Τρόμου: Ο θρύλος Της Μικρής Ελένης.


Αυτήν την ιστορία την ξέρω από τότε που ήμουν 5 χρονών, διότι διαδίδονταν στο χωριό μου από στόμα σε στόμα. Πρόκειται για ένα κοριτσάκι 4 ετών, την Έλενα. Η Έλενα ζούσε σε ένα σπίτι στο χωριό μου (το σπίτι ακόμα και σήμερα υπάρχει) στις αρχές του Β Παγκοσμίου  πολέμου. Οι Γερμανοί δεν είχαν μπει ακόμα στο χωριό. Όταν ένα βράδυ (ήταν περίπου 3 το πρωί), καθώς η οικογένεια κοιμόταν η πόρτα έσπασε και ακούγονταν πυροβολισμοί και κραυγές. Ο πατέρας ήταν ο πρώτος που βγήκε  έξω να δει τι γίνεται άλλα δεν πρόλαβε καν να κοιτάξει, επειδή τον βρήκε μια σφαίρα στο κεφάλι. Η γυναίκα του άρχισε να φωνάζει. Τότε ένας Γερμανός την άρπαξε και αφού την βίασε την σκότωσε με 11 σφαίρες στην καρδιά. Η μικρή Ελένη που τα έβλεπε όλα αυτά άρχισε να ουρλιάζει και προκειμένου να σταματήσει οι Γερμανοί την σκότωσαν πυροβολώντας σε όλο της το σώμα. Λίγο πριν ξεψυχήσει είπε <<ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ!>> όσο πιο δυνατά μπορούσε.

Μετά από 30 χρόνια το 1972, ο τότε δήμαρχος του χωριού αποφάσισε να γκρεμίσει το σπίτι της μικρής Ελένης και να το κάνει μουσείο. Όμως όταν οι εργάτες ξεκίνησαν τις εργασίες περίεργα γεγονότα άρχισαν να συμβαίνουν. Οι τοίχοι που γκρέμιζαν την επόμενη μέρα ήταν ξανά στην θέση τους. Μερικοί εργάτες ανέφεραν ότι έβλεπαν ένα κοριτσάκι με άσπρα ρούχα να κυκλοφορεί στους διαδρόμους χωρίς να μιλά και να τους κοιτά με ένα πολύ θυμωμένο βλέμμα, όμως όταν το πλησίαζαν αυτό εξαφανιζόταν. Πολλοί πάθαιναν μάλιστα εμφράγματα χωρίς όμως προηγούμενο ιστορικό ασθενειών. Με όλα αυτά οι εργασίες για το μουσείο σταμάτησαν και άφησαν το σπίτι να σαπίζει όλο και περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου.

Παρόλα αυτά κατά το 1999 το σπίτι πουλήθηκε σε έναν έμπορο από την Αμερική και την οικογένεια του. Εκείνος το ανακαίνισε και πλέον η οικογένεια ζούσε μόνιμα στο σπίτι. Η ζωή εκεί αρχικά ήταν απολαυστική όμως μετά από περίπου 3 μήνες άρχισαν να συμβαίνουν μεταφυσικά γεγονότα. Η μεγαλύτερη κόρη ανέφερε ότι έβλεπε και στον ξύπνιο της άλλα και στο όνειρό της ένα κοριτσάκι με άσπρο φόρεμα να κυκλοφορεί στο σπίτι. Το μικρό αγοράκι πολλές φορές μιλούσε στον τοίχο του σαλονιού αρχίζοντας το λόγο του με την φράση, <<Ελένη με ακούς;>>, η μητέρα όταν έβλεπε τηλεόραση ένιωθε κάποιον να είναι από πάνω της και άκουγε γέλια γύρω της (όχι της οικογένειάς της) και τέλος ο πατέρας όταν ήταν στο γραφείο του σπιτιού (το δωμάτιο) άκουγε παλιές γραφομηχανές και χαρτιά να βγαίνουν από αυτές. Μετά από αυτήν την τραγική εμπειρία της οικογένειας το σπίτι έμεινε ακατοίκητο για άλλη μία φορά.

Μέχρι σήμερα είναι εγκαταλειμμένο με μία αύρα μυστηρίου μέσα του……

============

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

============

Advertisements

Posted on 20/07/2015, in Ιστορίες Φίλων, Τρόμου. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: