Monthly Archives: Ιανουαρίου 2016

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Σπίτι Των Πνευμάτων.


Ήμουνα εγώ μαζί με μια φίλη μου στην Αθήνα. Μια μέρα πηγαίναμε βόλτα και περάσαμε μπροστά από μια μονοκατοικία, που ήταν αρκετά παράξενη και είχε αρκετή ομίχλη γύρω της. Η φίλη μου ήθελε να μπούμε μέσα. Εγώ δέχτηκα. Φτάσαμε στην κεντρική πόρτα και αυτή άνοιξε από μόνη της. Εμείς μπήκαμε και είδαμε πως το σπίτι είχε αρκετό φως μέσα, σαν να ήταν μέρα και το φώτιζε! Η διάφορα όμως είναι πως ήταν νύχτα!

Απότομα ακούστηκε μέσα από κάποιο δωμάτιο ένα κοριτσάκι που ζητούσε βοήθεια! Εμείς πήγαμε τρέχοντας στο δωμάτιο για να δούμε αν όντως υπήρχε το κοριτσάκι και να βρίσκαμε έναν τρόπο για να το βοηθήσουμε.

Μόλις μπήκαμε η πόρτα από πίσω μας έκλεισε! Δεν υπήρχε κανένα κοριτσάκι! Μέσα στο δωμάτιο ακούγονταν βήματα. Πήγαμε να βγούμε από το δωμάτιο, αλλά η πόρτα δεν άνοιγε! Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή μιας γυναίκας και ενός άνδρα που μαλώνανε σε μια ακαταλαβίστικη γλώσσα! Από το πουθενά εμφανίστηκε μια γυναικεία μορφή να μας πλησιάζει! Το σώμα της κοπέλας ήταν μέσα στα αίματα, ενώ το κεφάλι της ήταν κομμένο και το κρατούσε στην αγκαλιά της!

Μας πλησίαζε με αργό βήμα. Όταν πλέον είχε έρθει αρκετά κοντά μας, εξαφανίστηκε και η πόρτα άνοιξε! Βγήκαμε και συνεχίσαμε να περπατάμε προς τα μέσα. Βρήκαμε μια ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στο υπόγειο! Τις κατεβήκαμε και βρεθήκαμε στο υπόγειο. Ακούγονταν από πιο μέσα κλάματα και φωνές παιδιών αλλά και μεγάλων ανθρώπων! Εμείς πήγαμε πιο μέσα για να δούμε τι γίνεται.

Όταν φτάσαμε στο σημείο που ακούγονταν οι φωνές, εμφανίστηκαν διάφορες μαύρες και άσπρες σκιές να κόβουν βόλτες από τοίχο σε τοίχο και φωνάζανε! Εμείς αρχίσαμε να τσιρίζουμε και να τρέχουμε για να βγούμε από το σπίτι! Όταν φτάσαμε στην κεντρική πόρτα είδαμε διάφορες λευκές φιγούρες να αιωρούνται στο ταβάνι!

Βγήκαμε όπως κι όπως από το σπίτι και δεν είπαμε σε κανέναν αυτό που έγινε! Μόνο μια φορά το είπα σε κάτι άλλες φίλες μου και μου είπαν ότι κατά την κατοχή έμενε μια μεγάλη οικογένεια εκεί. Μια μέρα όμως μπήκαν μέσα οι Γερμανοί και τους σκότωσαν όλους!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Τρόμου: Ποτηράκι.


Ήμουνα εγώ μαζί με μία φίλη μου. Είχαμε κανονίσει από την προηγούμενη μέρα να βρεθούμε και να πάμε κατά τις 7:30 το απόγευμα σε ένα εγκαταλελειμμένο ερειπωμένο σπίτι! Είχαμε σχεδιάσει να κάνουμε ποτηράκι ώστε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα!

Μπήκαμε στο σπίτι και είδαμε πως είχε πάρα πολύ λίγο φως επειδή ο ήλιος έδυε σιγά σιγά. Μέσα σε ένα δωμάτιο υπήρχε ένα μικρό στρογγυλό τραπέζι και 2 καρέκλες δίπλα του. Η φίλη μου έβγαλε από την τσάντα της ένα ποτήρι και εγώ έβγαλα από την δική μου τσάντα μερικά χαρτιά, που το κάθε ένα από αυτά είχε ένα διαφορετικό γράμμα.

Πρώτα η φίλη μου προσπάθησε να καλέσει ένα πνεύμα, αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα προσπάθησα εγώ και τα κατάφερα! Αρχικά του ζητούσαμε να κάνει διάφορα πράγματα, όπως για παράδειγμα να χτυπήσει το χέρι του πάνω στο τραπέζι κ.λ.π. Λίγο αργότερα εγώ το ρωτάω πιο είναι το όνομα του. Με τα χαρτιά μου σχημάτισε το όνομα Λούσιφερ!!!

Εγώ κατουρήθηκα πάνω μου και η φίλη μου χεζόταν από τον φόβο της! Πήγαμε να φύγουμε αλλά οι πόρτες έκλεισαν! Εγώ φορούσα ένα βραχιόλι με έναν σταυρό πάνω του, αλλά κόπηκε! Και η φίλη μου φορούσε ένα βραχιόλι με έναν σταυρό, αλλά και αυτό κόπηκε! Σε κάποια φάση η φίλη μου γύρισε προς τα εμένα και άρχισε να τσιρίζει! Την ρώτησα τι έπαθε και εκείνη μου είπε να μην κοιτάξω πίσω μου. Εγώ από περιέργεια και μόνο γύρισα πίσω μου και είδα έναν ψιλό αδύνατο άντρα ξανθό, με γαλάζια μάτια και μαύρα ρούχα να με κοιτάει. Η φίλη μου και εγώ τσιρίζαμε και είπαμε μαζί ταυτόχρονα «Αυτός είναι ο Λούσιφερ!!».

Τότε αυτός άρχισε να γελά με ένα παράξενο γέλιο! Τότε η φίλη μου με πήρε από το χέρι και με πήγε σε μια πόρτα, βρήκε ένα τσεκούρι κάτω και την έσπασε! Βγήκαμε, αλλά βρεθήκαμε πάλι στο ίδιο δωμάτιο! Ίσα με 7 φορές έγινε αυτό! Τότε ο Λούσιφερ μας είπε «Ή θα παραδοθείτε σε εμένα ή δεν θα βγείτε πότε από εδώ!». Η φίλη μου άρχισε να κλαίει και μου είπε «Αυτό ήταν Τσαμπίκα! Ήρθε το τέλος μας!».

Εγώ την καθησύχασα και της είπα πως θα τα καταφέρουμε! Άρχισα να λέω πρώτη το Πάτερ Ημών και μετά άρχισε και η φίλη μου να το λέει μαζί μου! Τότε ο Λούσιφερ άρχισε να πονάει παντού και να ανοίγουν πληγές σε όλο του το σώμα. Μας έλεγε να σταματήσουμε αλλά εμείς συνεχίσαμε. Μετά από λίγη ώρα εξαφανίστηκε! Όλες οι πόρτες άνοιξαν και εμείς φύγαμε από το σπίτι τρέχοντας και δεν το ξαναπλησιάσαμε πότε, ούτε ανοίξαμε συζήτηση για αυτό το θέμα.

=============================

Ευχαριστούμε την Τσαμπίκα για την ιστορία της.

=============================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Παλιό Μικρό Σπιτάκι.


Ήμασταν στο Πανεπιστήμιο και κάναμε μάθημα. Όταν σχολάσαμε εγώ, η Νίκη, ο Κώστας, η Άντρε, η Ρόζι, η Άνι, ο Νικήτας και ο Γιάννης κανονίσαμε να βρεθούμε όλοι μαζί μπροστά από ένα παλιό σπιτάκι στις 9:00 το βράδυ. Είχαμε ακούσει ότι σε αυτό το σπιτάκι είχε μπει μέσα ένα κορίτσι που λεγόταν Σαμπρίνα και δεν ξαναβγήκε ποτέ!! Κάνεις δεν ξέρει τι απέγινε! Για αυτό και θέλαμε να εξερευνήσουμε το σπιτάκι, για να ανακαλύψουμε τι απέγινε η Σαμπρίνα.

Ανοίξαμε τους φακούς μας και μπήκαμε μέσα! Όλοι φορούσαμε ένα κομποσχοίνι στο χέρι και ένα σταυρό στον λαιμό μας! Πιστεύαμε ότι κάτι μεταφυσικό γινόταν εκεί μέσα! Η Άντρε και η Νίκη μετά από λίγα δευτερόλεπτα μας είπαν πως είδαν αίμα στο πάτωμα και οδηγούσε μέσα σε ένα δωμάτιο! Η Άνι επεξεργάστηκε το αίμα και μας είπε ότι ήταν φρέσκο! Αυτό μας έκανε να ανατριχιάσουμε αλλά και να απορήσουμε ταυτόχρονα, γιατί η Σαμπρίνα είχε μπει πριν 2 χρόνια εδώ! Το αίμα, πως γίνεται να είναι φρέσκο;;

Ο Γιάννης και ο Κώστας μπήκαν πρώτοι στο δωμάτιο. Λίγο πριν μπούμε κι εμείς, η Ρόζι μας είπε ότι δεν ήθελε να μπει μέσα γιατί φοβόταν. Ο Νικήτας και η Νίκη έκατσαν μαζί της. Μέσα στο δωμάτιο η Άντρε είδε μια παλιά σκονισμένη ξύλινη ντουλάπα. Την άνοιξε και βρήκε μέσα ένα παλιό album! Μας φώναξε για να το δούμε. Η Άντρε το άνοιξε και ήταν κενό!! Μόνο στο τέλος είχε την φωτογραφία μιας γυναίκας που κρατούσε ένα τσεκούρι! Μας έκανε εντύπωση το γιατί να υπάρχει μόνο αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία αυτής της γυναίκας μέσα στο album!

Ξαφνικά ακούσαμε μια τσιρίδα από έξω! Ήταν της Ρόζι!! Βγήκαμε και είδαμε τον Νικήτα με την Νίκη να είναι κάτασπροι από τον φόβο τους! Η Ρόζι έλειπε!! Τους Ρωτήσαμε που πήγε η Ρόζι και μας είπαν πως εμφανίστηκε μια γυναίκα με μαύρα ρούχα, αίματα παντού και να κρατάει ένα τσεκούρι στο αριστερό χέρι με ξεραμένο αίμα επάνω του να αρπάζει την Ρόζι και να εξαφανίζεται μέσα σε δευτερόλεπτα!! Καταλάβαμε πως αυτή ήταν η γυναίκα που είχαμε δει στην φωτογραφία του album! Αρχίσαμε να ψάχνουμε για ίχνη της γυναίκας και να βρούμε που πήγε την Ρόζι! Είδαμε μερικές κηλίδες αίματος στο πάτωμα! Οι κηλίδες οδηγούσαν προς την κουζίνα! Μπήκαμε μέσα. Πάνω στο ταβάνι κρεμόντουσαν άνθρωποι από τα χέρια και τα κεφάλια τους ήταν πάνω σε ένα πολύ μεγάλο έπιπλο! Όλοι αρχίσαμε να τσιρίζουμε από τον τρόμο!

Ξαφνικά εμφανίστηκε από το πουθενά μια ψηλή κοπέλα με καστανόξανθα μαλλιά, γαλάζια μάτια και με ένα λευκό φόρεμα να τρέχει πάρα πολύ γρήγορα μέσα στο δωμάτιο και να φωνάζει «Πρέπει να φύγετε από εδώ!!». Μετά από λίγο εξαφανίστηκε ξαφνικά και απότομα! Ξαφνικά αρχίσαμε να ακούμε μία γυναικεία φωνή να φωνάζει τα ονόματα μας και η πόρτα έκλεισε! Από το ταβάνι άρχισε να στάζει αίμα μέχρι που το δωμάτιο άρχισε να πλημμυρίζει σιγά σιγά! Ο Κώστας μαζί με τον Νικήτα κατάφεραν να σπάσουν την πόρτα και βγήκαμε! Όταν βγήκαμε είδαμε στον απέναντι τοίχο γραμμένο με αίμα «Όποιος μπαίνει εδώ ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΓΑΙΝΕΙ». Βγήκαμε τρεχάτοι από το σπίτι και δεν το ξαναπλησιάσαμε ποτέ!

Μετά από 1 μήνα μια παρέα 4 ατόμων, 2 κορίτσια και 2 αγόρια, μπήκαν σε εκείνο το μικρό σπιτάκι και δεν ξαναγύρισαν πότε! Κάνεις δεν ξέρει τι απέγιναν… Μπορεί να βρήκαν το ίδιο τέλος όπως της Σαμπρίνας!!

 

==========================================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

==========================================

Στοιχειωμένα Σπίτια: Το Στοιχειωμένο Σπίτι.


Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι 100% αληθινή! Ήμασταν διακοπές στην Αθήνα εγώ, η Νίκη, η Άντρε, η Νάσια, η Κρίστα, η Δέσποινα και η Ελίνα. Η ζωή μας ήταν φυσιολογική. Μια μέρα που είχαμε βγει και οι 7 βόλτα, ακούσαμε από έναν νέο άντρα να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει για ένα στοιχειωμένο σπίτι, το οποίο ήταν λίγα μέτρα πιο μακριά από το ξενοδοχείο που μέναμε. Εμείς συμφωνήσαμε την επόμενη μέρα να το εξερευνήσουμε.

Όταν ήρθε η επόμενη μέρα, περιμέναμε πότε θα νυχτώσει. Αφού νύχτωσε, πήραμε τα κατάλληλα χρήσιμα αντικείμενα που πιστεύαμε πως θα μας χρειαζόντουσαν (Π.χ φακός, κομποσχοίνια κ.λ.π) και φύγαμε για εκείνο το στοιχειωμένο σπίτι. Όταν φτάσαμε, ανοίξαμε την πόρτα και μπήκαμε μέσα. Στην αρχή μας χτύπησε ένα πολύ κρύο ρεύμα, αλλά είδαμε από δίπλα ένα σπασμένο παράθυρο και πιστεύαμε οτι ερχόταν από εκεί! Για αυτό το θέμα δεν δώσαμε σημασία. Συνεχίσαμε να περπατάμε προς τα μέσα. Η πόρτα από πίσω μας έκλεισε απότομα! Τότε βγάλαμε του φακούς και τους ανοίξαμε. Είδαμε πως το σπίτι ήταν γεμάτο με έπιπλα, τα οποία είχαν πάνω τους από ένα βάζο με ανθισμένα λουλούδια! Μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό, μιας και δεν έμενε κάνεις μέσα στο σπίτι!

Τότε εμφανίζεται μια κοπέλα με μαύρα ρούχα να πηγαίνει προς τα λουλούδια! Άρχισε να μιλάει σε αυτά σε μια γλώσσα που δεν ξέραμε! Εμείς ήμασταν έτοιμες να πάμε να την ρωτήσουμε αν έμενε εδώ. Όμως με το που φτάνουμε ακριβώς από πίσω της, δεν γύρισε ολόκληρη προς τα εμάς, αλλά μόνο το κεφάλι της! Εμείς φυσικά χεστήκαμε από τον φόβο μας! Είδαμε πως η κοπέλα είχε κόκκινα μάτια και αυτό μας έκανε να τρομάξουμε ακόμα περισσότερο!! Η Κρίστα άρχιζε να τσιρίζει και το φάντασμα πέρασε από μέσα της! Μόλις το φάντασμα βγήκε, η Κρίστα άρχισε να μας παραπονιέται οτι την πονούσε η κοιλιά της και είχε φριχτό πονοκέφαλο. Μετά από λίγο, ακούσαμε από ένα δωμάτιο το κλάμα ενός μωρού! Τρέμαμε από τον φόβο μας! Τελικά καταφέραμε να μπούμε μέσα! Όταν μπήκαμε αντικρίσαμε ένα ψεύτικο μωρό που έκλαιγε! Εγώ την γύρισα από πίσω για να δω αν είχε μπαταρίες, όμως η κούκλα δεν είχε και συνέχισε να κλαίει! Αυτό μας έκανε περισσότερη εντύπωση! Τότε όλες μας βάλαμε από ένα κομποσχοίνι στο χέρι μας!

Σε εκείνο το δωμάτιο υπήρχε ένας καθρέπτης και από μπροστά του είχε 3 αναμμένα κεριά! Τότε εμφανίζεται μια μαύρη σκιά, πηγαίνει στον καθρέπτη από μπροστά και άρχισε να λέει το Bloody Mary 5 συνεχόμενες φορές! Αρχίσαμε να τρέχουμε για να βγούμε από εκείνο το δωμάτιο, αλλά η πόρτα έκλεισε από μόνη της! Γυρίσαμε να δούμε αν η σκιά ήταν ακόμα εκεί! Η σκιά είχε εξαφανιστεί, όμως υπήρχε μια κοπέλα μέσα στον καθρέπτη! Η Ελίνα μας είπε πως αυτή είναι η Bloody Mary και για να την ξεφορτωθούμε έπρεπε να σπάσουμε τον καθρέπτη! Βρήκα ένα σφυρί στο πάτωμα, το πήρα και τον έσπασα! Η πόρτα άνοιξε από μόνη της και βγήκαμε! Το παράθυρο από το οποίο θα βγαίναμε ήταν κλειστό! Η Άντρε μας έδειξε ότι το παράθυρο από σαλόνι ήταν σπασμένο! Πήγαμε εκεί!

Όταν φτάσαμε, ακούσαμε βήματα από δεξιά και από αριστερά! Εμφανίστηκαν άνθρωποι με σκισμένα ρούχα και πληγές σε όλο τους το σώμα να μας λένε <<μείνετε μαζί μας!>> Βγήκαμε γρήγορα από το παράθυρο και πήγαμε στο ξενοδοχείο! Όλες μείναμε στο δωμάτιο της Νάσιας! Την επόμενη μέρα το πρωί τα μαζέψαμε όλα και γυρίσαμε Θεσσαλονίκη!

==========================================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

==========================================

Αρέσει σε %d bloggers: