Category Archives: Σχολικά

Σχολικά: Ο Καθηγητής Θρύλος.


‘Ένας αστικός μύθος φτιάχτηκε για ένα καθηγητή του Αριστοτελείου. Λένε ότι όταν έχει τα γραπτά των φοιτητών στο γραφείου του, τα πετάει όλα στον αέρα και όσα μόνο πέσουν πάνω στην έδρα θα τα περάσει.

Σχολικά: Η Καρέκλα.


Σε κάποιο διαγώνισμα φιλοσοφίας, ο καθηγητής έβαλε μία καρέκλα πάνω στο γραφείο του και ζήτησε από τους μαθητές να αποδείξουν ότι η καρέκλα δεν υπάρχει. Ήταν η μόνη ερώτηση του διαγωνίσματος. Τελικά μόνο ένας πέρασε. Είχε απαντήσει: "Ποιά καρέκλα;"

Σχολικά: «Γιατί;»


Σε μια Φιλοσοφική Σχολή είχε δοθεί σε εξετάσεις το ερώτημα "Γιατί;". Η μοναδική σωστή απάντηση ήταν "Επειδή".

Σχολικά: Αρχές Φιλοσοφίας.


Σε ένα σχολείο στην Αμερική σε ένα διαγώνισμα φιλοσοφίας υπήρχαν μόνο δύο ερωτήματα. Το πρώτο ήταν "Τί έγινε πρώτα, το αυγό ή η κότα;", και το δεύτερο ήταν "Σκέφτεσαι που και που;" Όλοι απέτυχαν, εκτός από έναν μαθητή, ο οποίος ήταν αδιάβαστος και έγραψε και στα δυο θέματα… ΔΕΝ ΞΕΡΩ!!!!!!!!!!!!

Σχολικά: Πλεονεκτήματα Μητρικού Γάλακτος.


Σε ένα τεστ ανθρωπολογίας, ένας μαθητής στην ερώτηση "Δώστε 4 πλεονεκτήματα του μητρικού γάλακτος", απάντησε:

1. Δεν υπάρχει ανάγκη για βράσιμο.

2. Πλήρως θρεπτικό για το παιδί.

3. Βοηθάει στην ομαλότερη ανάπτυξη των οστών.

4. Διατίθεται σε ελκυστικές συσκευασίες ποικίλων μεγεθών…

Σχολικά: Ιστορίες Αριστοτελείου Ι – Auxilium!!!


Αυτό το περιστατικό συνέβη πέρσι τον χειμώνα αλλά από τότε έχει γίνει ένας από τους πολλούς μικρούς "θρύλους" του Αριστοτελείου (από τους οποίους θα προσπαθήσω να καταγράψω όσους περισσοτέρους μπορώ). Πέρσι τον χειμώνα λοιπόν, ένας καθηγητής που είχε έδρα στο κτίριο της Φιλοσοφικής βρισκόταν στο ασανσέρ (καθώς το νέο κτίριο της Φιλοσοφικής έχει 4 ορόφους). Ο άνθρωπος αυτός διδάσκει Λατινικά και, από όσο έχω ακούσει, πρόκειται για κλασσική φάτσα Φιλοσοφικής, γεράκος, με καλό κουστούμι το οποίο όμως έχει εδώ και 25 χρόνια και με ένα απλανές βλέμμα που δείχνει ότι βρίσκεται στον δικό του κόσμο… Καθώς λοιπόν βρισκόταν μέσα στο ασανσέρ, αυτό σταματάει! Τα ασανσέρ εκεί είναι παλιά και μικρά και είναι εύκολο για έναν γέρο άνθρωπο να πανικοβληθεί. Έτσι, ο καθηγητής άρχισε να φωνάζει για βοήθεια. Το ζήτημα όμως είναι πώς φώναζε, στα Λατινικά!! Συγκεκριμένα φώναζε "Auxilium, auxilium! Quis potest auxiliare me;;" και κάτι τέτοια… Μη ρωτήσετε πόση ώρα πήρε τους ανθρώπους που βρίσκονταν στο κτίριο να καταλάβουν τι είχε συμβεί και τι έλεγε μέχρι τότε ο συμπαθής καθηγητής… Ή ακόμα χειρότερα τι έλεγε όταν βγήκε μέσα στο σοκ του… Άλλωστε ποιος θυμάται καλά τα Λατινικά…

Σχολικά: Χάσιμο Χρόνου.


Ήμουν τότε στα 18 και πήγαινα Τρίτη λυκείου. Λόγω κούρασης από το διάβασμα για τις πανελλήνιες, συχνά με έπαιρνε ο ύπνος και αργούσα τις πρώτες ώρες. Το σχολείο ξεκινούσε στις 08.45 και το σπίτι μου απείχε από αυτό περίπου 10 λεπτά. Έχοντας ξενυχτίσει στο διάβασμα το προηγούμενο βράδυ, δεν ακούω το ξυπνητήρι και έρχεται η μητέρα μου στις 08.30 να με ξυπνήσει ώστε να προλάβω να μπω στη δεύτερη ώρα. Σηκώθηκα, αποχαιρέτησα τη μαμά και στις 08.45 είχα φύγει από το σπίτι. Φτάνω στο σχολείο, μπαίνω στην τάξη μου και βλέπω ότι αντί για τους συμμαθητές μου που έχω στην δέσμη τις 4 πρώτες ώρες, γύρω μου καθόντουσαν οι συμμαθητές που είχα στον κορμό τις δυο τελευταίες ώρες. Αστειευόμενος, ένας από αυτούς, με ρώτησε γιατί έκανα τον κόπο και ήρθα μόνο για δυο ώρες. Κοιτάζω το ρολόι μου και όντως είχαν περάσει τέσσερις διδακτικές ώρες. Δεν μπορούσα να εξηγήσω με τίποτα τι μπορεί να είχε συμβεί. Όταν γύρισα σπίτι ρώτησα τη μητέρα μου αν θυμόταν τι ώρα είχα φύγει και μου απάντησε 08.45… έλεγξα και τα ρολόγια του σπιτιού και όλα ήταν ΟΚ. Η απάντηση της μητέρας μου όταν της είπα τι μου συνέβη ήταν ότι έκανα κοπάνα και προσπαθούσα α δικαιολογηθώ. Εμένα όμως με τρώει ακόμη πως αντί για 10 λεπτά έκανα περίπου τρεις ώρες να φτάσω στο σχολείο…

Αρέσει σε %d bloggers: