Monthly Archives: Δεκέμβριος 2014

Τρόμου: Το Κουτί Του Δαίμονα.


Κατά τη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, μια Πολωνή γυναίκα, η οποία είχε χάσει τους γονείς της, το σύζυγο και τα παιδιά της σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης των Γερμανών, αποφάσιζε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Ένα από τα λίγα πράγματα που πήρε η γυναίκα μαζί της ήταν μια θήκη κρασιού, ένα όμορφο κουτί  το οποίο και πρόσεχε πολύ…

Στην πραγματικότητα όταν τύχαινε να αναφερθεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο, έφτυνε τρεις φορές στα χέρια της και επαναλάμβανε μια περίεργη φράση.  Όταν η γυναίκα γέρασε ζήτησε όταν πεθάνει να θάψουν μαζί της και το κουτί. Τελικά πέθανε σε ηλικία 103 ετών αλλά ο ραβίνος που θα πραγματοποιούσε την ταφή δεν επέτρεψε να το θάψουν μαζί της. Έτσι λοιπόν το κουτί μπήκε προς πώληση μαζί με τα υπόλοιπα αντικείμενα της γυναίκας.

Το κουτί είχε μια περίεργη ονομασία, λεγόταν Dybbuk, που σημαίνει «το κουτί του δαίμονα» και σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση σχετιζόταν με δαίμονες που είχαν καταλάβει ανθρώπινες ψυχές. Το κουτί, παρά το καταραμένο του όνομα πουλήθηκε και για αρκετό καιρό άλλαζε συχνά ιδιοκτήτες και πάντα κατέληγε πίσω στο μαγαζί. Όλοι το επέστρεφαν λέγοντας πως το κουτί έμενε με κάποιο τρόπο πάντα ανοιχτό και από μέσα του αναδυόταν μια παράξενη αβάσταχτη μυρωδιά ούρων και γιασεμιού.

Μετά από όλα αυτά ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού που είχε το κουτί συγκέντρωσε την οικογένειά του για να συζητήσουν τι θα κάνουν. Τότε διαπίστωσε με τρόμο ότι όλα τα μέλη της οικογένειας βασανίζονταν από τον ίδιο εφιάλτη. Έβλεπαν μια δαιμονική γριά να τους χτυπάει και όταν τελικά ξυπνούσαν διαπίστωναν ότι είχαν μελανιές και σημάδια από χτυπήματα στο σώμα! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όλοι τους είχαν δει μια μαύρη σκιά να τριγυρίζει στο σπίτι.

Τρομοκρατημένος από όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης έβγαλε το κουτί προς πώληση στο e-bay για να το ξεφορτωθεί. Τελικά το αγόρασε ένας έφορος από κάποιο μουσείο, και όπως και οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες έτσι και αυτός άρχισε να γίνεται μάρτυρας υπερφυσικών δραστηριοτήτων!

Αν αναρωτιέστε που είναι το κουτί σήμερα, δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα. Φήμες μιλούν για έναν παραγωγό του Hollywood και για κάποια ταινία που ετοιμάζει… Αυτό και αν θα είναι θρίλερ…

Advertisements

Μυστήριο: Ένα Μυστήριο Που Δεν Λύθηκε Ποτέ.


Μια φορά μια οικογένεια, την οποία αποτελούσαν οι δύο γονείς και ένα 10χρονο αγόρι ο Γιώργος, πήγαν διακοπές στην Καλαμάτα σε ένα σπίτι που είχαν νοικιάσει μέσω ίντερνετ. Πλησιάζοντας μετά από πολλές ώρες ταξίδι, παρατήρησαν ότι δίπλα ακριβώς από το νοικιασμένο τους σπίτι, βρισκόταν μια σκοτεινή σπήλια. Μόλις έφτασαν ήταν πολύ εξαντλημένοι από το ταξίδι και ήταν ήδη πολύ αργά, παρόλα αυτά αφού πολύ λίγο έψαξαν ίσα ίσα να βρουν τα κρεβάτια, έβαλαν το μικρό τους γιο να κοιμηθεί και πήγαν να εξερευνήσουν την σπηλιά η οποία τους είχε κάνει εντύπωση! Ενώ οι γονείς ήταν έξω από το σπίτι και ο μικρός κοιμόταν σε ένα πολύ μικρό δωμάτιο που μύριζε υγρασία, μούχλα και κλεισούρα, τον ύπνο του διέκοψε ένας πολύ παράξενος και ενοχλητικός θόρυβος. Σε όλο σχεδόν το σπίτι ακουγόταν ο εξής παρατεταμένος ήχος <<τικ,τικ,τικ>> σαν να χτυπούσε κάτι σε πόρτα. Ξαφνικά ο ήχος ολοένα και δυνάμωνε και το παιδί κρύφτηκε στα σκεπάσματα του. Ο θόρυβος σταμάτησε αμέσως μόλις κουκουλώθηκε, και το παιδί ηρέμησε.

Το άλλο πρωί τους βρήκε ταλαιπωρημένους όλους από το ξενύχτι. Η σπηλιά δεν είχε κάτι ενδιαφέρον για το ζευγάρι κι έτσι παράτησαν την εξερεύνηση. Ο μικρός είχε τους δικούς του λόγους να είναι άυπνος τους οποίους και ανέφερε στους γονείς του τρομοκρατημένος, όμως αυτοί τον καθησύχασαν λέγοντάς του πως ήταν μόνο η ιδέα του…

Ο Γιώργος βγήκε να παίξει στην πλατεία που ήταν λίγο πιο κάτω από το νοικιασμένο τους σπίτι. Σκέφτηκε πως ίσως ήταν καλύτερα να σταματήσει να το σκέφτεται και να βρει κάποιους φίλους να παίξει. Έπαιξε όλο το απόγευμα!!! Είχε αρχίσει να νυχτώνει, αλλά το παιχνίδι ήταν τόσο ωραίο που παρασύρθηκε και όταν θυμήθηκε να γυρίσει στους δικούς του, είχε ήδη βραδιάσει και όλα γύρω ήταν κατασκότεινα. Άρχισε να περπατάει προς το σπίτι όταν αντιλήφθηκε ότι κάποιος τον ακολουθούσε. Και δεν ήταν μόνο αυτό!!! Όταν ο Γιώργος έκανε ένα βήμα, αυτό που τον ακολουθούσε έκανε κι αυτό ένα βήμα. Έκανε ο Γιώργος δύο βήματα γρήγορα, το ίδιο έκανε κι αυτό. Σταματούσε ο Γιώργος κόκκαλο και αυτό. Και το λέω αυτό γιατί η διαίσθηση του Γιώργου ήταν ότι αυτό που τον ακολουθούσε όχι μόνο δεν είχε ανθρώπινη διάσταση αλλά ήταν και κάτι ΚΑΚΟ… Τώρα τι να κάνω; Σκέφτηκε. Πρέπει να δω αν είναι άνθρωπος ή κάτι άλλο… Γυρίζω, βλέπω και τρέχω σαν τρελός, είπε από μέσα του. Έτσι έκανε… αυτό που είδε δεν ήταν ανθρώπινο, ούτε κάτι γνώριμο. Ήταν συγκεχυμένο .Όμως έτρεξε όσο πιο δυνατά μπορούσε και σταμάτησε μόνο όταν πέρασε το κατώφλι της πόρτας.

Ανέφερε το περιστατικό στους γονείς του, όμως πάλι τον καθησύχασαν δήθεν πως είναι από την κούραση. τον μάλωσαν φυσικά γιατί είχε αργήσει πολύ και ανησύχησαν. Αυτό το βράδυ δεν κοιμήθηκε πάλι ο Γιώργος.

Την επόμενη μέρα η θερμοκρασία είχε ανεβεί πολύ. Μίνι καύσωνας!!! Αποφάσισαν να περάσουν όλο το πρωί στη παραλία και να γυρίσουν μόνο για ύπνο το μεσημέρι. Πέρασαν υπέροχα πράγμα που ξεκούρασε τον Γιώργο και ξέχασε όλα όσα <<νόμιζε>> ότι του είχαν συμβεί τις προηγούμενες δύο μέρες. Το μεσημέρι η θερμοκρασία είχε φτάσει στους 40 βαθμούς και ξαπλώνοντας στο κρεβάτι ο μοναδικός τρόπος για να δροσιστείς ήταν να ακουμπήσεις όλο το σώμα σου στον υγρό και κρύο τοίχο του δωματίου όπου ακουμπούσε το κρεβάτι. Ο Γιώργος με το πρόσωπό του γυρισμένο στον τοίχο και σχεδόν έτοιμος να αποκοιμηθεί, ένοιωσε μια παρουσία στο δωμάτιο. Όπως το προηγούμενο βράδυ με την διαφορά ότι αυτή τη φορά αυτό που προσπαθούσε να τον προσεγγίσει η διαίσθησή του του έλεγε πως ήταν ΚΑΛΟ… ΚΑΛΟ ή ΚΑΚΟ ο Γιώργος είχε τρομοκρατηθεί. Έψαχνε να βρει τρόπο να ξεφύγει, όταν ξαφνικά ένιωσε το στρώμα από το κρεβάτι του να βυθίζεται, σαν κάποιο σώμα ανθρώπινο να κάθεται πάνω σε αυτό. Ακριβώς δίπλα του. Θα γυρίσω απότομα και θα αρχίσω να τρέχω… σκέφτηκε. Γυρνάει απότομα το κεφάλι και αμέσως το στρώμα ανασηκώθηκε, σαν κάποιος να σηκώθηκε από αυτό. Με τη διαφορά ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ. Ο Γιώργος έτρεξε στην μητέρα του και κλαίγοντας της είπε πως το μόνο που είδε ήταν μια διάφανη ανθρώπινη φιγούρα με άσπρη πολύ αχνή επιφάνεια σαν τις γραμμές στον αέρα που δημιουργούνται στις μεγάλες ζέστες.

Την άλλη μέρα η οικογένεια έφυγε γιατί ο Γιώργος δεν μπορούσε να μείνει πλέον στο σπίτι. Έτσι το μυστήριο του σπιτιού της Καλαμάτας έμεινε άλυτο, να περιμένει την επόμενη οικογένεια που θα το νοίκιαζε να το λύσει…

===================

Ευχαριστούμε τον JohnyGym για την ιστορία του.

===================

Τρόμου: Κάτι Παράξενο Στο Μοναστήρι.


Αυτή η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί συνέβη σε εμένα πριν μερικά χρόνια. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι κάτι κακό σας παρακολουθεί; Εγώ πάντως σίγουρα. Ήταν Μεγάλο Σάββατο και είχα πάει με όλη την οικογένεια μου σε ένα μικρό μοναστήρι για την ανάσταση. Αφού τελείωσε η λειτουργία βγήκαμε έξω στο προαύλιο και περιμέναμε το Άγιο Φως. Γυρνάω το κεφάλι μου προς τα κεραμίδια της εκκλησίας που υπήρχε στο μοναστήρι. Πάνω στα κεραμίδια ήταν σκαρφαλωμένο ένα πλάσμα αλλόκοτο. Είχε φολίδες αντί για δέρμα και το ύψος του ήταν περίπου στο ένα μέτρο. Επίσης είχε μεγάλα γαμψά δόντια και μεγάλα νύχια.

Πίστεψα ότι ήταν ένας δαίμονας από την κόλαση. Όταν έκανα αυτή την σκέψη άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες. Έστριψα το κεφάλι μου προς την οικογένειά μου να τους πω Χριστός Ανέστη και εκείνοι μου είπαν Αληθώς ο Κύριος και μου άναψαν την λαμπάδα με το Άγιο Φως. Επειδή ήμουν ακόμα περίεργος για το περίεργο πλάσμα ξανακοίταξα τα κεραμίδια της εκκλησίας. Είχε εξαφανιστεί και ο φωτιζόμενος σταυρός που υπήρχε λίγο πιο πάνω από το σημείο που στεκόταν το πλάσμα είχε ανάψει. Εγώ φυσικά κατατρόμαξα γιατί ήμουν πολύ μικρός και είπα στους γονείς μου να φύγουμε αμέσως από το μοναστήρι.

=============================

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη της σελίδας μας για την ιστορία του

=============================

Τρόμου: Ο δαίμονας Της Αιτωλοακαρνανίας.


Δεν ξέρω τι σας έχουν πει για φαντάσματα, για βρικόλακες ή για λυκάνθρωπους αλλά οι δαίμονες είναι αληθινοί. Σε ένα μικρό χωριό στην Αιτωλοακαρνανία ένα βράδυ στα χωράφια που υπήρχαν στην περιοχή εμφανίστηκε ένας δαίμονας που έτρεχε πάρα πολύ γρήγορα και μετά βίας τον έβλεπες. Οι κάτοικοι του χωριού επειδή φοβήθηκαν και δεν ήθελαν να υπάρχει ένα τόσο μεγάλο κακό στο χωριό ήθελαν να τον σκοτώσουν.

Δεν ήξεραν πως σκοτώνεται ένας δαίμονας και πήγαν να ρωτήσουν τον παπά του χωριού. Τους είπε να φτιάξουν ένα δίχτυ και να το καθαγιάσουν. Έτσι και έκαναν. Το επόμενο βράδυ καθώς έτρεχε στα χωράφια τον πιάσανε και τον σταύρωσαν στην κουφάλα μιας πλατανιάς. Καθώς ο δαίμονας αργοπέθαινε καταράστηκε τους κάτοικους του χωριού να μην ευτυχίσουν ποτέ ξανά.

Αν τύχει και βρεθείτε στο χωριό και πάτε στην κουφάλα θα δείτε τα καρφιά με τα οποία κάρφωσαν τον δαίμονα.

=================

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη της σελίδας μας για την ιστορία του.

=================

Τρόμου: 20 Τρομακτικές Ιστορίες Που Μπορείτε Να διηγηθείτε με δυο φράσεις.


Από μικρά παιδιά αγαπούσαμε τις τρομακτικές ιστορίες. Φαντάσματα, τέρατα, μπαμπούλες και στοιχειωμένα σπίτια ήταν το αγαπημένο θέμα συζήτησης της παρέας γύρω από το τζάκι ή της τάξης στις σχολικές εκδρομές.

Ίσως για αυτό, ως ενήλικες πια, λατρεύουμε τα τρομακτικά, γεμάτα μυστήριο και σασπένς, κινηματογραφικά θρίλερ. Άσχετο βέβαια το ότι σε κάθε θρίλερ που βλέπουμε μόνοι μας στο σπίτι, θα σκεφτούμε πάνω από 10 φορές να το κλείσουμε και να δούμε κάποια κωμωδία στη θέση του.

Ποιος θα πίστευε ότι τόσο λίγες λέξεις μπορούν να προκαλέσουν τόσο τρόμο;

  1. Ξύπνησα από έναν ενοχλητικό συνεχόμενο θόρυβο, σαν κάποιος να χτυπούσε κάποιο αντικείμενο πάνω σε γυαλί. Στην αρχή νόμιζα ότι ο θόρυβος προέρχονταν από το παράθυρο. Όταν ανασηκώθηκα όμως, κατάλαβα ότι είχα κάνει λάθος. Ο θόρυβος προέρχονταν από τον καθρέπτη.
  2. Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν η ώρα στο ξυπνητήρι, 12:07, λίγο πριν νιώσω τα μακριά νύχια του πλάσματος να χώνονται στο στήθος μου ενώ το άλλο του χέρι, μου έκλεινε το στόμα για να μην ακουστούν οι κραυγές μου. Ξύπνησα ανακουφισμένος. Ευτυχώς ήταν ένας ακόμη εφιάλτης. Το βλέμμα μου πήγε στο ρολόι. Έγραφε 12:07… τότε άκουσα την πόρτα της ντουλάπας να ανοίγει πίσω μου.
  3. Μεγαλώνοντας με γάτες και σκυλιά, συνήθισα τους ήχους που κάνουν όταν ξύνουν με τα νύχια τους την πόρτα του υπνοδωματίου μου τις ώρες που κοιμάμαι. Τώρα που ζω χωρίς ζώα όμως, αυτοί οι ήχοι ακούγονται πιο τρομακτικοί…
  4. Όλο αυτό το καιρό που ζω μόνη μου σε αυτό το σπίτι, ορκίζομαι ότι έχω κλείσει περισσότερες πόρτες από όσες έχω ανοίξει…
  5. Ένα κορίτσι άκουσε τη μαμά της να την καλεί να κατέβει στον κάτω όροφο. Την στιγμή που πάτησε το πόδι της στο πρώτο σκαλοπάτι, ένιωσε κάποιο χέρι να την τραβάει ξανά επάνω. Ήταν η μαμά της. «Το άκουσα και εγώ» της είπε.
  6. Με ρώτησε γιατί ανάσαινα τόσο βαριά. Δεν το έκανα.
  7. Η γυναίκα μου με ξύπνησε χθες το βράδυ για να μου πει ότι κάποιος είχε μπει στο σπίτι μας. Η γυναίκα μου δολοφονήθηκε από κάποιον που είχε εισβάλλει στο σπίτι μας πριν από 2 χρόνια.
  8. Ξύπνησα όταν άκουσα από το ηχείο το μωρό να γελάει την ώρα που η γυναίκα μου του τραγουδούσε με σιγανή φωνή. Χαμογέλασα και άλλαξα πλευρό για να συνεχίσω τον ύπνο μου. Όπως άπλωνα το χέρι μου όμως, έπιασα το χέρι της γυναίκας μου.
  9. Πάντα πίστευα ότι η γάτα μου έχει πρόβλημα. Κάθονταν εκεί, ακίνητη και με κοιτούσε επίμονα με τις ώρες. Μέχρι που κατάλαβα ότι δεν κοιτούσε έμενα. Κοιτούσε ακριβώς πίσω μου.
  10. Δεν υπάρχει τίποτα ποιο όμορφο, από το γέλιο ενός μωρού. Εκτός φυσικά και αν δεν υπάρχει μωρό στο σπίτι.
  11. Έβλεπα ένα ευχάριστο όνειρο, όταν με ξύπνησε ένας ήχος από σφυρί. Άρχισα να ουρλιάζω μέσα στο ξύλινο φέρετρο αλλά ο ήχος από το σφυρί που κάρφωνε τις πρόκες κάλυπτε τις φωνές μου.
  12. «Δεν μπορώ να κοιμηθώ» μου ψιθύρισε την ώρα που ξάπλωσε δίπλα μου στο κρεβάτι. Ξύπνησα παγωμένος κρατώντας στο χέρι μου το φόρεμα που φορούσε όταν την θάψαμε.
  13. Πήγα να δω αν κοιμάται η κόρη μου. Δεν κοιμόνταν. Με κοίταξε και μου ψιθύρισε χαμηλόφωνα: «Μπαμπά, υπάρχει ένας μπαμπούλας κάτω από κρεβάτι μου». Για να την καθησυχάσω της είπα ότι θα κοιτάξω και αν υπάρχει θα τον διώξω. Έσκυψα, κοίταξα κάτω από το κρεβάτι και είδα την κόρη μου να μου λέει τρομαγμένη: «Μπαμπά, υπάρχει κάποιος ξαπλωμένος πάνω στο κρεβάτι μου».
  14. Μπαίνεις στο σπίτι, εξουθενωμένος μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά και έτοιμος για ένα μοναχικό χαλαρωτικό βράδυ. Ανοίγεις τη πόρτα, απλώνεις το χέρι στον διακόπτη για να ανοίξεις το φως αλλά ένα άλλο χέρι είναι ήδη εκεί.
  15. Μιλούσα με τον φίλο μου στο Skype όταν με ρώτησε ποιο ήταν το κορίτσι με τα παράξενα ρούχα που στέκονταν πίσω μου.
  16. Πήγε στον πάνω όροφο για να δει αν κοιμάται το παιδί της. Το παράθυρο ήταν ανοιχτό και το κρεβάτι του ήταν άδειο.
  17. Μην φοβάστε τα τέρατα, απλά ψάξτε τα γύρω σας. Κοιτάξτε μήπως είναι αριστερά σας, δεξιά σας, κάτω από το κρεβάτι σας, πίσω από το κομοδίνο σας, στην ντουλάπα σας. Ποτέ όμως μην σηκώσετε το κεφάλι για να τα ψάξετε ψηλά, πάνω από το κεφάλι σας. Δεν τους αρέσει να τα βλέπουν.
  18. Η κόρη μου δεν σταματάει να κλαίει και να ουρλιάζει όλη νύχτα. Έχω επισκεφθεί τον τάφο της για να της ζητήσω να σταματήσει, αλλά ούτε αυτό είχε αποτέλεσμα.
  19. Μετά από μια κουραστική μέρα, μπήκα στο σπίτι μου και είδα τη γυναίκα μου να κάθεται στον καναπέ κρατώντας το παιδί μας. Δεν μπορώ να πω τι με τρόμαξε περισσότερο. Η εικόνα της νεκρής γυναίκας μου να κρατάει το αγέννητο παιδί μας ή η σκέψη ότι κάποιος διέρρηξε το σπίτι μου για να τους αφήσει να μπουν.
  20. Υπήρχε μια φωτογραφία μου στο τηλέφωνό μου, την ώρα που κοιμάμαι. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ζω μόνος μου.
Αρέσει σε %d bloggers: