Monthly Archives: Οκτώβριος 2013

Όνειρα: Η Γιαγιά.


Όταν ήμουν 12 χρονών, πέθανε η προγιαγιά μου και εγώ τις είχα πολύ μεγάλη αδυναμία. Περίπου 3 μήνες μετά τον θάνατο της είδα το εξής όνειρο:

Ήμουν σε ένα παλιό αρχοντικό σπίτι, μαζί με τον ξάδερφο μου και την θεία μου, ντυμένοι στα μαύρα. Εκεί που καθόταν  η θεία μου δίπλα της, βρισκόταν μια κάσα κατάμαυρη και ήταν κλειστή. Εκείνη την στιγμή μπαίνει στο δωμάτιο που βρισκόμασταν, ο ξάδερφος μου και κάτι μας έλεγε. Ξαφνικά ανοίγει η κάσα και εμφανίζετε μέσα η προγιαγιά μου. Πέφτει η κάσα και προγιαγιά μου εξαφανίζεται.

Το πρωί όπως πήγαινα στο σχολείο με ακολουθούσε μια γιαγιά ντυμένη στα μαύρα και με κοιτούσε συνέχεια. Αυτό συνέβαινε για λίγο καιρό. Μέτα μάθαμε πώς η γιαγιά αυτή πέθανε. Δεν είχε κανέναν συγγενή και ζούσε  σε ένα αρχοντικό πιο κάτω, και το σπίτι εσωτερικά ήταν όπως στο όνειρο μου. Την ώρα που την έθαβαν ήμασταν εγώ, η θεία μου και ο ξάδερφος μου. Εντωμεταξύ η κάσα ήταν μαύρη και δεν είχαν βγάλει το καπάκι. Πριν την βάλουν μέσα στο χώμα άνοιξαν το καπάκι και ένιωθα περίεργα.

Όταν έβαζαν την κάσα μέσα γλίστρησε η κάσα και έπεσε η γιαγιά και βρέθηκε μπροστά  από μας, ήταν τρομακτικό. Το ίδιο βράδυ είδα αυτήν την γιαγιά να μου λέει να προσέχω πιο πολύ όταν βγαίνω έξω.

Όταν είπα στην θεία μου για το όνειρο μου είπε να πάω να αφήσω λουλούδια στο μνήμα αυτής της γιαγιάς και να της ανάψω ένα κεράκι. Αφού γύρισα μου είπε πως κυκλοφορούσε ένας δολοφόνος εδώ κοντά ο οποίος είχε σκοτώσει 5 κορίτσια περίπου.

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

Φαντάσματα: Η Δικιά Μου Ιστορία.


Γεια σας. Θέλω και εγώ να σας διηγηθώ αυτό που μου συνέβη όχι τόσο για να δημοσιευτεί, όσο γιατί θέλω να το μοιραστώ με κάποιους που έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο και ίσως θα μπορούσε κάποιος να με βοηθήσει. Θέλω επίσης να διευκρινίσω πως ουδέποτε έχω ασχοληθεί με μαγεία, και με το να καλώ πνεύματα και τέτοιες αηδίες.

Θα αρχίσω με κάτι που μου συνέβη πριν 4 χρόνια περίπου και ήταν ένα πολύ παράξενο όνειρο το οποίο δεν μου βγαίνει από το μυαλό ποτέ και με φοβίζει. Είδα λοιπόν στον ύπνο μου πως περπατούσα μαζί με άλλους και είχαμε στο χέρι όλοι από ένα ποδήλατο. Μπροστά μου περπατούσε ένας παππάς και συνεχώς γύριζε πίσω και με κοιτούσε. Αφήνει σε κάποια στιγμή το ποδήλατο και έρχεται προς το μέρος μου κρατώντας την Αγία Γραφή και μου λέει, «πρέπει να σε διαβάσω». Γιατί; τον ρωτώ, και μου απατάει, «γιατί έχεις πίσω σου το διάβολο». Δεν πρόλαβε να με διαβάσει γιατί ξύπνησα έντρομη. Δεν ξέρω τι να σήμαινε αυτό το όνειρο μα εμένα μου πάνε τα πράγματα πολύ άσχημα, και μου συμβαίνουν περίεργα πράγματα, και είναι κάτι που δεν μου βγαίνει από το μυαλό.

Το άλλο περιστατικό που μου συνέβη έχει να κάνει με κάτι που μου παρουσιάστηκε στον ξύπνιο μου. Ήταν πρωί, μόλις είχα ξυπνήσει και ξάπλωνα. Ήμουν μονή στο σπίτι. Τότε μόλις είχα χωρίσει με τον σύζυγο μου. Είχε ακόμη κλειδιά του σπιτιού μου, αλλά έλειπε διακοπές. Την ώρα που ήμουν ακόμη στο κρεβάτι ξαπλωμένη χουζουρεύοντας ακόμη με κλειστά τα μάτια ακούω να ανοίγει η πόρτα της κρεβατοκάμαρας. Μπα είπα θα είναι ο πρώην μου γύρισε, ήρθε κάτι να πάρει και να με δει. Νιώθω να έρχεται και να ξαπλώνει από πίσω μου και να με σφίγγει πολύ δυνατά. Ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι δεν είναι ο πρώην μου. Αισθάνομαι να είναι κάποια άλλη οντότητα από ένστικτο, δεν γυρίζω όμως πίσω να δω τι είναι αυτό γιατί φοβάμαι πως αν γυρίσω και δω, αυτό που θα δω θα με «σκοτώσει». Θέλω να αρχίζω να φωνάζω δυνατά το Πάτερ Υμών, προσπαθώ μα φωνή δεν βγαίνει. Με πιάνει πανικός, λέω πάει τέλειωσα. Σκέφτομαι να το πω από μέσα μου, αρχίζω λοιπόν να το λέω από μέσα μου και σιγά σιγά άρχιζε να γίνετε πιο χαλαρό το σφίξιμο και να χάνετε ώσπου εξαφανίστηκε. Αυτό μου συνέβη 2 φορές και είναι πέρα για πέρα αληθινό.

Δεν ξέρω τι ήταν αυτό. Μου συμβαίνουν περίεργα πράγματα και δεν είναι της φαντασίας μου, μα δεν τολμώ να τα πω σε κανέναν γνωστό, γιατί θα με περάσει για τρελή. Νιώθω πως είναι κάτι που με ακολουθεί και με θέλει αποκλειστικά δικό του. Ένα παράξενο πράγμα είναι, πως ενώ είμαι πολύ ντροπαλό και χαμηλών τόνων άτομο, από τότε που συνέβη αυτό, όλοι με αποφεύγουν χωρίς να έχει γίνει καμία απολύτως παρεξήγηση. Μόλις πάω να κάνω κάποια σχέση, ως δια μαγείας πριν καλά καλά ξεκινήσει κάτι γίνετε και όλα ανατρέπονται με αποτέλεσμα να μένω πάντα μονή, και μόλις γνωρίσω κάποια φίλη πάλι τα ιδία, χωρίς να έχει γίνει παρεξήγηση, ούτε να έχω κάνει η πει κάτι που να την προσβάλει, απομακρύνεται. Είμαι σίγουρη πως κάτι υπάρχει δεν ξέρω τι είναι αυτό.

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

Όνειρα: Τα Δαιμόνια.


Γεια σας! Είμαι και πάλι η Δέσποινα με μια νέα ιστορία να σας πω, την οποία έζησα εχτές! Έβλεπα τηλεόραση το μεσημέρι, και ήμουν στο σπίτι με την γιαγιά μου μόνο. Έτσι όπως έβλεπα είχα κλειστά τα πατζούρια και ξαφνικά αποκοιμήθηκα! Είδα ένα πολύ περίεργο όνειρο, όμως!

Είδα πως κοιμόμουν (στο όνειρο) και ξύπνησα αναζητώντας την γιαγιά μου (η οποία ήταν στον κάτω όροφο του σπιτιού). Κατέβηκα, λοιπόν, τις σκάλες και όταν βρήκα την γιαγιά μου της λέω:

– Γιαγιά, πεινάω.

Αλλά δεν πήρα απάντηση. Της το ξαναλέω. Και πάλι δεν είχα απάντηση! Τότε όταν ξύπνησα (στην πραγματικότητα), ένιωθα μια πίεση στο θώρακα και με δυσκολία ανέπνεα! Ζαλιζόμουν και μου φαινόταν πως έβλεπα σκιές. Πολλές γύρω μου! Δεν μπορούσα ούτε καν να μιλήσω. Μετά από λίγα δεύτερα μπαίνει η γιαγιά μου στο σαλόνι και ανοίγοντας το πατζούρι, εξαφανίστηκαν όλα!

Άρχισα κι εγώ να κλαίω από τον φόβο μου και της είπα τι συνέβη! Αυτή μου είπε πως αυτό ήταν κάτι σαν αστρική προβολή και έπρεπε να πάω στην εκκλησία. Κι έτσι έγινε. Πήγα με την γιαγιά μου στην εκκλησία και ο Παπάς μας είπε πως ήταν δαιμόνια ή κάτι τέτοιο. Μου είπε πως όταν και αν ξανασυμβεί τέτοιο περιστατικό, θα πρέπει να κάνω (από μέσα μου) την προσευχή μου. Επίσης μας είπε πως δεν πρέπει ποτέ να κοιμάμαι με απόλυτο σκοτάδι στο δωμάτιο. Ένα μικρό φωτάκι αρκεί για να τα κρατήσει μακριά μου.

Όταν γυρίσαμε σπίτι λιβανίσαμε το σπίτι, πάνω – κάτω. Από τότε κοιμάμαι πάντα με φωτάκι νυχτός. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό που μου συνέβη!

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

Φαντάσματα: Μ + Π.


Γεια σας! Είμαι η Δέσποινα και σήμερα θα σας διηγηθώ κάτι, το οποίο έζησα με 1 φίλη μου! Όλα άρχισαν πέρσι στο Δημοτικό σχολείο που πήγαινα στον Κορυδαλλό (τώρα πάω γυμνάσιο)!

Ο ουρανός ήταν κατάμαυρος, μέρα βροχερή με αστραπές, κρύο και πολύ άνεμο. Η μητέρα της φίλης μου, της Δήμητρας, με την δική μου μαμά είναι κολλητές και πήγαιναν κάθε Σαββατόβραδο να κάνουν yoga στο σύλλογο του σχολείου! Όσο λοιπόν αυτές έκαναν γυμναστική, εμείς ήμασταν στο προαύλιο (κάτω από τα υπόστεγα γιατί έβρεχε) και τις περιμέναμε! Επειδή, όμως, βαριόμασταν να τις περιμένουμε να έρθουν, η Δήμητρα με ρώτησε:

– Δέσποινα, είσαι για λίγη δράση;

– Τι λες μωρέ; Μέσα στην καταιγίδα και το σκοτάδι;

– Ναι, αυτό είναι διασκέδαση!

– Και τι εννοείς με το »διασκέδαση»;

– Εννοώ να πάμε στις παλιές τουαλέτες του σχολείου!

– Οκ πάμε.

(Διευκρινίζω πως υπήρχαν φήμες για τις παλιές κοριτσίστικες τουαλέτες. Πολλοί άκουγαν τις πόρτες να κοπανιούνται και παρόμοια).

Και έτσι πήγαμε. Επειδή τα φώτα εκεί δεν δούλευαν, η καθαρίστρια άναβε 3 κεράκια τα Σαββατόβραδα. Καθώς όμως πηγαίναμε να μπούμε σε μια τουαλέτα ακούσαμε καζανάκι. Τότε η Δήμητρα χτύπησε σιγανά την πόρτα και ακούσαμε μια φωνή να μας απαντάει »Άλλος», αλλά ήταν μια πάρα πολύ απαλή φωνή, σαν από ένα κοριτσάκι 2ας τάξης! Λέμε οκ! Τότε πάει να μπει η καθαρίστρια στην τουαλέτα (την συγκεκριμένη) και της λέμε:

– Όχι κυρία Μαρία, είναι άλλος μέσα!

– Τι λέτε αγάπες μου; Δεν μπαίνει κανείς σε αυτή τη τουαλέτα. Είναι πολύ σκοτεινά. Πάνε όλοι στις καινούριες!

– Μα χτυπήσαμε εμείς την πόρτα και κάποια μας απάντησε »Άλλος».

– Ωραία αυτό θα το δούμε τώρα!

Και χτυπάει η κυρία Μαρία, αλλά δεν παίρνει απάντηση. Εμείς κοκαλώσαμε! Ξαναχτυπάει. Πάλι κανείς δεν απάντησε. Άνοιξε η γυναίκα την πόρτα να δει αν ήταν φάρσα και δεν ήταν ΚΑΝΕΙΣ μέσα. Τότε η κυρία Μαρία έφυγε και εμείς με μια φωνή είπαμε »ΑΑΑΑΑΑΑΑ» καθώς ψάχναμε να βρούμε την πόρτα για να βγούμε ακούμε πάλι την ίδια φωνή να μας λέει:

– Ελάτε κοριτσάκια!! Μείνετε μαζί μου. Θέλω παρέα!

– ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ; Σας παρακαλώ μην κάνετε φάρσα! (είπε η Δήμητρα κλαίγοντας)

– Ελάτε πλησιάστε. Μην φύγετε!

Τότε εγώ βρήκα την έξοδο και τρέξαμε προς τις σκάλες. Τότε ήταν το πιο ανατριχιαστικό! Είδαμε μια σκιά ενός μικρού κοριτσιού να μας ακολουθάει στις σκάλες. Από την τρομάρα μου έτρεχα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έπεσα και στραμπούλιξα το πόδι μου. Η Δήμητρα από το πολύ τρέξιμο της κόπηκε η ανάσα (γιατί έχει και άσθμα) και δεν μπορούσα να την βοηθήσω! Τότε φώναξα »βοήθεια» και ήρθε η κυρία Μαρία. Μας βοήθησε και μας ρώτησε πως έγινε όλο αυτό. Εμείς της εξηγήσαμε και δεν πίστευε σε αυτά που άκουσε. Μας είπε πως δύο κοριτσάκια πέθαναν σε εκείνο το σχολείο από δολοφόνο που μπήκε κρυφά την ώρα του διαλείμματος και τις μαχαίρωσε στην καρδιά. Τα κοριτσάκια πήγαιναν 1η τάξη και τα έλεγαν Μαρίνα και Πωλίνα .Από τότε στο καζανάκι γράφει με κόκκινο χρώμα: Μ+Π Live 4 ever.

Σας ευχαριστώ πολύ αν διαβάσατε την ιστορία που έζησα (δυστυχώς)!

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

Φαντάσματα: Μια Περίεργη Παρουσία.


Ήταν κάποτε ένας κύριος ο οποίος οδηγούσε με το αμάξι του σε έναν επαρχιακό δρόμο σε ένα χωριό της Θεσσαλίας. Καθώς οδηγούσε αντίκρισε στην άκρη του δρόμου ένα ηλικιωμένο άτομο με μια μαγκούρα ο οποίος του έκανε νόημα να σταματήσει. Ο κύριος σταμάτησε στην άκρη και είδε τον γέροντα να πλησιάζει.

Άνοιξε το παράθυρο και τότε ο γέροντας του ζήτησε ένα τσιγάρο. Ο κύριος ανταποκρίθηκε θετικά στην επιθυμία του γέροντα, και έτσι άνοιξε το ντουλαπάκι του αυτοκινήτου και έβγαλε το πακέτο με τα τσιγάρα. Του έδωσε το τσιγάρο και μετά ο γέροντας του ζήτησε φωτιά για να ανάψει το τσιγάρο.

Τότε ο κύριος έσκυψε να πάρει να του δώσει και τον αναπτήρα. Αλλά μόλις σηκώθηκε ο γέροντας είχε εξαφανιστεί. Βγήκε από το αυτοκίνητο και έψαξε γύρω-γύρω να βρει τον γέροντα αλλά μάταια. Αυτό το περιστατικό είναι ένα από τα συνηθισμένα περιστατικά όπου εμφανίζεται ο φύλακας-άγγελος του καθένα μας για να μας προφυλάξει από κάποιο επερχόμενο κακό.

Αρέσει σε %d bloggers: