδια πράγματα: άλλοτε δυναμώνει τη θερμοκρασία του air condition κάνοντας τη ζέστη αφόρητη κι άλλοτε παίζει με την ένταση του ραδιοφώνου! Κάποιοι άλλοι ορκίζονται πως τον νιώθουν να κολλάει πάνω τους καθώς περπατούν στο διάδρομο του 8ου ορόφου!

  • Η παγωμένη γωνιά στην Αίθουσα Χορού.

Αλλά και στο Blossom Room, εκεί που έγινε η πρώτη άτυπη απονομή των βραβείων Όσκαρ το 1929, δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες μιλούν για ένα σημείο στη βόρεια πλευρά της αίθουσας, μια περιοχή περίπου 4 τετραγωνικών μέτρων, όπου όλο το χρόνο η θερμοκρασία είναι τουλάχιστον 10 βαθμούς κάτω από ότι στο υπόλοιπο δωμάτιο!

Όποιος τολμάει να πλησιάσει στη «στοιχειωμένη γωνιά» αισθάνεται ένα κρύο ρεύμα αέρα να τον τυλίγει. Μέντιουμ που έχουν επισκεφτεί την αίθουσα υποστηρίζουν ότι «βλέπουν» έναν άντρα με μαύρο φράκο να περιμένει με αγωνία κάτι. Ίσως να ακούσει το όνομα του για ένα βραβείο που δεν ήρθε ποτέ;

Φαντάσματα: Μία Περίεργη Ιστορία Στις Υπόγειες Στοές.


Ο σταθμός του Αλντγκειτ στο Λονδίνο κατασκευάστηκε το 1876 στο σημείο όπου 200 χρόνια πριν υπήρχε μαζικός τάφος περίπου 1000 θυμάτων της επιδημίας μαύρης πανούκλας που είχε χτυπήσει την Ευρώπη το 1665.

Από την πρώτη μέρα λειτουργίας του σταθμού, οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες είχαν την τιμητική τους, ενώ οι εργαζόμενοι ορκίζονταν ότι έβλεπαν λευκές φιγούρες να κινούνται στο σκοτάδι.

Οι μύθοι ωστόσο οργίασαν ξανά όταν ένας τεχνικός που εργαζόταν στις γραμμές, γλίστρησε και έπεσε πάνω σε σιδηροτροχιά με ρεύμα 20.000 βολτ. Ωστόσο αντί να πεθάνει, γλίτωσε με πολύ ελαφρά τραύματα και ανάρρωσε πλήρως.

Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι που έτρεξαν κοντά του και διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι ο συνάδελφός τους είχε επιζήσει, δήλωσαν αργότερα ότι όταν κινούνταν προς το μέρος του είδαν δίπλα του μία λευκοντυμένη ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία εξαφανίστηκε όταν πλησίασαν.

Το σκοτάδι και το φως στις υπόγειες στοές παίζουν περίεργα παιχνίδια με τα μάτια, ωστόσο η οποιαδήποτε λογική εξήγηση δεν ανακουφίζει τους ντόπιους οι οποίοι κινούνται με δέος στο συγκεκριμένο σταθμό.

Αρέσει σε %d bloggers: