Τρόμου: Η Μιλιά Του Νεκρού…


Την ιστορία αυτή μου την είπε η φίλη μου Έλλη που πρόσφατα μετακόμισε στη Γερμάνια. Κάποτε ζούσε ένα κορίτσι η Μαριάννα, γύρω στα 17, σε μια καλύβα πάνω σε ένα λόφο λίγο μακριά από ένα χωριό. Η μητέρα της που ήταν ο μονός άνθρωπος που ήταν κοντά της πέθανε και από τότε έμεινε μονή στον κόσμο και δεν είχε επαφές με κανένα… Μια μέρα μια μεθυσμένη παρέα αγοριών μπήκε στο σπίτι της, την βίασαν και μετά από αυτό την σκότωσαν πνίγοντας την. Όταν κατάλαβαν τι είχαν  κάνει έφυγαν από το σπίτι της βιαστικά ανενόχλητοι καθώς κάνεις δεν ερχόταν να την επισκεφτεί και έτσι ο θάνατος της δεν θα γινόταν ποτέ γνωστός….

Μετά από δυο χρόνια μια άλλη παρέα 6 ατόμων πήγε για κάμπινγκ  αλλά επειδή άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς βρήκε καταφύγιο στο σπίτι της Μαριάννας… Μιας και δεν ήξεραν για την δολοφονία της χτύπησαν την πόρτα. Μετά από αυτή την κίνηση την πόρτα άνοιξε μια νεαρή γυναικά.

«Συγγνώμη δεσποινίς, κάναμε κάμπινγκ και είχαμε την ατυχία να βρέξει. Θα μπορούσατε να μας αφήσετε να μείνουμε άδω μονό για μια νύχτα;», είπε το μόνο αγόρι της παρέας.

Η περίεργη γυναικά δεν μίλησε μονό κούνησε καταφατικά το κεφάλι και στη συνεχεία χαμογέλασε κάπως περίεργα.

Η παρέα μπήκε μέσα αφού πρώτα την ευχαρίστησε.

Αρχικά η κοπέλα τους έδωσε πετσέτες και μετά τους πρόσφερε τσάι. Άρχισε λοιπόν η συζήτηση όμως η κοπέλα κουνούσε μονό το κεφάλι καταφατικά η αρνητικά αναλόγως….

Πήγε 3 η ώρα και η παρέα έπεσε να κοιμηθεί. Όμως η κοπέλα έκατσε μπροστά στο τζάκι ψιθυρίζοντας. Όλοι στην παρέα είχαν πια κοιμηθεί….Το επόμενο πρωί οι γονείς των παιδιών ανησύχησαν τρομερά και έτσι έψαξαν στους λόφους να τους βρουν έτσι κατέληξαν σε εκείνο το σπίτι. Εκεί υπήρχαν μονό τα ρούχα των παιδιών και αίματα παντού στο πάτωμα, στους τοίχους ακόμα και στο ταβάνι! Από τότε η καλύβα και ο λόφος σφραγίστηκαν και απαγορεύεται αυστηρά να πας εκεί γιατί τον στοιχειώνει η Μαριάνα και εκδικείται όποιον πάει εκεί.

Μην με ρωτήσετε τι έπαθαν η τι έκαναν οι οικογένειες των άτυχων παιδιών γιατί το μονό που ξέρω είναι ότι έφυγαν από το χωριό κάνοντας μια νέα αρχή. Όσο για την Μαριάννα; Λένε ότι για να ησυχάσει επιτέλους το πνεύμα της πρέπει να πας στην καλύβα της να καλέσεις με αυτά τα λόγια: «Μαριάννα έλα εδώ, Μαριάννα με ακούς που σε καλώ; Είσαι  εδώ;».

Και αφού το κάνεις αυτό να τρέξεις πολύ γρήγορα αφού πρώτα βάλεις μια εικόνα της παναγίας στο σπίτι της. Αλλά άμα δεν το κάνεις πολύ γρήγορα τότε μπορεί να πεθάνεις από τα χέρια του αγανακτισμένου πνεύματος. Κανείς μέχρι τώρα δεν είχε το θάρρος να το κάνει και το πνεύμα της δεν έχει ησυχάσει. Ωστόσο καμιά φορά οι κάτοικοι του χωρίου την βλέπουν στο όνειρο τους να ψιθυρίζει διπλά στο τζάκι.

================================

Ευχαριστούμε την Μαρία για την ιστορία της.

================================

Advertisements

Posted on 27/07/2015, in Ιστορίες Φίλων, Τρόμου. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: