Τρόμου: Μέρα έβδομη.


Μέρα 1η: Ξέρω πως στο σπίτι μου δεν είμαι μόνη μου. Εδώ και καιρό…

Μέρα 2: Διάφορα πράγματα κινούνται μόνα τους, χωρίς εγώ να τα ακουμπήσω.

Μέρα 3η: Σταδιακά τα φώτα στο σπίτι μου τρεμοπαίζουν.

Μέρα 4η: Κάποιος είναι εδώ φωνάζοντας βοήθεια. Δεν μπορώ να τον βρω…

Μέρα 5η: Ένα παιδάκι τρέχει γελώντας μέσα στο σπίτι. Είναι ωραίο να ακούς το γέλιο του παιδιού σου, εκτός αν δεν έχεις…

Μέρα 6η: Βράδυ. Στο μπαλκόνι μου κάθεται ένας γοητευτικός άντρας και με κοιτάει χαμογελώντας. Πρέπει να κλειδώσω τα πάντα!

Μέρα 7η: Αισθάνομαι τα νύχια του και την καυτή ανάσα του πάνω μου. Πλέον δεν μπορώ να κάνω τίποτα…

/* Από την φίλη Τσαμπίκα */

Posted on 17/11/2021, in Ιστορίες Φίλων, Τρόμου. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Διαβάστε πρώτα τους κανόνες πριν γράψετε οτιδήποτε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να διαγράψουμε το σχολιό σας. Τα greeklish απαγορεύονται δια ροπάλου.

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: