Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2015

Αζαζούκ, Μέρος Τρίτο.


Είχαν περάσει αρκετές ώρες και έξω σίγουρα θα είχε ντάλα ήλιο καθώς μερικές ισχνές ακτίνες μπορούσαν να μπουν στα κλεφτά μέσα στον χώρο. Η θερμοκρασία είχε ανέβει αισθητά αναγκάζοντάς μας να βγάλουμε τα περιττά ρούχα. Όσο κι αν ψάχναμε δεν είχαμε καταφέρει να βρούμε το πέρασμα που φαινόταν στη φωτογραφία που μου είχε δείξει ο συνεργάτης μου. Αν ο θεός της τύχης όμως είναι με το μέρος σου… πολλά μπορούν να συμβούν. Πάνω από τα χαλάσματα της σαρκοφάγου μια δεσμίδα φωτός διαπέρασε την εσωτερική τρύπα του σκαραβαίου πέφτοντας σε ένα επίπεδο στην κάθετη εσωτερική επιφάνεια του δωματίου. Τα μάτια μας καρφώθηκαν σε εκείνο το σημείο. Θα μπορούσε να ήταν κάποιο σημάδι; Όσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε κάτι. Δεν φαινόταν τουλάχιστον. Ίσως αυτό το κάτι να βρισκόταν πίσω από την πέτρα και γι’ αυτό δεν το βρήκαν οι τότε ανασκαφείς. Αμέσως έβγαλα τον λοστό και τον κάρφωσα στο άνοιγμα ανάμεσα στις δύο πλάκες. Πήρα τη βαριοπούλα και χτύπησα το σίδερο με όλη μου τη δύναμη. Χώθηκε ακόμη πιο βαθιά μετακινώντας τις πέτρες. Έριξα το βάρος μου στον λοστό αποκολλώντας τις επιφάνειες. Τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους μετά. Η πλάκα αφαιρέθηκε τελείως και μπροστά μου αποκαλύφθηκε ένας κρυμμένος μοχλός. Τον έπιασα προσπαθώντας να τον κουνήσω. Ήταν κολλημένος. Ο Ντάνι με βοήθησε κι αυτός προσθέτοντας το δικό του βάρος πάνω στο δικό μου. Επιτέλους υποχώρησε παρασέρνοντάς μας κατάχαμα σαν σακιά. Περιμέναμε μήπως γίνει κάτι· δεν ακούσαμε τίποτα… τουλάχιστον όχι αμέσως. Λίγα λεπτά αργότερα κατέφτασε ο αντίλαλος ενός ογκώδες αντικειμένου που αποκολλούνταν κι έπεφτε. Ο κρότος μας έκανε να καταλάβουμε πως κάπου είχε συγκρουστεί. Για μια στιγμή φοβηθήκαμε μήπως είχαμε ενεργοποιήσει κάποιον μηχανισμό που θα κατέστρεφε εξολοκλήρου την πυραμίδα. Τους φόβους μας ενίσχυσε ο ήχος από γρανάζια που άρχισαν να ακούγονται σαν ξεκούρδιστο ρολόι που χτυπάει ετεροχρονισμένα. Το άνοιγμα από το οποίο είχαμε μπει έκλεισε από μια βαριά πέτρινη πόρτα που κάλυψε το άνοιγμα. Πάνω που ετοιμαζόμασταν να τρέξουμε όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε ακόμη και στην τεχνητή έξοδο που είχαν φτιάξει οι αρχαιολόγοι, η μοίρα μας αντάμειψε αποκαλύπτοντάς μας το μυστικό άνοιγμα που αγνοούσαμε στην αρχή. Ήταν εκεί, καμουφλαρισμένο από την αρχή. Read the rest of this entry

Advertisements

Αζαζούκ, Mέρος Δεύτερο.


Το αεροπλάνο βρισκόταν πάνω από τον εναέριο χώρο της Αιγύπτου και ετοιμαζόταν για προσγείωση. Ήμουν τόσο απορροφημένος στις σκέψεις μου, στα σχέδια που μελετούσα, που δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο κοντά βρισκόμασταν στο τέλος του ταξιδιού. Θυμάμαι πως είχα χάσει την αίσθηση του χώρου και του χρόνου και αυτό που με επανέφερε στην πραγματικότητα ήταν μια λαμπρή δεσμίδα φωτός που τύφλωσε τα μάτια μου. Ενστικτωδώς κοίταξα έξω από το παράθυρο. Το αεροπλάνο είχε πάρει πλάγια κλίση χαμηλώνοντας ύψος σιγά-σιγά γύρω από τον αεροδιάδρομο θυμίζοντας πτωματοφάγο κόνδορα που στροβιλίζεται πάνω από την ετοιμοθάνατη λεία του μέχρι να πάρει τη σωστή θέση για να εφορμήσει στο έδαφος. Read the rest of this entry

Αζαζούκ.


Μέρος Πρώτο

Αυτό δεν είναι παραμύθι, ακόμη κι αν γνωρίζω πως έτσι θα φανεί σε όλους όσοι διαβάσετε αυτό το γράμμα. Κάποτε είχα δει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας με το ίδιο θέμα και μου είχε φανεί τόσο αστεία και παιδαριώδες. Ποιος άραγε θα μπορούσε να τρομάξει με αυτό το σκηνικό; Δεν θα σας το αποκαλύψω ακόμη γιατί είμαι σίγουρος πως δεν θα με πάρετε στα σοβαρά. Το μόνο όμως που μπορώ να σας πω είναι πως σκότωσα τα περισσότερα από αυτά ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω. Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: