Θάνατος: Η Συμφωνία Του Σερ Ντάρλινγκ.


Γύρω στο  1717, στην νότια Ιρλανδία ήταν ένας πλούσιος αριστοκράτης που λεγόταν Σερ Άλμπους Ντάρλινγκ. Όμως από την χαρτοπαιξία και το πότο τα έχανε σιγά σιγά ώσπου έμεινε στο τέλος άφραγκος. Ήταν απελπισμένος, χρωστούσε σχεδόν σε όλη την Ιρλανδική αριστοκρατία. Οι δανειστές του τον απειλούσαν ότι εάν δεν τους ξοφλήσει σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία θα τον σκότωναν. Αυτός απελπισμένος ζήτησε βοήθεια από τον πιστό του υπηρέτη, Έντουαρτ. Εκείνος του είπε ότι υπάρχει ένας θρύλος που λέει ότι στο δάσος, μόνο εάν πας στης 12 η  ώρα το βράδυ, θα συναντήσεις τον διάβολο ο οποίος θα σου πραγματοποιήσει μια επιθυμία με αντάλλαγμα φυσικά.

Αυτός μιας και δεν είχε άλλη επιλογή μόλις πήγε 12 η ώρα πήγε στο δάσος. Μαζί του είχε πάρει και μια θήλεια σε περίπτωση που δεν γίνει κάτι ώστε να κρεμαστεί από το πρώτο δέντρο που θα κοίταζε.

Καθώς έφτασε μπροστά από μια βελανιδιά, άκουσε γρήγορα βήματα άλογων να έρχονται. Τότε αντίκρισε έναν καβαλάρη ντυμένο στα μαύρα να τον κοιτάει. Τον ρωτάει ποιος είναι και εκείνος απαντάει ότι είναι αυτός για τον οποίο ήρθε. Έπειτα του προτείνει μια συμφωνία που λέει ότι για 7 χρονιά θα έχει χρυσές δουλείες. Αλλά όταν περάσουν θα έρθει για πάντα μαζί του σαν υπηρέτης του στον κάτω κόσμο. Ο Σερ Ντάρλινγκ μιας και δεν είχε καμιά άλλη επιλογή συμφώνησε. Τοτε ο Διάβολος με το στιλέτο του του κόψε λίγο κρέας από το χέρι του και τον έβαλε να  υπογράψει με το αίμα του, κι εκείνος το έκανε. Μετα του έκλεισε την πληγή δια μαγιάς. Ο Διάβολος του είπε:

– Σήμερα  είναι 28 Φεβρουάριου 1717, σε 7 χρονιά από τώρα θα λήξει η συμφωνία μας.

-Εντάξει, απάντησε ο Σερ Ντάρλινγκ γεμάτος φόβο αλλά κι χαρά.

Ο διάολος τον χαιρέτησε και του είπε

-Τα λέμε στης 29 Φεβρουάριου του 1724. Και εξαφανίστηκε.

Τα επόμενα 7 χρονιά ήταν γεμάτα χαρά, διασκέδαση, πλούτο και ευτυχία για τον Σερ Ντάρλινγκ. Είχε ξεχάσει την συμφωνία του με τον διάολο. ΟΜΩΣ όταν έφτασε η μοιραία μέρα ο Ντάρλινγκ τα θυμήθηκε όλα. Τότε τρομαγμένος κάλεσε τον επίσκοπο και του εξομολογήθηκε τα πάντα. Εκείνοι  καθίσαν όλο το βράδυ και προσευχόντουσαν. Ο Διάβολος δεν εμφανίστηκε.

Την επόμενη μέρα ο Σερ Ντάρλινγκ, έκανε ένα μεγάλο πάρτι σπίτι του. Τέλος όταν όλοι κάθισαν στο τραπέζι ο Σερ Ντάρλινγκ σήκωσε το ποτήρι του και είπε.

-Κύριοι αυτή είναι η καλύτερη 1 Μαρτίου της ζωής μου. Όλοι τον κοίταζαν περίεργα. Ένας από τους καλεσμένους είπε.

-Μα Άλμπους σήμερα δεν είναι 1 Μαρτίου, είναι 29 Φεβρουαρίου. Το φετινό έτος είναι δίσεκτο.

Ο Ντάρλινγκ άσπρισε από τον φόβο. Ξαφνικά όταν η ώρα πήγε 12, ακούστηκαν χτυπήματα στην πόρτα. Ο υπηρέτης άνοιξε. Έξω ήταν ο ίδιος καβαλάρης που ήταν πριν 7 χρόνια. Είπε:

– Πες στον αφέντη σου να έρθει, πρέπει να ολοκληρώσουμε την συμφωνία μας.

Ο υπηρέτης, είπε στον καβαλάρη  να περιμένει γιατί θα πάει να τον φωνάξει. Μόλις είπε το δυσάρεστο νέο στον Σερ Ντάρλινγκ, εκείνος του είπε να πάει και να καθυστερήσει τον καβαλάρη λέγοντας του διάφορα για να προλάβει να  φύγει από τη πίσω πόρτα. Ο υπηρέτης πήγε και έκανε ότι του είπε ο Σερ Ντάρλινγκ. Όμως ο καβαλάρης το κατάλαβε αμέσως, άρχισε να γρυλίζει σαν θηρίο και του είπε ότι εάν δεν πάει πάνω να του πει να κατεβεί θα ανέβαινε αυτός και θα τον έπαιρνε.

Ο Σερ Ντάρλινγκ ακούγοντας αυτά, τρομαγμένος πολύ πήρε το σταυρουδάκι του και κατέβηκε κάτω λέγοντας από μέσα του μια προσευχή. Μόλις τον είδε ο διάβολος του είπε ότι όσο και να προσεύχεται και όσους σταυρούς και φυλαχτά να φοράει δεν θα αλλάξει τίποτα, γιατί  αφού  είχε δεχτεί την συμφωνία του, πλέον είχε απομακρυνθεί από τον θεό. Έπειτα ο διάβολος του  πήρε το κεφάλι και το έσπασε  στον τοίχο. Ο υπηρέτης που κρυφοκοίταζε πάνω από την σκάλα από τον τρόμο του έβγαλε μια δυνατή κραυγή και λιποθύμησε. Οι καλεσμένοι ακούγοντας τις κραυγές κατέβηκαν κάτω. Ο τόπος ήταν σκέτη φρίκη, σε όλο το δωμάτιο ήταν παντού αίματα και το κεφάλι του Σερ Ντάρλινγκ ανοιγμένο στα 2. Εκείνη την ώρα έφτασε ένας αργοπορημένος καλεσμένος και αφού είδε το χάλι, είπε ότι καθώς ερχόταν είδε ένα άλογο και πάνω 2 άτομα, το ένα έμοιαζε με τον Σερ Ντάρλινγκ και το άλλο δεν μπορούσε να διακρίνει γιατί ήταν ντυμένο στα μαύρα και φορούσε κουκούλα. Αυτό που τον τρόμαξε πολύ όμως, ήταν ότι παρατήρησε ότι το άλογο είχε κόκκινα μάτια, αλλά και ότι δεν περπατούσε άλλα  αιωρούνταν.

===========================

Ευχαριστούμε τον Νίκο για την ιστορία του.

===========================

Advertisements

Posted on 14/07/2016, in Θάνατος, Ιστορίες Φίλων. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: