Monthly Archives: Ιανουαρίου 2014

Θάνατος: Το Σπίτι Δίπλα Στη Θάλασσα.


Ονομάζομαι Φάνης και αυτή είναι η ιστορία μου.

Τα όνειρα είναι οι ψυχές μας που ταξιδεύουν ελεύθερες όσο τα σώματα μας κοιμούνται. Αυτό σκεφτόμουν καθώς κοιτούσα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου την άγρια εξοχή. Το πράσινο αυτοκίνητο άνηκε στο φίλο μου, τον Γιώργο, που είναι και συμφοιτητής στη σχολή. Ήταν Ιούνιος μα ο ήλιος κρυβόταν πάνω από τα σύννεφα που έριχναν άγρια τη βροχή τους στο έδαφος. Δεν μας ενόχλησε αυτό, ήμασταν ήδη στο δρόμο για το εξοχικό σπίτι δίπλα στη θάλασσα που του άφησε κληρονομιά η γιαγιά του μαζί με δύο φίλους: τον Κώστα και τον Γρηγόρη.

Φτάσαμε στο σπίτι βράδυ και το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν ο έρημος τόπος που ήταν χτισμένο το σπίτι. Γύρω ήταν παραλία και δίπλα ακριβώς η θάλασσα. Λίγο πιο πίσω από το σπίτι δέντρα και χορτάρια. Ο Γιώργος μας είπε πως υπήρχε ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά και μπορούσαμε να πάρουμε προμήθειες από εκεί ή και να πάμε για διασκέδαση τα βράδια. Όλα πήγαιναν καλά.

Αφού ξεπακετάραμε είχε πάει γύρω στις μία και η βροχή σταμάτησε, κάτσαμε στο τραπεζάκι έξω από το σπίτι για τσιγάρο και χαρτιά με μοναδικό φως ένα κεράκι και το φεγγάρι. Η θάλασσα ήταν ήρεμη και ο μοναδικός ήχος εκτός από τις κουρασμένες φωνές μας ήταν ένας τζίτζικας. Τότε ο Γιώργος μας είπε για το θάνατο της γιαγιάς του. Δύο ληστές μπήκαν στο εξοχικό της αργά το βράδυ και την έσφαξαν βίαια πετώντας το πτώμα της στη θάλασσα. Η αστυνομία φυσικά το βρήκε και το έβγαλε. Η ιστορίας μας ανατρίχιασε μα είχε πάει τρεις και πέσαμε όλοι για ύπνο.

Πήγε τέσσερις όταν νόμιζα πως άκουσα ένα ουρλιαχτό και πετάχτηκα από τον ύπνο μου. Όνειρο θα ‘ταν. Σηκώθηκα από το άβολο ράντζο και κατέβηκα στο σαλόνι για να πιω λίγο νερό. Τινάχτηκα όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ποιος να ‘ταν στις τέσσερις το χάραμα; Σκέφτηκα κάτι κακό έγινε και με έπιασε ανατριχίλα. Σήκωσα το ακουστικό και ρώτησα ποιος είναι. Το αίμα μου πάγωσε και κάθε ίνα της ύπαρξης μου ανατρίχιασε από τη γνώριμη φωνή που βρισκόταν στην άλλη μεριά της γραμμής. Πως γίνεται να μου τηλεφωνεί η αδερφή μου που πέθανε βίαια σε τροχαίο δυστύχημα πριν από τρία χρόνια; Το ακουστικό έκανε ένα δυνατό κρότο μόλις έπεσε στο πάτωμα. Έτρεξα ξανά στον πάνω όροφο λουσμένος στον κρύο ιδρώτα και σκεπτόμενος πως είχα τρελαθεί.

Μπήκα στο σκοτεινό δωμάτιο μου μα κάποιος ξάπλωνε στο κρεβάτι μου. Πλησίασα να δω ποιος είναι μα δεν χρειάστηκε. Το χέρι του άρπαξε τον καρπό μου και το κεφάλι του γύρισε και με κοίταξε. Ήμουν εγώ ο ίδιος μα φαινόμουν αλλιώς. Είχα μαύρο γύρω από τα μάτια μου και χαμογελούσα πλατιά. Επίσης ο λαιμός μου είχε ένα μεγάλο κόψιμο και έτρεχε αίμα. Τα μάτια του εαυτού μου στριφογύρισαν τρεις φορές στο δωμάτιο και μετά σηκώθηκε και πλησίασε το πρόσωπο του στο δικό μου φωνάζοντας: «Γιατί τη σκότωσες, χα χα χα χα χα, γιατί οδηγούσες μεθυσμένος; Γιατί τη σκότωσες» Άρχισα να ουρλιάζω όσο πιο δυνατά μπορώ και ο εαυτός μου σταμάτησε να φωνάζει. Μετά πλησίασε τα χείλη του στο αυτί μου και ψιθύρισε: «δεν σε ακούν… έρχεται» και ένιωσα ένα χτύπημα ενός δαχτύλου στον ώμο από πίσω μου. Τραντάχτηκα και γύρισα να δω ποιος είναι.

Είδα μια ηλικιωμένη κυρία να προσπαθεί να δει ποιος είμαι μέσα από τα γυαλιά της. Μετά είπε με την αργή φωνή της: «Γιώργο εσύ είσαι, Γιώργο; Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ να με δεις; Γιατί; Γιατί; Γιατί;» Το πρόσωπο της άρχισε να λιώνει και οι σταγόνες της έπεφταν στο πάτωμα καυτές. Βγήκα τρέχοντας από το δωμάτιο και μπήκα ένα ένα στα δωμάτια των φίλων μου. Ήταν όλοι νεκροί με κομμένους λαιμούς.

Κατέβηκα ξανά τις σκάλες και είδα μια πολυθρόνα δίπλα στην τζαμένια πόρτα του σπιτιού. Στην πολυθρόνα καθόταν ένας παππούς που κάπνιζε την πίπα του και φυσούσε τον καπνό στο ταβάνι. Δεν μου έδωσε σημασία και δεν γύρισε να με κοιτάξει. Δεν σκέφτηκα καθόλου, απλώς έτρεξα προς την έξοδο πλησιάζοντας όλο και περισσότερο τον παππού. Μόλις έφτασα ένα βήμα πριν την πόρτα ο παππούς σήκωσε το πόδι του και σκόνταψα πάνω του πέφτοντας με φόρα στην πόρτα σπάζοντας τα τζάμια. Πολλά από τα γυαλιά καρφώθηκαν στο πόδι μου το οποίο γέμισε αίματα. Χωρίς να μπορώ να σταθώ όρθιος μπουσούλισα στο αμάξι του Γιώργου και οδήγησα όπως μπορούσα στο χωριό. Είχε ξημερώσει…

Στο χωριό είδα πολλούς ανθρώπους στο δρόμο αλλά ήμουν πολύ σοκαρισμένος. Προσπάθησα να τους μιλήσω αλλά τρόμαζαν από την ένταση και τη μανία μου. Η αστυνομία με συνέλαβε και στις εφημερίδες το επόμενο πρωί βγήκε άρθρο «εικοσάχρονος δολοφονεί τους φίλους του στο εξοχικό δίπλα στη θάλασσα». Το σπίτι εξαφανίστηκε από προσώπου γης…

================

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη της σελίδας μας για την ιστορία του.

================

Advertisements

Φαντάσματα: Η επίσκεψη της Μώρας.


Γεια σας! Με λένε Μαίρη και σας γράφω για πρώτη φορά! Είμαι 13 ετών. Ελπίζω να απολαύσετε την ιστορία μου! Το έχω ζήσει!

Λοιπόν, όλα άρχισαν πέρσι, στις διακοπές των Χριστουγέννων. Εγώ, η ξαδέλφη μου και οι γονείς μου από την πρώτη μέρα των διακοπών των Χριστουγέννων φύγαμε για το χωριό μας! Το χωριό μου λέγεται Ζωοδόχος Πηγή! Το ξέρω, δεν είναι καθόλου γνωστό. Τέλος πάντων, ήταν μέρα σκοτεινή, κρύα και βροχερή. Όταν φτάσαμε, μετά από πολύ δρόμο, εγώ με την ξαδέλφη μου ανεβήκαμε στον πάνω όροφο, όπου ήταν και το δωμάτιό μας. Ανάψαμε το τζάκι και χαλαρώναμε στα κρεβάτια μας. Παίξαμε επιτραπέζια, λέγαμε ιστορίες, άλλοτε τρόμου, άλλοτε αγάπης, διαβάζαμε βιβλία κ.τ.λ! Εγώ, μέχρι να ακούσω την ιστορία της ξαδέρφης μου, δεν πίστευα στα πνεύματα και τα φαντάσματα.

Μου είπε όμως μια που μου σηκώθηκε η τρίχα! Ήταν λέει ένα κοριτσάκι, το οποίο ήταν μοναχοπαίδι, οπότε ήταν μόνο του στο δωμάτιο τα βράδια. Οι γονείς του δούλευαν ως το βράδυ στις 7:30. Ένα Σαββατοκύριακο, όπου οι γονείς του ήταν στη δουλειά (πρωί) εκείνο έβλεπε τηλεόραση. Ξαφνικά ακούει το καζανάκι να τρέχει. Δεν έδωσε σημασία, διότι νόμιζε ότι ήταν από το διαμέρισμα των από κάτω. Συνέχισε αυτό που έκανε, λοιπόν, αλλά μετά από ώρα, το μεσημέρι, που πήγε να ξαπλώσει, άκουσε την πόρτα να χτυπά 2 φορές. Πήγε να ανοίξει και δεν είδε κανέναν. Έπειτα κάποιος χτύπησε το παράθυρο, δίχως η μικρή να αντικρίσει κάποιον. Έβαλε λοιπόν τα κλάματα. Το βράδυ οι γονείς της δεν γύρισαν. Δεν έμαθε ποτέ τι απ’ έγιναν. Ξαπλώνοντας, κάτι την πίεζε ασταμάτητα στο στήθος, χωρίς αυτή να μπορεί να μιλήσει, να κουνηθεί και να αναπνεύσει. Έτσι και πέθανε! Από τότε, Όλοι την φωνάζουν Μώρα.

Πιστεύω όλοι την γνωρίζετε. Τρόμαξα, όπως σας είπα, πολύ. Το βράδυ πέσαμε για ύπνο. Κάπου στις 2 η ώρα ξύπνησα από φριχτό εφιάλτη με επίκεντρο την Μώρα. Ήθελα να πάω τουαλέτα, αλλά φοβόμουν αφάνταστα. Ευτυχώς που είχαμε ανοιχτό το τζάκι για να έχω και λίγο φως στο δωμάτιο. Αποφάσισα να πάω. Κατέβηκα γρήγορα τη σκάλα και μπήκα στη τουαλέτα. Βγαίνοντας είδα κάτι σαν λάμψη πάνω στη πόρτα. Έτρεξα βολίδα στο δωμάτιο. Μετά από λίγο είδα μια σκιά στο τοίχο ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι την Άννας (η ξαδέλφη). Προσπάθησα να μείνω ψύχραιμη και να ηρεμήσω, σκεπτόμενη ότι όλα είναι στη φαντασία μου. Όμως δεν πέτυχε. Εξακολουθούσα να το βλέπω. Έτσι θυμήθηκα μια φράση που μου πρότεινε να λέω η γιαγιά μου όταν τρομάζω: Ιησούς Χρηστός νικάει κι όλα τα κακά σκορπάει. Είπα αυτή τη φράση από μέσα μου τρεις φορές και όταν ξανακοίταξα τον τοίχο, δεν είδα τίποτα. Μετά κοιμήθηκα χωρίς να δω εφιάλτη και ξύπνησα αργά το πρωί! Σας προτείνω να λέτε κι εσείς αυτή τη φράση όταν τρομάζετε!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Όνειρα: Το Όνειρο Του Τρόμου.


Γεια και πάλι είμαι η Βάγια και θέλω να σας διηγηθώ ένα όνειρο με τρόμαξε πολύ. Λοιπόν είδα το εξής όνειρο: όταν ήμουν μικρή είχα πάει στο χωριό μου στο οποίο πριν από λίγες μέρες είχε πεθάνει ένας τρελός.

Είχα συναντήσει το φάντασμα του σε ένα στενό δρομάκι όπου ξαφνικά με έπιασε και άρχισε να με σφίγγει. Από το πουθενά εμφανίστηκαν μερικοί συνομήλικοι μου και έδιωξαν το φάντασμα. Με πήγαν σπίτι τους και λίγο αργότερα μου είπαν πως οι γονείς μου πέθαναν. Εγώ έφυγα.

Πήγα σπίτι και αυτό που είδα ήταν καταθλιπτικό. Το φάντασμα τους είχε ξεκοιλιάσει και χάραξε πάνω στο πρόσωπό τους ένα φίδι. Εγώ έφυγα και πήγα στην προγιαγιά μου που ήταν λίγο πιο κάτω.

Η προγιαγιά μου ήταν νεκρή. Το φάντασμα την σκότωσε και αυτή. Όμως με χειρότερο τρόπο. Της είχε βγάλει τα μάτια, χάραξε με το μαχαίρι στο στήθος της μια πεντάλφα και της άνοιξε της και της έβαλε μέσα ένα φίδι  για να τρώει τα σωθικά της.

Μετά από αυτό ξύπνησα τρομαγμένη και ορκίστηκα να κάνω την προσευχή μου και από τότε δεν είδα ποτέ ένα τρομακτικό όνειρο.

=================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

=================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Στοιχειωμένο Σπίτι.


Γεια είμαι η Βάγια και έχω να σας πω μια ιστορία. Μια μέρα δύο αδελφές γυρνούσαν από ένα εστιατόριο και συνάντησαν μια φίλη τους και της είπαν να τις επισπευτεί στο σπίτι τους. Αυτή δέχτηκε και αποφάσισε να πάει αργότερα το βράδυ. Καθώς ξεκίνησε από το σπίτι, στον δόμο συνάντησε μία κύρια. Παραξενεμένη τη ρώτησε:

Κυρία: Μήπως χάθηκες; Που πας τέτοια ώρα;

Κορίτσι: Δεν χάθηκα. Πάω στις φίλες μου που μένουν εδώ πιο κάτω.

Κυρία: Εννοείς αυτό το σπίτι; Δεν ξέρεις ότι είναι στοιχειωμένο;

Κορίτσι: Όχι δεν το ήξερα. Αλλά θα γυρίσω σπίτι μου και θα πάρω ένα μαχαίρι για κακό και για καλό.

Η κοπέλα συνέχισε τον δρόμο της όμως τώρα ήταν υπνωτισμένη. Πήγε στο σπίτι των φίλων της αλλά βρήκε μόνο τη μία επειδή η άλλη ήταν στο μπάνιο νεκρή. Τελικά η κυρία που συνάντησε το κορίτσι στο δρόμο ήταν φάντασμα και είχε στοιχειώσει το σπίτι. Η κυρία σκότωσε τη μία κοπέλα στο μπάνιο και μετά την άφησέ στο κρεβάτι. Η κυρία γύρισε στο σπίτι τους και είπε στο υπνωτισμένο κορίτσι να πάει να κρύψει το νεκρό κορίτσι κάτω από το κρεβάτι.

Εν τω μεταξύ η κυρία είπε στο άλλο κορίτσι να πάρει ένα μαχαίρι για να κόψει μια ντομάτα. Το μαχαίρι όμως ήταν μαγεμένο και της έκοψε το δάχτυλο. Έτσι πέθανε και αυτή. Έβαλαν και τις δύο νεκρές κοπέλες πάνω στο κρεβάτι και τις έβγαλαν τα μάτια. Η κυρία  έπλυνε τα μάτια από το αίμα, τα έβαψε με το ζουμί από την ντομάτα και τα πούλησε, όμως εξαφανίστηκε και πότε δεν την ξαναείδαν ποτέ.

Τελικά όμως την επόμενη μέρα, μια άλλη φίλη των κοριτσιών η οποία ήταν μάγισσα, έμαθε ότι πέθαναν, έτσι πήγε σπίτι τους και έκανε ένα ξόρκι για να ξαναζωντανέψουν.

================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της

================

Αρέσει σε %d bloggers: