Monthly Archives: Δεκέμβριος 2016

Μυστήριο: Ο Άνδρας Με Τα Μαύρα.


Το πρωί της 17ης Δεκεμβρίου του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος με κάλεσε στα γενέθλιά του. Όταν έφτασε το απόγευμα, γύρω στις 18:30, άρχισα να ντύνομαι και να ετοιμάζω το δώρο του, που είχα αγοράσει για τα γενέθλιά του. Στις 19:30, αν θυμάμαι καλά, ξεκίνησα να προχωρώ προς το σπίτι του, το οποίο είναι αρκετά μακριά από το δικό μου. Οι γονείς μου έλειπαν εκείνη την ώρα, και γι’ αυτό αναγκάστηκα να πάω με τα πόδια. Φυσικά, είχα συνεννοηθεί μαζί τους πως θα φύγω με τα πόδια. Στη διαδρομή, κοιτούσα τα στολισμένα σπίτια αριστερά και δεξιά, νιώθοντας και την απίστευτη αίσθηση του δροσερού αέρα. Ήταν Χριστούγεννα! Η αγαπημένη μου γιορτή από όλες!

Καθώς έστριψα σε ένα στενό δρομάκι, ένιωσα πως κάποιος ή κάποια ή κάτι, τέλος πάντων, με παρακολουθεί. Αυτό το στενό δρομάκι ήταν θεοσκότεινο και τρομακτικό, καθώς επικρατούσε κάτω στο έδαφος κάτι σαν ομίχλη. Αριστερά και δεξιά δεν υπήρχαν σπίτια, αλλά υπήρχαν ψηλά δέντρα, τα οποία έκαναν το στενό δρομάκι να μοιάζει με ένα μονοπάτι, μέσα σε ένα κατασκότεινο δάσος.

Ξαφνικά, άκουσα κάποιον να ψιθυρίζει κάτι πάνω στα κλαδιά των δέντρων! Τά ‘χασα!!! Στάθηκα ακίνητος για λίγα δευτερόλεπτα και μετά πλησίασα με αργά βήματα προς το σημείο όπου άκουσα τον ψίθυρο. Όμως, δεν υπήρχε κανένας εκεί! Ούτε ακουγόταν κάποια φωνή! Αφού έπεισα τον εαυτό μου πως ήταν η ιδέα μου, συνέχισα να προχωράω με βιαστικό βήμα. Δυστυχώς όμως, η διαίσθηση που είχα ότι κάτι κακό έχει αυτό το στενό δρομάκι, δεν μου «έφευγε» από το μυαλό. Κάποια στιγμή, άκουσα βήματα ακριβώς από πίσω μου, αλλά όταν γύρισα να δω ποιος με ακολουθούσε δεν είδα τίποτα.

Όταν κοίταξα πιο καλά, αντίκρισα έναν μαυροφορεμένο άντρα να στέκεται όρθιος στο σημείο που είχα ακούσει λίγο πιο πριν τον ψίθυρο! Ο φόβος μου δεν περιγράφεται! Συνέχισα να περπατάω προσπαθώντας να μη κοιτάξω πίσω, όμως δεν τα κατάφερνα. Γυρνούσα συνεχώς πίσω για να μην μου επιτεθεί, μα όσο κι αν κοιτούσα, ο άνδρας στεκόταν στο ίδιο σημείο, μη μπορώντας να διακρίνω ούτε το πρόσωπό του ούτε τα ρούχα του. Το σκοτάδι είχε γίνει ένα με αυτόν!

Βγαίνοντας από το στενό δρομάκι, έριξα μια τελευταία ματιά πίσω μου και έστριψα προς έναν άλλον δρόμο, τρέχοντας σαν τρελός. Μέχρι που έφτασα, επιτέλους, στην πλατεία του χωριού και σταμάτησα να τρέχω, αφού, πλέον, ήμουν ασφαλής.

Γύρω στις 19:50, έφτασα στο σπίτι του φίλου μου! Του ευχήθηκα «χρόνια πολλά», του έδωσα το δώρο που του αγόρασα και πέρασα μέσα στο σπίτι του. Εκεί, εγώ, ο φίλος μου και τα άλλα παιδιά που είχε καλέσει, μιλούσαμε για διάφορα θέματα και γενικά η βραδιά πέρασε με νόστιμα φαγητά, με καλή παρέα και διασκέδαση.

Η ώρα, όμως, πέρασε και η μητέρα μου με πήρε στο κινητό, λέγοντάς μου να γυρίσω στο σπίτι πάλι με τα πόδια, διότι το αυτοκίνητο είχε χαλάσει και ο πατέρας μου το είχε πάει σε έναν μηχανικό αυτοκινήτων για να το φτιάξει.

Μετά από το κλείσιμο της πόρτας του σπιτιού του φίλου μου, αντιλήφθηκα πως οι δρόμοι ήταν μουσκεμένοι από την βροχή. Εκείνη τη στιγμή όμως ίσα που ψιχάλιζε. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα βιαστικά προς το σπίτι μου.

Στον γυρισμό κατευθύνθηκα προς έναν άλλον σκοτεινό και μουσκεμένο δρόμο, έχοντας στη σκέψη μου πως είναι καλύτερα να μην ξαναπεράσω από το στενό δρομάκι με τον μαυροφορεμένο άντρα. Καθώς όμως περπατούσα στον σκοτεινό και μουσκεμένο δρόμο, ξαφνικά γλίστρησα κι έπεσα κάτω! Λερώθηκα μόνο στα δυο μου χέρια και στα γόνατα των ποδιών μου. Όταν σηκώθηκα και κοίταξα προς τα εμπρός, είδα έναν άντρα στη μέση του δρόμου να στέκεται ακίνητος και να κοιτάζει προς το μέρος μου, κρατώντας στο δεξί του χέρι ένα μεγάλο μαχαίρι!!! Βάζω στοίχημα πως ήταν από αυτά τα μαχαίρια που υπάρχουν στα χασάπικα!

Ένιωσα μια ανατριχίλα να «κυβερνά» το σώμα μου και, τότε, το έβαλα στα πόδια, περνώντας ξανά μπροστά από το σπίτι του φίλου μου! Μπαίνοντας μέσα σε διάφορους δρόμους κατάφερα να φτάσω στην πλατεία, όπου όλα τα φώτα με καθησυχάζουν συνέχεια και μου δίνουν το μήνυμα πως δεν κινδυνεύω. Δυστυχώς όμως, έφτασα στο γνωστό στενό δρομάκι και έπρεπε να μπω ξανά εκεί μέσα, ώστε να φτάσω στο σπίτι μου.

Τελικά μπήκα, σκεπτόμενος ότι αφού ο μυστήριος άντρας με τα μαύρα βρέθηκε κοντά στο σπίτι του φίλου μου, δεν υπάρχει περίπτωση να βρίσκεται κι εδώ. Μπαίνοντας μέσα στο θεοσκότεινο και μουσκεμένο, από τη βροχή, στενό δρομάκι, άκουσα ξανά κάποιον να ψιθυρίζει, πάνω στα κλαδιά ενός δέντρου!!! Με μια απότομη κίνηση, έσκυψα κάτω! Δεν ξέρω για ποιο λόγο το έκανα αυτό. Μετά, σηκώθηκα και κοίταξα το δέντρο….. Τίποτα. Απλά, ο παγωμένος αέρας κουνούσε τα κλαδιά και τα φύλλα του δέντρου, δίχως κανέναν ψίθυρο.

Μόλις απομακρύνθηκα από το δέντρο, ένιωσα μια ανατριχίλα στην πλάτη μου και τότε γύρισα προς τα πίσω και τον είδα! Τον είδα! Είδα τον σκοτεινό άντρα με ένα μαχαίρι στο δεξί του χέρι, μόνο που αυτήν τη φορά δεν με κοιτούσε! Πλησίαζε βιαστικά προς το μέρος μου!!!

– Θέλω να σου πω, φώναξε.

Κατατρομαγμένος, άρχισα να τρέχω προς το τέλος του στενού δρόμου, όπου εκεί έριξα μια ματιά πίσω μου. Είδα τον άντρα να με κυνηγά! Τον είδα! Ξέρω τί είδα!

Τελικά, έφτασα στο σπίτι μου και, λαχανιασμένος, τα είπα όλα στη μητέρα μου. Αμέσως, η μητέρα μου κλείδωσε τα παντζούρια και τις πόρτες και περίμενε τον πατέρα μου να γυρίσει στο σπίτι. Όταν έφτασε, του άνοιξε την πόρτα και την ξανακλείδωσε!

Το επόμενο πρωί, η αστυνομία βρήκε έναν νεκρό 50χρονο άντρα με μαύρα μαλλιά, μαύρη μπλούζα και μαύρο παντελόνι, στο γνωστό στενό δρομάκι που πέρασα τη χθεσινή νύχτα!!! Το πρόσωπό του, όμως, ήτανε εντελώς παραμορφωμένο κι έτσι δεν μάθαμε ποτέ ποιος ήταν. Στην καρδιά του, βρισκόταν καρφωμένο ένα μαχαίρι που έμοιαζε με μαχαίρι από χασάπικο!

Λένε πως αυτός ο άντρας τριγυρνούσε μέσα στα σκοτάδια, ψάχνοντας παιδιά διαφόρων ηλικιών για να σκοτώσει! Ήθελε να σκοτώνει παιδιά, διότι, όταν ζήτησε από τη σύζυγό του να «ρίξουν» το παιδί, η γυναίκα του αρνήθηκε. Δυστυχώς όμως, η γυναίκα του πέθανε στη γέννα και από τότε αυτός πιστεύει πως φταίει η ύπαρξη όλων των παιδιών για τον θάνατό της.

Λένε, επίσης, πως, όταν δεις έναν ακίνητο άντρα σε ένα σκοτεινό μέρος να σε κοιτάζει συνέχεια, δίχως όμως να έρχεται προς τα πάνω σου, κάτι κακό θέλει να σε επισκεφτεί!!!

Αρέσει σε %d bloggers: