Τρελοί: Ο Άντρας Που Έτρωγε Γυαλί.


Με λένε Αντρέα και είμαι 12 ετών. Έχω δύο φίλους τον Γιάννη και τον Γιώργο. Ζούμε στη Χαλκιδική και μας αρέσει και τους τρείς να παίζουμε με πιστόλια, ειδικά με νεροπίστολα. Κάθε Παρασκευή βράδυ μαζευόμαστε στην αυλή κάποιου και παίζουμε με νεροπίστολα ειδικά τα καλοκαίρια. Αυτό ωφελεί και εμάς και τους γονείς μας γιατί αυτοί μαζεύονται και συζητάνε ενώ εμείς παίζουμε έξω στην αυλή του σπιτιού.

Ένα ανοιξιάτικο βράδυ όσο παίζαμε έξω στην αυλή του Γιάννη, είδαμε έναν πολύ ψηλό άντρα πίσω από το δέντρο της αυλής. Οι γονείς και των τριών μας είχαν αφήσει στο σπίτι του Γιώργου και εκείνοι είχαν πάει στο mall για να κάνουν τη βόλτα τους και να αγοράσουν και τίποτα. Σκεφτήκαμε ποιος να ήταν και ο Γιάννης έκανε τη κίνηση και τον ρώτησε ποιός ήταν. Δε μας απάντησε αλλά μετά από λίγο μας είπε «ε, μπορώ να παίξω και εγώ παιδιά;».

Και οι τρείς μας είχαμε κολλήσει πάνω στα νεροπίστολα φακούς για να βλέπουμε μέσα στο σκοτάδι. Φωτίσαμε το πρόσωπό και μας έλουσε κρύος ιδρώτας. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο πληγές και ράμματα. Το πιο τρομαχτικό από όλα ήταν ότι έτρωγε ένα κομμάτι γυαλιού και από το στόμα του έτρεχε πολύ αίμα.

Τρέξαμε τρομοκρατημένοι μέσα στο σπίτι. Κλειδώσαμε τη πόρτα πίσω μας και πήγαμε να κρυφτούμε στη κρεβατοκάμαρα. Τότε ακούσαμε έναν πυροβολισμό. Ο άντρας κρατούσε όπλο και είχε πυροβολήσει τη κλειδαριά καταφέρνοντας έτσι να μπει στο σπίτι. Ανέβηκε τις σκάλες και μπήκε στη κρεβατοκάμαρα. Εγώ κρυμμένος πίσω από τη πόρτα του έδωσα μια μπουνιά και κατευθείαν βγήκαμε από το δωμάτιο. Όσο ήμασταν στη πόρτα για να βγούμε από το σπίτι ακούσαμε κι άλλο πυροβολισμό. Δεν σταματήσαμε να τρέχουμε ούτε κοιτάξαμε πίσω μας. Ευτυχώς το αστυνομικό τμήμα ήταν κοντά.

Μετά από κάποια λεπτά αφού ενημερώσαμε του γονείς μας γυρίσαμε στο σπίτι με τους αστυνομικούς. Ψάξαμε το σπίτι και δε βρήκαμε τίποτα. Όμως όταν ανοίξαμε τη πόρτα του μπάνιου είδαμε τον άντρα. Είχε αυτοπυροβοληθεί στο λαιμό. Κανείς δε ξέρει γιατί το έκανε αυτό.

Οι αστυνομικοί μάζεψαν το πτώμα και η μητέρα του Γιώργου καθάρισε το μπάνιο. Από τότε οι γονείς μας δεν μας ξανάφησαν να παίζουμε μόνοι μας.


Ευχαριστούμε τον αναγνώστη της σελίδας για την ιστορία του.

Posted on 02/06/2019, in Ιστορίες Φίλων, Τρελοί. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: