Φαντάσματα: Το φάντασμα στον Ραδιοφωνικό Σταθμό.


Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που πέθανε ο μεγάλος αδερφός μου. Μια νύχτα πριν τον θάνατο του, είχε πάρει τηλέφωνο να μου πει πως ήταν η μέρα του. Η φωνή του όμως δεν ακουγόταν και τόσο ήρεμη… Σαν να τον είχε τρομάξει κάτι… Τα τελευταία του λόγια ήταν <<Θα μιλήσουμε πάλι αύριο, σ’ αγαπώ! >>.

Την επόμενη μέρα περίμενα τον αδερφό μου να με πάρει τηλέφωνο και να μου πει πως ήταν η μέρα του κλπ. Δεν με πήρε… Ίσως ήταν κουρασμένος και γιαυτό! Τις επόμενες τρεις μέρες συνεχίστηκε το ίδιο. Πέρασα από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό και το σπίτι του αλλά δεν τον βρήκα πουθενά! Έτσι δήλωσα την εξαφάνιση του στην Αστυνομία.

Την επόμενη μέρα το μεσημέρι με πήραν τηλέφωνο… Τον βρήκαν νεκρό στο πάρκο απέναντι από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό… Είχε κόκκινα μάτια και οι φλέβες στα χέρια του ήταν μαύρες. Δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν… Προσπάθησαν να το ερευνήσουν όμως… Δεν βρέθηκε τίποτα…

Έπρεπε να βρω μόνη μου τι έγινε! Τα άτομα που έκανε παρέα είπαν ότι την τελευταία εβδομάδα η συμπεριφορά του ήταν πολύ περίεργη. Από τότε που διάβασε ένα περίεργο γράμμα την ώρα που έκανε την εκπομπή του, η συμπεριφορά του άλλαξε.

Έπρεπε να βρω αυτό το γράμμα! Σήμερα είναι η μέρα που θα ανακαλύψω τι συνέβη στον αδερφό μου και τι τον σκότωσε. Πήγα σπίτι του να πάρω τα κλειδιά για τον Ραδιόφωνο Σταθμό, τα είχε δίπλα στο κομοδίνο του.

Όταν τα πήρα, άκουσα την φωνή του από μέσα να με φωνάζει! Κατάλαβα πως δεν ήταν αυτός και δεν απάντησα στο κάλεσμα του! Έφυγα και κατευθύνθηκα προς τον Σταθμό. Όλα εκεί πλέον έμοιαζαν τόσο… άσχημα…

Έψαξα παντού για αυτό το γράμμα, αλλά δεν ήταν πουθενά. Πηγαίνοντας προς την έξοδο, είδα μια αντρική φιγούρα να στέκεται στην πόρτα. Με τον φακό που είχα, δεν μπορούσα να τον δω καλά. Έκανα να πάω πιο κοντά σε εκείνον, αλλά έφυγε τρέχοντας!

Έτρεξα από πίσω του όμως αυτός δεν ήταν πουθενά! Μπορεί να κρύφτηκε. Πήγα πίσω στον Σταθμό. Άκουσα ένα παιδικό κλάμα μέσα από το γραφείο του αδερφού μου! Μπήκα μέσα γρήγορα αλλά δεν βρήκα κανέναν!

Η τηλεόραση στο γραφείο άνοιξε μόνη της και έδειχνε τον αδερφό μου την ώρα που έκανε εκπομπή! Ήταν την μέρα που διάβασε εκείνο το γράμμα. Πριν το ανοίξει, η τηλεόραση έκλεισε. Τι ήταν αυτό; Στην αντανάκλαση μου από την τηλεόραση φαινόταν από πίσω μου ο αδερφός μου!

Γύρισα και δεν υπήρχε κανείς. Μόνο μία κασέτα που βρέθηκε ξαφνικά στα πόδια μου. Την έβαλα στο κασετόφωνο να παίξει. Ήταν η ίδια εκπομπή. Μόνο που… Μπόρεσα να ακούσω το γράμμα που διάβασε ο αδερφός μου…

Ήταν πολύ περίεργο, δεν μπορούσα να το καταλάβω… Στο τέλος έλεγε πως όποιος διαβάζει αυτό το γράμμα καταράζεται. Ο αδερφός μου γέλασε και η κασέτα σταμάτησε. Το γράμμα δεν έγραφε από ποιον ήταν!

Περίεργο… Αισθανόμουν ότι έσταζε κάτι υγρό πάνω μου. Σήκωσα τον φακό και είδα ένα πτώμα να κρέμεται από το ταβάνι! Έκλεισα τα μάτια μου και πήρα τρεις βαθιές αναπνοές λέγοντας πως ήταν ιδέα μου.

Ανοίγοντας τα μάτια μου, τον είδα να στέκεται μπροστά μου, κοιτώντας με τα άσπρα μάτια του και είχε ένα ψυχρό χαμόγελο! Έκανα ένα βήμα πίσω και σκόνταψα πάνω σε κάτι μεγάλο. Ήταν ο «αδερφός μου» χωρίς πόδια, μόνο το μισό του σωμα, και σερνόταν κλαίγοντας με αίμα!

Έπρεπε να φύγω από τον Σταθμό γιατί ίσως να πέθαινα κι εγώ αν καθόμουν κι άλλο! Έτρεξα και έφτασα στο απέναντι πάρκο. Είδα πάλι τον «αδερφό μου» να κάθεται σε ένα παγκάκι και να διαβάζει το γράμμα… Όλο του το σώμα άρχισε να ταρακουνιέται και έπεσε κάτω αναίσθητος!

Πήγα κοντά του και πήρα το γράμμα. Έπρεπε να το κάψω! Πήγα μπροστά στην είσοδο του Ραδιοφωνικού Σταθμού, άναψα τον αναπτήρα μου και άφησα το φλεγόμενο γράμμα κάτω. Ουρλιαχτά ακουγόντουσαν από μέσα… Μόλις το γράμμα κάηκε, όλα σταμάτησαν. Ότι και αν ήταν, τελείωσε…

Γυρνώντας σπίτι, πέρασα από το νεκροταφείο. Έκοψα ένα λευκό τριαντάφυλλο και το άφησα πάνω στον τάφο του αδερφού μου. Λίγο καιρό αργότερα, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός άρχισε πάλι να λειτουργεί! Έχουν αναφερθεί διάφορα περιστατικά για μια ανδρική φιγούρα που εμφανίζεται κάθε βράδυ. Ειδικά τις ώρες που έκανε ο αδερφός μου την εκπομπή του. Αυτός είναι… Και πλέον είναι το φάντασμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού…

/* Από την φίλη Τσαμπίκα */

Posted on 11/11/2021, in Ιστορίες Φίλων, Φαντάσματα. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: