Μυστήριο: Η Κοκκινοφορεμένη.


Η ιστορία αυτή είναι που με έκανε να αναθεωρήσω ορισμένα πράγματα. Συνέβη σε εμένα και έναν φίλο μου πριν 1 χρόνο και ακόμα δεν μπορώ να δώσω μια λογική εξήγηση. Εύλογα πολλοί δεν θα την πιστέψουν, ήμουν όμως μπροστά, τα είδα με τα μάτια μου τα γεγονότα.

Πριν ένα χρόνο άρχισα να κάνω παρέα με ένα παιδί. Ήταν μεταξύ Χριστουγέννων – Πρωτοχρονιάς όταν για πρώτη φορά βγήκαμε. Ήμασταν έξω μέχρι αργά το βράδυ, συζητούσαμε επί ώρες, περπατάγαμε και λέμε σε ένα σημείο να κάτσουμε να κάνουμε ένα τσιγάρο. Ένα θέμα (από τα λίγα) που δεν είχαμε ανταλλάξει απόψεις ήταν ο Θεός. Όντας και οι δύο άθεοι, χαρήκαμε που έχουμε ίδιες απόψεις. Καθόμασταν λοιπόν και συζητούσαμε σε ένα απόμερο στενό. Περασμένα μεσάνυχτα, σε ένα μέρος που δεν κυκλοφορούσε κανείς, βράδυ Κυριακής. Από τη μεριά του δρόμου που είχαμε ξαποστάσει εμείς ήταν παρκαρισμένα αμάξια.

Θυμάμαι εκεί που ανταλλάσσαμε απόψεις περί Θεού, κάτι είδα από την αντανάκλαση του παραθύρου σε ένα βανάκι. Αυτός δεν είδε τίποτα γιατί ήταν πλάτη στο βανάκι. Του λέω να κοιτάξει προς τα εκεί. Φοβήθηκα. Ήταν αργά το βράδυ, απομακρυσμένα από το κέντρο. Ήμασταν μόνοι και ευάλωτοι. Κοιτάμε και οι δύο προς το βανάκι για λίγο, τίποτα. Και λίγα δευτερόλεπτα μετά, ξαφνικά είναι μία γριά που έρχεται με πολύ γοργό βήμα προς εμάς, διασχίζοντας το πεζοδρόμιο. Ήταν ντυμένη από πάνω μέχρι κάτω στα κόκκινα. Δεν μπόρεσε να αντιδράσει κανείς από τους δυο μας. Η γριά ερχόταν προς το μέρος μας χαμογελαστή, με ένα βλέμμα διαπεραστικό, κοιτάζοντας μας έντονα στα μάτια. Και οι δύο τραβηχτήκαμε όσο γινόταν προς τον τοίχο. Θυμάμαι καθώς περνούσε από μπροστά μας μας ρωτά: «Είστε καλά, παιδάκια;». Εγώ χωρίς να το σκεφτώ απαντώ «Μια χαρά». Και χάθηκε στη στροφή του δρόμου. Τη στιγμή που περνούσε νιώσαμε ένα ρίγος τόσο έντονο, είχαμε ανατριχιάσει ολόκληροι. Επί δύο λεπτά απλά κοιταζόμασταν, το μόνο που ακούστηκε ήταν ο φίλος μου που μου ψιθύρισε «Το είδες;;». Πάμε να σηκωθούμε και βλέπουμε πάλι αυτή τη γριά να διασχίζει γρήγορα τον δρόμο με την ίδια κατεύθυνση όπως πριν. Έκανε τον κύκλο του τετραγώνου σε έναν χρόνο που εγώ χρειάζομαι ένα 5άλεπτο.

Αυτό που συνέβη ακόμα δεν μπορώ να το εξηγήσω και η λογική μου μου υπαγορεύει πως δεν ήταν κάτι. Η λογική μου δεν μου επιτρέπει να πω πως είδα κάτι το μεταφυσικό εκείνο το βράδυ. Όμως, το λέω όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, ποτέ δεν έχω νιώσει τέτοιο ρίγος, τέτοια αρνητική ενέργεια από κάποιον. Το βράδυ που γύριζα σπίτι, κοίταγα συνέχεια πίσω μου, αισθανόμενη πως κάποιος με παρακολουθεί. Ίσως ποτέ δεν εξηγήσω το περιστατικό.

Η γνώμη σας είναι θεμιτή.

Advertisements

Posted on 19/11/2016, in Ιστορίες Φίλων, Μυστήριο. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: