Φαντάσματα: Η επίσκεψη της Μώρας.


Γεια σας! Με λένε Μαίρη και σας γράφω για πρώτη φορά! Είμαι 13 ετών. Ελπίζω να απολαύσετε την ιστορία μου! Το έχω ζήσει!

Λοιπόν, όλα άρχισαν πέρσι, στις διακοπές των Χριστουγέννων. Εγώ, η ξαδέλφη μου και οι γονείς μου από την πρώτη μέρα των διακοπών των Χριστουγέννων φύγαμε για το χωριό μας! Το χωριό μου λέγεται Ζωοδόχος Πηγή! Το ξέρω, δεν είναι καθόλου γνωστό. Τέλος πάντων, ήταν μέρα σκοτεινή, κρύα και βροχερή. Όταν φτάσαμε, μετά από πολύ δρόμο, εγώ με την ξαδέλφη μου ανεβήκαμε στον πάνω όροφο, όπου ήταν και το δωμάτιό μας. Ανάψαμε το τζάκι και χαλαρώναμε στα κρεβάτια μας. Παίξαμε επιτραπέζια, λέγαμε ιστορίες, άλλοτε τρόμου, άλλοτε αγάπης, διαβάζαμε βιβλία κ.τ.λ! Εγώ, μέχρι να ακούσω την ιστορία της ξαδέρφης μου, δεν πίστευα στα πνεύματα και τα φαντάσματα.

Μου είπε όμως μια που μου σηκώθηκε η τρίχα! Ήταν λέει ένα κοριτσάκι, το οποίο ήταν μοναχοπαίδι, οπότε ήταν μόνο του στο δωμάτιο τα βράδια. Οι γονείς του δούλευαν ως το βράδυ στις 7:30. Ένα Σαββατοκύριακο, όπου οι γονείς του ήταν στη δουλειά (πρωί) εκείνο έβλεπε τηλεόραση. Ξαφνικά ακούει το καζανάκι να τρέχει. Δεν έδωσε σημασία, διότι νόμιζε ότι ήταν από το διαμέρισμα των από κάτω. Συνέχισε αυτό που έκανε, λοιπόν, αλλά μετά από ώρα, το μεσημέρι, που πήγε να ξαπλώσει, άκουσε την πόρτα να χτυπά 2 φορές. Πήγε να ανοίξει και δεν είδε κανέναν. Έπειτα κάποιος χτύπησε το παράθυρο, δίχως η μικρή να αντικρίσει κάποιον. Έβαλε λοιπόν τα κλάματα. Το βράδυ οι γονείς της δεν γύρισαν. Δεν έμαθε ποτέ τι απ’ έγιναν. Ξαπλώνοντας, κάτι την πίεζε ασταμάτητα στο στήθος, χωρίς αυτή να μπορεί να μιλήσει, να κουνηθεί και να αναπνεύσει. Έτσι και πέθανε! Από τότε, Όλοι την φωνάζουν Μώρα.

Πιστεύω όλοι την γνωρίζετε. Τρόμαξα, όπως σας είπα, πολύ. Το βράδυ πέσαμε για ύπνο. Κάπου στις 2 η ώρα ξύπνησα από φριχτό εφιάλτη με επίκεντρο την Μώρα. Ήθελα να πάω τουαλέτα, αλλά φοβόμουν αφάνταστα. Ευτυχώς που είχαμε ανοιχτό το τζάκι για να έχω και λίγο φως στο δωμάτιο. Αποφάσισα να πάω. Κατέβηκα γρήγορα τη σκάλα και μπήκα στη τουαλέτα. Βγαίνοντας είδα κάτι σαν λάμψη πάνω στη πόρτα. Έτρεξα βολίδα στο δωμάτιο. Μετά από λίγο είδα μια σκιά στο τοίχο ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι την Άννας (η ξαδέλφη). Προσπάθησα να μείνω ψύχραιμη και να ηρεμήσω, σκεπτόμενη ότι όλα είναι στη φαντασία μου. Όμως δεν πέτυχε. Εξακολουθούσα να το βλέπω. Έτσι θυμήθηκα μια φράση που μου πρότεινε να λέω η γιαγιά μου όταν τρομάζω: Ιησούς Χρηστός νικάει κι όλα τα κακά σκορπάει. Είπα αυτή τη φράση από μέσα μου τρεις φορές και όταν ξανακοίταξα τον τοίχο, δεν είδα τίποτα. Μετά κοιμήθηκα χωρίς να δω εφιάλτη και ξύπνησα αργά το πρωί! Σας προτείνω να λέτε κι εσείς αυτή τη φράση όταν τρομάζετε!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Advertisements

Posted on 12/01/2014, in Ιστορίες Φίλων, Φαντάσματα. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: