Ημερολόγιο.


Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή που μας σημαδεύουν για πάντα και μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό μας, σαν κολλημένο πικάπ στις ίδιες στροφές, όσο κι αν προσπαθούμε να τις αποβάλλουμε. Έτσι συνέβη και με αυτό το περιστατικό που θέλω να σας διηγηθώ.

Ήμουν ακόμη μικρό παιδί και είχαμε φιλοξενηθεί σε ένα φιλικό σπίτι για να περάσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Ήταν ένα ανακαινισμένο παλιό αρχοντικό και όλοι περνούσαν καλά, όπως κι εγώ άλλωστε· μέχρι που σε μία μου εξερεύνηση, σε μία παλιά κούτα στη σοφίτα, ανακάλυψα ένα τυλιγμένο χαρτί μέσα σε ένα μικρό ξύλινο μπαούλο. Από τότε τα όνειρά μου στοιχειώθηκαν και η πλάτη μου ριγεί κάθε φορά που το φέρνω στη μνήμη μου.

Το έχω απέναντί μου και το κοιτάζω αλλά δεν τολμώ να το ξετυλίξω. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο στο οποίο… Χμ… μα τι λέω; Καλύτερα να σας το δείξω όπως ακριβώς το είδα κι εγώ τώρα που βρήκα τη δύναμη να το αντικρίσω για άλλη μία φορά…

ceb7cebcceb5cf81cebfcebbcf8cceb3ceb9cebf1

Κων/νος Ν. Βαρδής

Advertisements

Posted on 06/02/2015, in Ιστορίες Φίλων, Τρόμου. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: