Category Archives: Τρόμου

Τρόμου: Το Δάσος Των Βρικολάκων.


Υπάρχει ένα δάσος, κάπου στην Αγγλία, για το οποίο λένε πως υπάρχει ένας μύθος!! Ο μύθος λέει ότι κάθε βράδυ, και ειδικά όταν έχει πανσέληνο, συμβαίνουν πολλά και μυστήρια πράγματα εκεί!!

Λίγο πιο έξω από το δάσος, υπάρχει ένα χωριό!! Οι κάτοικοι του χωριού έλεγαν συνήθως τον μύθο στους τουρίστες για να τους τρομάξουν, αλλά ποιος ήξερε ότι ο μύθος ήταν αληθινός; Όλα άρχισαν κάπως έτσι!! Ένα νεαρό ζευγάρι, κατηφόριζε προς εκείνο το χωριό! Ρώτησαν αν άξιζε να εξερευνήσουν το δάσος! Οι κάτοικοι, για να τους τρομάξουν, τους είπαν τον μύθο! Όμως το ζευγάρι το κατάλαβαν και άρχισαν να πηγαίνουν προς το δάσος!! Ξέχασα να αναφέρω πως εκείνη την νύχτα είχε πανσέληνο!!!

Στην αρχή σκέφτονταν τον μύθο, αλλά πίστεψαν πως ήταν ψέματα! Κάποια στιγμή, είδαν κάτι να κινείται γρήγορα ανάμεσα στα δέντρα!!! Σκέφτηκαν πως ίσως ήταν της φαντασίας τους και κάθισαν στο γρασίδι! Μετά από ένα 10λεπτο απόλυτης ησυχίας, ακούστηκε ένας δυνατός κρότος πίσω από κάτι θάμνους!! Το αγόρι είπε πως πάει να δει αν ήταν κάποιος εκεί! Το κορίτσι έμεινε μόνο του!!

Το αγόρι αργούσε να έρθει και η κοπέλα άρχισε να φοβάται!!! Άρχισε να ψάχνει το αγόρι της όταν σκόνταψε πάνω σε κάτι μεγάλο! Άνοιξε τον φακό του κινητού της και είδε το σώμα του φίλου της ακρωτηριασμένο! Ξαφνικά, άρχισε να ακούει από πίσω της βήματα!! Γύρισε τον φακό της προς τα εκεί και είδε έναν άντρα ψηλό να παίζει με το κεφάλι του φίλου της!! Την κοίταξε και της είπε «Είσαι τυχερή που δεν σε σκότωσα, γιατί ο σταυρός που φοράς σε έσωσε!». Η κοπέλα ταραγμένη άρχισε να τρέχει για να φύγει! Μετά από αυτό το σοκ δεν ξαναμίλησε!

=============================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

=============================

Τρόμου: Η Πόλη Των Ζόμπι.


Κάποτε, πολύ παλιά, υπήρχε μια πόλη. Στην πόλη αυτή, αρκετοί πολίτες έπασχαν από μία σοβαρή ασθένεια, η οποία ήταν κολλητική! Μέσα σε 1 χρόνο είχαν πεθάνει τουλάχιστον 500 άνθρωποι!

Πήγαν και τους έθαψαν σε ένα νεκροταφείο, για το οποίο υπάρχει ένας μύθος! Ο μύθος έλεγε ότι ο Διάβολος το είχε καταραστεί, γιατί όλοι οι πολίτες είχαν κάψει καθετί που είχε σχέση με αυτόν, και έτσι αυτός ξύπνησε τους νεκρούς για να δώσει ένα μάθημα στους πολίτες!

Τέλος πάντων, οι κάτοικοι που ήταν εκεί, δεν πίστευαν στον μύθο και τους έθαψαν εκεί! Για αρκετό καιρό, η ζωή των κατοίκων κυλούσε κανονικά, μέχρι που μια μέρα είδαν στον δρόμο να περπατάει ένας άντρας, ο οποίος είχε έναν πολύ αλλόκοτο βηματισμό και είχε μια άσχημη μυρωδιά!!! Όταν τον είδαν ήταν νύχτα!!! Οι κάτοικοι φυσικά, τον πέρασαν για κάποιον περαστικό και πήγαν στα σπίτια τους!

Την επόμενη μέρα το πρωί, είδαν ένα περιπολικό και 2 νεκροφόρες έξω από ένα σπίτι! Ένας κάτοικος, ο Λουκάς, που πίστευε στον μύθο, πήγε εκεί και είπε στους αστυνομικούς ότι εκείνος ο περίεργος τύπος που είδαν χθες, ήταν ο αδερφός της κοπέλας που έμενε εκεί! Οι αστυνόμοι, όπως ήταν φυσικό άρχισαν να γελάνε μαζί του, όμως ο Λουκάς τους είπε ότι μπορούσε να τους το αποδείξει!

Πήγαν στο νεκροταφείο και είδαν τον τάφο αυτού του άνδρα ανοιχτό! Οι αστυνομικοί κατάλαβαν πως ο Λουκάς είχε δίκιο! Ακριβώς εκείνη την στιγμή, είπαν στους πολίτες να φύγουν από εκεί όσο πιο γρήγορα μπορούσαν! Κανείς όμως δεν τους άκουσε! Την επόμενη μέρα, στην πόλη επικρατούσε πολύ ησυχία!!! Ο Λουκάς και οι αστυνομικοί βγήκαν να δουν τι συνέβη και αντί να δουν πολίτες είδαν τους ανθρώπους που είχαν θάψει! Πήγαν να φύγουν αλλά δεν πρόλαβαν γιατί ο θάνατος βρισκόταν ακριβώς μπροστά τους!!! Από τότε αυτή η πόλη έχει ονομαστεί «Η πόλη των Ζόμπι».

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της

===========================

Τρόμου: Όνειρα


Έχω πάψει να κοιμάμαι γαλήνια εδώ και πολλά χρόνια. Ο ύπνος, ο οποίος για τους περισσότερους ανθρώπους είναι μία κατάσταση κατά την οποία χαλαρώνουν σωματικά και πνευματικά, για εμένα είναι ο τρόπος του κόσμου να μου πει ότι υπάρχουν φριχτά πλάσματα μέσα του. Ότι η ιστορίες για τέρατα και δαίμονες δεν είναι απλά ιστορίες.

Όταν ήμουν σε ηλικία περίπου εννιά ετών, είχα τον πρώτο μου εφιάλτη. Ή τουλάχιστον τον πρώτο που τον θυμόμουν για πολλές μέρες αφότου ξύπνησα. Ακόμα θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια τα όσα συνέβησαν μέσα σε εκείνο το καταραμένο όνειρο. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από το κρεβάτι και είδα μία σκιά να εξαφανίζεται πίσω από την πόρτα του δωματίου μου και να κατευθύνεται προς τον διάδρομο, που οδηγούσε στο σαλόνι. Άρχισα να περπατάω προς την ίδια κατεύθυνση, με οδηγό την περιέργεια μου να ανακαλύψω τον κάτοχο της. Καθώς προχωρούσα και πλησίαζα όλο και περισσότερο στο τέλος του διαδρόμου, μπόρεσα να διακρίνω μία γαλανωπή λάμψη, που διαπερνούσε  το πηχτό σκοτάδι, όπου είχε καταλάβει για κάποιο περίεργο λόγο όλο το σπίτι. Φτάνοντας στο σαλόνι, άνοιξα ορθάνοιχτα τα μάτια μου, βλέποντας ότι η λάμψη ερχόταν από μία γυναικεία φιγούρα.

Ήταν μετρίου αναστήματος, με μακριά μελαχρινά μαλλιά και καλοφτιαγμένο σώμα. Φορούσε ένα μακρύ, γκρίζο φόρεμα που άφηνε ακάλυπτους τους ώμους και κατέληγε στα ξυπόλητα πόδια της. Όταν γύρισε προς το μέρος μου με κοίταξε κατάματα αφήνοντας με να δω με κάθε λεπτομέρεια τα πανέμορφα γαλάζια μάτια της και το υπόλοιπο πρόσωπο της. Γονάτισε μπροστά μου ώστε τα βλέμματα μας να βρίσκονται στο ίδιο ύψος και με χάιδεψε απαλά στο μάγουλο, κάνοντας με να χαμογελάσω και εκείνη μου ανταπέδωσε το χαμόγελο. Για λίγο όλα πήγαιναν καλά και εγώ είχα αρχίσει να αισθάνομαι πολύ οικία απέναντι στην γαλανομάτα γυναίκα, τότε όμως πρόσεξα ότι σε μία γωνία του ταβανιού είχε ξεκινήσει να σχηματίζετε μια άλλη, σκοτεινή φιγούρα. Στην αρχή έμοιαζε με άντρα που κρεμόταν από το ταβάνι, καθώς όμως αποκτούσε σχήμα κατάλαβα ότι αυτό που έβλεπα δεν ήταν σε καμία περίπτωση η φιγούρα ενός ανθρώπου. Τα αυτιά του γίνονταν όλο και πιο μυτερά, το ίδιο και τα νύχια του, ενώ παράλληλα στην πλάτη του είχαν αρχίσει να εμφανίζονται δύο πελώριες, κατάμαυρες φτερούγες σαν της νυχτερίδας. Όταν πήρε την τελική του μορφή, το μόνο ανθρώπινο πάνω του ήταν τα μάτια του, τα οποία έμοιαζαν με αυτά της γυναίκας, μόνο που είχαν μία πιο σκοτεινή απόχρωση του γαλάζιου, που τα έκανε να φαίνονται σχεδόν γκρίζα. Το πλάσμα μου χάρισε ένα απόκοσμο χαμόγελο, γεμάτο από κοφτερά δόντια που χωρούσαν ίσα ίσα στο στόμα του. Έπειτα με ένα από τα τεράστια νύχια του ξεκίνησε να χαράζει γράμματα στον τοίχο, ώσπου σχηματίστηκε η λέξη «σύντομα». Τότε στράφηκα ξανά προς την γυναίκα και με φρίκη ανακάλυψα ότι είχε πάρει το ίδιο φρικαλέο χαμόγελο με το τερατώδες πλάσμα.

Ξύπνησα μούσκεμα στον ιδρώτα και έτρεξα στους γονείς μου, έχοντας ακόμα στο μυαλό μου την εικόνα του πλάσματος, που κρεμόταν από το ταβάνι και το χαμόγελο που είχαν στα χείλη εκείνο και η γυναίκα. Τουλάχιστον όμως είχα, μέχρι εκείνη την στιγμή, την αίσθηση ότι ήταν απλώς ένα όνειρο, κάτι το οποίο έπαψα να πιστεύω μόλις βρήκα τους γονείς μου να παίρνουν το πρωινό στο σαλόνι .

Καθώς είχε μόλις αρχίσει να ξημερώνει, οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν το τζάμι του παραθύρου φωτίζοντας το δωμάτιο από άκρη σε άκρη. Μια από αυτές έπεσε πάνω στο τοίχο όπου βρισκόταν πίσω από τους γονείς που έπιναν τον καφέ τους καθισμένοι στον καναπέ. Στο ίδιο σημείο που στο όνειρο μου το πλάσμα χάραξε τον τοίχο, τώρα υπήρχε μια μουτζούρα που έμοιαζε να είχε προκληθεί από την υγρασία ή από καπνό. Την στιγμή εκείνη παρέλυσα από τον φόβο. Όταν το είπα στον πατέρα και στην μητέρα μου, μου είπαν πως επρόκειτο για απλή σύμπτωση και προσπάθησαν να ρίξουν το φταίξιμο για την μουτζούρα στην βροχή που έπεσε τα ξημερώματα, και όπως είπαν έφερε πολύ υγρασία η οποία προκάλεσε φθορές σε όλους τους τοίχους του σπιτιού. Εγώ ωστόσο δεν βρήκα σημάδια σε κανέναν άλλο τοίχο.

Από εκείνη την μέρα έβλεπα σχεδόν κάθε νύχτα παραλλαγές εκείνου του εφιάλτη. Όλες όμως είχαν ένα κοινό: Πρώτα εμφανιζόταν η γαλανομάτα γυναίκα και έπειτα αυτό το πλάσμα με τα φτερά νυχτερίδας. Όταν έκλεισα πια έναν χρόνο από τότε που άρχισα να βλέπω τα όνειρα και αφού οι γονείς αποφάσισαν ότι έπρεπε να με βοηθήσουν με κάποιο τρόπο, με έστειλαν σε ψυχολόγο. Ο κύριος που με ανέλαβε ήξερε τι έκανε και μετά από εννιά δίωρες συνεδρίες  έπαψα να βλέπω εφιάλτες. Δυστυχώς όμως επέστρεψαν όταν είχα πια γίνει ενήλικας και αυτή την φορά πολύ πιο έντονοι και ζωντανοί , από ότι πριν την ψυχανάλυση , κρατώντας  πάντα τη γνωστή σειρά εμφάνισης της γυναίκας και του πλάσματος.

Πριν λίγες μέρες το πλάσμα ξανά  χάραξε ένα μήνυμα στο τοίχο, που όμως τώρα έγραφε «ερχόμαστε». Εχθές όταν γυρνούσα σπίτι, είδα σε ένα παγκάκι να κάθεται μία γυναίκα με ρούχα ίδια με εκείνης των ονείρων μου. Όταν με κοίταξε, κατάλαβα ότι ήταν ακριβώς η ίδια. Για λίγο έμεινα ακίνητος, μην ξέροντας τι να κάνω, και στη συνέχεια άρχισα να προχωράω με γρήγορο βηματισμό μέχρι να φτάσω στο σπίτι μου κοιτώντας κάθε τόσο πίσω μου. Την νύχτα δεν είδα όνειρο, δεν μπόρεσα όμως να κοιμηθώ γιατί ακόμα προσπαθούσα να καταλάβω αν έζησα πραγματικά της τελευταίες ώρες. Μέσω των σκέψεων μου κατέληξα ότι πράγματι τις έζησα και αν πράγματι το έζησα τότε πράματι είδα την γαλανομάτα γυναίκα και τότε…

Σταμάτησα να σκέφτομαι εκείνη την στιγμή, καθώς κατάλαβα ότι αυτό σημαίνει πως σύντομα θα συναντούσα και τον δεύτερο «ήρωα» των ονείρων, αφού πάντα κάνει την εμφάνιση του μετά την γυναίκα. Μην γνωρίζοντας λοιπόν τι έπρεπε να κάνω , για να αποφύγω την μοιραία συνάντηση, αποφάσισα να αποδεχτώ το ότι θα συμβεί και απλός να την περιμένω. Αποφάσισα ωστόσο για κάθε ενδεχόμενο να καταγράψω την ιστορία μου ώστε ο κόσμος να την μάθει, αν δεν μπορέσω  να την πω ο ίδιος.

 Και έτσι κατέληξα να γράφω μόνος, κλεισμένος στο δωμάτιο μου, στις πέντε τα ξημερώματα, μία ιστορία που ίσως απλώς να την φαντάστηκα, για όνειρα που δεν ήταν απλώς όνειρα. Αν απλά είχα παραισθήσεις τότε αυτή την στιγμή φαντάζομαι τους ήχους που έρχονται από τις σκάλες. Φαντάζομαι τα βήματα που ακούγονται έξω από την πόρτα μου. Φαντάζομαι το τρίξιμο της πόρτας που ανοίγει. Φαντάζομαι την καυτή ανάσα που νιώθω στο σβέρκο μου.

Αν όμως δεν τα φαντάζομαι , τότε απλά δεν θέλω να κοιτάξω πίσω μου….

=========================================

Ευχαριστούμε τον Greek Writer για την ιστορία του.

=========================================

Τρόμου: Η Μικρή Μαρία.


Ήταν κάποτε ένα κορίτσι που το έλεγαν Μαρία. Η Μαρία από τότε που γεννήθηκε, είχε μαύρα μαλλιά και μαύρα μάτια και οι γονείς της αλλά και οι γιατροί, δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν αυτό!

Η Μαρία έφτασε 5 χρόνων! Μια μέρα, οι γονείς της την πέτυχαν μέσα στο δωμάτιο της να μιλάει στον τοίχο σε μία άλλη γλώσσα! Οι γονείς της τρόμαξαν και γι’αυτό την πήγαν σε ψυχολόγο! Η Μαρία δεν μιλούσε όμως! Την πήγαν άλλες τρεις φορές, αλλά και πάλι τίποτα!

Τέλος πάντων, για λίγο καιρό, η Μαρία δεν έκανε τίποτα ώσπου έφτασε 7 χρόνων. Οι γονείς της, την είδαν να κάθετε μπροστά στον ολόσωμο καθρέπτη του δωματίου της! Είχε αναμμένα κεριά και μια μεγάλη πεντάλφα ζωγραφισμένη στο πάτωμα! Η Μαρία έψελνε κάτι, αλλά το έλεγε χαμηλόφωνα και δεν καταλάβαιναν τίποτα.

Το είδωλο της στον καθρέπτη άρχισε σιγά σιγά να αλλάζει! Αντί για την Μαρία, εμφανίστηκε στον καθρέπτη ένα κορίτσι με μαύρα μαλλιά, μαύρα μάτια και μαύρα ρούχα. Η Μαρία μιλούσε σε αυτήν, αλλά σε άλλη γλώσσα! Οι γονείς της ήταν τόσο τρομαγμένοι, γιατί δεν ήξεραν τι είχε η κόρη τους!

Εκείνο το βράδυ, άρχισαν να ακούγονται βήματα και παράξενοι θόρυβοι μέσα στο σπίτι! Σηκώθηκαν και οι δύο γονείς για να δουν αν ήταν κάποιος μέσα στο σπίτι τους! Όμως είδαν την Μαρία να περπατάει μέσα στο σπίτι και να ψέλνει έναν ύμνο που δεν τον καταλάβαιναν! Όταν σταμάτησε τον ύμνο, τα πάντα άρχισαν να κουνιούνται στο σπίτι, σαν να γίνεται σεισμός!

Η Μαρία έβγαλε μια δυνατή κραυγή και έπεσε κάτω νεκρή! Οι γονείς της την έθαψαν στον κήπο του σπιτιού τους και έφυγαν από εκεί θρηνώντας για την κόρη τους! Λένε ότι αν πας σε εκείνο το σπίτι, θα ακούσεις τον ύμνο και θα δεις ένα κορίτσι με μαύρα μαλλιά, μαύρα ρούχα και μαύρα μάτια να περπατάει μέσα στο σπίτι!

================================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

================================

Τρόμου: Ήταν Όνειρο, Ή Μήπως Όχι;


Ένα βράδυ, έβλεπα ένα όνειρο! Έβλεπα πως ήμουν μέσα σε ένα δωμάτιο με πάρα πολλούς καθρέπτες και δεν υπήρχε έξοδος! Έτσι όπως περπατάω μέσα στο δωμάτιο, ακούω ένα γέλιο από πίσω μου! Ένα αντρικό γέλιο! Γυρνάω πίσω μου και βλέπω έναν ξανθό άντρα με πράσινα μάτια και μαύρα ρούχα! Μου είπε «Χαίρομαι που βρίσκεσαι εδώ!».

Ξύπνησα απότομα! Πήγα στην κουζίνα να πιώ λίγο νερό για να ηρεμήσω! Ξαφνικά ακούω έναν παράξενο θόρυβο από το σαλόνι! Με τρεμάμενο και αργό βήμα κατευθύνθηκα εκεί… Ο θόρυβος ακουγόταν όλο και πιο πολύ! Δεν μπορούσα να καταλάβω από τι ερχόταν ο θόρυβος! Ήθελα να φωνάξω, όμως δεν το έκανα από τον φόβο μου!

Μπαίνω στο σαλόνι και ο θόρυβος σταματάει! Πίστευα πως παράκουσα. Εκείνη την στιγμή όμως, άκουσα έναν ψίθυρο! Έλεγε μια λέξη συνεχόμενα! Αφουγκράστηκα και κατάλαβα τι ακριβώς έλεγε! «Λούσιφερ». Τα έκανα πάνω μου! Πήρα τον φακό από το δωμάτιο μου για να δω αν υπήρχε κάποιος ή κάτι μέσα στο σαλόνι! Δεν άνοιγε! Τον άφησα πάνω στον καθρέπτη του χωλ.

Με το που ακούμπησα τον φακό πάνω στον καθρέπτη, ανάβει το φως του μπάνιου! Από μέσα ακούστηκε άλλος ένας θόρυβος, σαν να σπάει γυαλί! Πήγα στο μπάνιο και είδα τον καθρέπτη σπασμένο! Η πόρτα του μπάνιου ακριβώς εκείνη την στιγμή έκλεισε και εγώ κλειδώθηκα μέσα! Δεν ήξερα τι να κάνω!

Τότε, ακούω έξω από την πόρτα μια φωνή που έλεγε «Άνοιξε μου να μπω!!». Η φωνή έμοιαζε με της μαμάς μου! Η πόρτα άνοιξε και εγώ βγήκα γρήγορα έξω! Δεν είδα πουθενά την μαμά μου! Την είδα στην κρεβατοκάμαρα να κοιμάται! Τότε, αισθάνθηκα να με χτυπάει κάποιος με δύναμη συνέχεια και λιποθύμησα!

Το πρωί ξύπνησα στο κρεβάτι μου! Μου φάνηκε αρκετά παράξενο! Πήγα στο μπάνιο για να δω αν ήταν όντως σπασμένος ο καθρέπτης, όμως δεν ήταν! Κοιτάχτηκα στον καθρέπτη και είδα πως παντού είχα μώλωπες και πληγές! Τελικά αυτό που έγινε το βράδυ ήταν όνειρο; Ή μήπως όχι;

=====================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας για την ιστορία της.

=====================

Πραγματική ομορφιά


Πραγματική ομορφιά


Είμαι μηχανικός και αυτήν τη στιγμή βρίσκομαι σε μία πλωτή βάση, κάπου βορειοδυτικά του Καναδά, μέσα στον Κόλπο Μπάφιν. Ήμουν υπεύθυνος ενός φυλακίου όπου απαρτιζόταν από εννιά ακόμη άτομα. Δουλειά μας ήταν να κρατάμε τις γεννήτριες ζωντανές για να τροφοδοτούν με ρεύμα ένα μεγάλο μέρος της Νοτιοανατολικής Γροιλανδίας.

Εδώ κάνει πραγματικά κρύο. Τις ζεστές ημέρες έχει μείον τρεις βαθμούς ενώ τις κρύες… Χμ… πραγματικά δεν θέλετε να ξέρετε. Γιατί σας τα λέω όλα αυτά όμως…; Ίσως απορείτε. Read the rest of this entry

Τρόμου: Πείραμα Mε Την Bloody Marry.


Ήταν μια φίλη μου με τον ξάδερφο της. Θα κοιμόταν στο σπίτι της για μια εβδομάδα. Την πρώτη νύχτα, ο ξάδερφος της, της είπε για τον θρύλο της Blood Marry. Ήθελε να κάνουν αυτό το «πείραμα» γιατί δεν το πίστευε και έλεγε πως τα λένε για να τρομάζουν τους ανθρώπους και ειδικά τα παιδιά!

Πήγαν στον καθρέπτη του χολ και τοποθέτησαν από μπροστά του 4 κεριά! Έκαναν όλη την διαδικασία που χρειάζεται για να καλέσουν την Bloody Marry… Είδαν πως δεν είχε γίνει τίποτα. Για αυτό έσβησαν τα κεριά και πήγαν στο σαλόνι! Η φίλη μου είπε στον ξάδερφο της πως πάει λίγο στο μπάνιο! Λοιπόν, πήγε άναψε το φως και μπήκε μέσα! Κοιτάχτηκε στον καθρέπτη του μπάνιου και είδε πως από πίσω της ήταν μια κοπέλα με μαύρα μαλλιά που κάλυπταν το πρόσωπο της και φορούσε μαύρα ρούχα! Η φίλη μου τρόμαξε και βγήκε από το μπάνιο! Πήγε στο σαλόνι και το είπε αυτό στον ξάδερφο της! Αυτός της είπε ότι ήταν από την φαντασία της και πως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα! Αυτή τον πίστεψε.

Είχαν ανοίξει την τηλεόραση. Ξάφνου αυτή άρχισε να αλλάζει κανάλια από μόνη της μέχρι που έκλεισε! Την κοίταξαν για λίγα δευτερόλεπτα και είδαν πως στεκόταν από πίσω τους η ίδια κοπέλα που είχε δει η φίλη μου στο μπάνιο! Πήγαν στο δωμάτιο της και κουκουλώθηκαν και οι δύο μέχρι πάνω! Από την κουζίνα ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος, σαν να έσπαγε γυαλί! Ο ξάδερφος της φίλης μου, για να δείξει ότι δεν φοβάται, πήγε αυτός για να δει τι γίνεται! Μόλις έφτασε στην κουζίνα, είδε πως τίποτα δεν είχε πειραχτεί! Γύρισε πίσω στο δωμάτιο της φίλης μου και της είπε τι έγινε! Εκείνη τον πίστεψε!

Το βράδυ δεν κοιμήθηκαν από φόβο! Την επόμενη μέρα το πρωί, αφού οι γονείς της φίλης μου έφυγαν πάλι για δουλειά, κατέβηκαν κάτω στο υπόγειο του σπιτιού. Κάτω είχε 5 μεγάλους καθρέπτες! Ο ξάδερφος της φίλης μου πήρε ένα ρόπαλο για ασφάλεια! Κοιτάχτηκε σε έναν καθρέπτη… Είδε την ίδια κοπέλα να στέκεται από πίσω του! Τρόμαξε και έσπασε τον καθρέπτη με το ρόπαλο! Μετά έγινε το ίδιο και με την φίλη μου σε έναν άλλον καθρέπτη! Πήρε ένα σφυρί και τον έσπασε! Το ίδιο έγινε και με τους άλλους τρεις! Τους έσπασαν.

Μετά, ανέβηκαν πάνω πιστεύοντας πως όλα τελείωσαν αφού έσπασαν τους καθρέπτες! Από τις σκάλες του υπόγειου ακούγονταν βήματα! Ανέβαιναν τις σκάλες! Εμφανίστηκε η ίδια κοπέλα που εμφανιζόταν στους καθρέπτες! Πήγαινε προς το μέρος τους! Αυτοί τα έκαναν πάνω τους κυριολεκτικά! Πήραν έναν σταυρό και το κόλλησαν στο μέτωπο της! Αυτή πονούσε και άρχισε να τρέχει σαν τρελή μέσα στο σαλόνι από τον πόνο! Έπιασε φωτιά και κάηκε! Εξαφανίστηκε πολύ απότομα! Όλα τελείωσαν! Σταμάτησαν! Δεν μίλησα ποτέ σε κανέναν για αυτό το θέμα!

===========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

===========================

Ο ξένος


Ο Ξένος Εξώφυλλο


Χρόνια βασανιζόταν ο αδερφός μου με την αγιάτρευτη αρρώστια που του κατέτρωγε τα σωθικά. Κι όμως… έπασχε από την ανίατη ασθένεια της αιώνιας ζωής, που… εγώ του χάρισα. Πολλές ήταν οι φορές που με παρακάλεσε να τον απαλλάξω από το μαρτύριο· κι εγώ… προσπάθησα… Read the rest of this entry

Τρόμου: Παράξενα Φαινόμενα Στο Σπίτι.


Κάποτε ήταν ένα κορίτσι που ήταν γύρω στα 15 και την έλεγαν Ελένη. Η Ελένη πήγαινε πρώτη Λυκείου και ήταν η καλύτερη μαθήτρια στην τάξη! Μια μέρα είδε μια παρέα, ένα κορίτσι και δύο αγόρια να την πλησιάζουν. Αυτή τους ρώτησε τι θα ήθελαν και αυτοί της απάντησαν πως ήρθαν γιατί ήθελαν να την γνωρίσουν και να την βάλουν στην παρέα τους! Η παρέα των τριών παιδιών ήταν Δευτέρα Λυκείου. Αυτοί φυσικά δέχτηκε, μιας και δεν είχε κανέναν φίλο σε όλο το σχολείο και έτσι ξεκίνησαν τα μπούρου μπούρου.

Ήρθε η ώρα να σχολάσουν και έτσι ο καθένας πήρε τον δρόμο για το σπίτι του. Η Ελένη, από τότε που μπήκε στην παρέα των τριών αυτών παιδιών, άρχισε να βλέπει κάθε βράδυ ένα πολύ παράξενο όνειρο. Έβλεπε ότι την κυνηγούσε ένας παράξενος άντρας με ένα μαχαίρι και μια μάσκα στο πρόσωπο. Αυτό το όνειρο όμως το έβλεπε μόνο στις 12:00 το βράδυ! Ε λοιπόν, μια νύχτα αποφάσισε να μείνει ξύπνια γιατί φοβόταν πως θα ξανάβλεπε το ίδιο όνειρο.

Πήγε 11:40 όταν ακούστηκε ένας θόρυβος από την κουζίνα. Σαν να έσπαγε γυαλί! Η Ελένη πήγε εκεί τρομαγμένη για να δει αν είχε πέσει τίποτα, αλλά όλα ήταν στην θέση τους! Τέλος πάντων, δεν έδωσε σημασία και πήγε πάλι στον καναπέ για να δει τηλεόραση! Ξαφνικά η τηλεόραση άρχισε να αλλάζει κανάλια από μόνη της! Η Ελένη άρχισε να αγχώνεται και να φοβάται περισσότερο! Πήγε τρέμοντας και την έκλεισε από το κεντρικό κουμπί που βρισκόταν πάνω στην τηλεόραση. Τα φώτα τα άφησε αναμμένα γιατί φοβόταν αρκετά και άρχισε να ανεβαίνει την σκάλα που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια.

Όταν η Ελένη έφτασε στην μέση της σκάλας, είδε πως τα φώτα του σαλονιού άρχισαν να αναβοσβήνουν! Άρχισε να τρέχει τρομοκρατημένη στο δωμάτιο της! Μπήκε μέσα και κλείδωσε την πόρτα! Ξάπλωσε στο κρεβάτι της και κουκουλώθηκε μέχρι πάνω! Άρχισαν να ακούγονται χτύποι στην πόρτα του δωματίου της και επίσης να ακούει μια βραχνή φωνή να λέει το όνομα της! Η Ελένη κυριολεκτικά τα έκανε πάνω της!

Ξαφνικά η πόρτα έσπασε και μπήκε μέσα μια σκιά γύρο στο 1,5 μέτρο! Η σκιά ήταν λευκή! Πήγε πάνω από την Ελένη και την κοιτούσε με ένα διαπεραστικό βλέμμα! Τότε η Ελένη έβγαλε την εικόνα της Παναγίας που είχε κάτω από το μαξιλάρι της και της την έβαλε στο πρόσωπο! Η σκιά άρχισε να τσιρίζει και είπε στην Ελένη «Η εικόνα αυτή σε έσωσε!» και μέσα σε δεύτερα εξαφανίστηκε! Την επόμενη μέρα που πήγε στο σχολείο δεν είπε τίποτα σε κανέναν όταν ξαφνικά από μια παρέα πολλών ατόμων άκουσε να μιλάν για την παρέα που είχε η Ελένη, και η παρέα ανέφερε πως αυτά τα παιδιά ασχολούνταν με μαύρη μάγια! Τότε κατάλαβε τι ήταν όλα αυτά που είχαν γίνει χθες στο σπίτι της! Από τότε δεν ξαναείδε πότε εκείνο το κορίτσι και τα δύο αγόρια!

=========================

Ευχαριστούμε την αναγνώστρια της σελίδας μας για την ιστορία της.

=========================

Τρόμου: Ποτηράκι.


Ήμουνα εγώ μαζί με μία φίλη μου. Είχαμε κανονίσει από την προηγούμενη μέρα να βρεθούμε και να πάμε κατά τις 7:30 το απόγευμα σε ένα εγκαταλελειμμένο ερειπωμένο σπίτι! Είχαμε σχεδιάσει να κάνουμε ποτηράκι ώστε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα!

Μπήκαμε στο σπίτι και είδαμε πως είχε πάρα πολύ λίγο φως επειδή ο ήλιος έδυε σιγά σιγά. Μέσα σε ένα δωμάτιο υπήρχε ένα μικρό στρογγυλό τραπέζι και 2 καρέκλες δίπλα του. Η φίλη μου έβγαλε από την τσάντα της ένα ποτήρι και εγώ έβγαλα από την δική μου τσάντα μερικά χαρτιά, που το κάθε ένα από αυτά είχε ένα διαφορετικό γράμμα.

Πρώτα η φίλη μου προσπάθησε να καλέσει ένα πνεύμα, αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα προσπάθησα εγώ και τα κατάφερα! Αρχικά του ζητούσαμε να κάνει διάφορα πράγματα, όπως για παράδειγμα να χτυπήσει το χέρι του πάνω στο τραπέζι κ.λ.π. Λίγο αργότερα εγώ το ρωτάω πιο είναι το όνομα του. Με τα χαρτιά μου σχημάτισε το όνομα Λούσιφερ!!!

Εγώ κατουρήθηκα πάνω μου και η φίλη μου χεζόταν από τον φόβο της! Πήγαμε να φύγουμε αλλά οι πόρτες έκλεισαν! Εγώ φορούσα ένα βραχιόλι με έναν σταυρό πάνω του, αλλά κόπηκε! Και η φίλη μου φορούσε ένα βραχιόλι με έναν σταυρό, αλλά και αυτό κόπηκε! Σε κάποια φάση η φίλη μου γύρισε προς τα εμένα και άρχισε να τσιρίζει! Την ρώτησα τι έπαθε και εκείνη μου είπε να μην κοιτάξω πίσω μου. Εγώ από περιέργεια και μόνο γύρισα πίσω μου και είδα έναν ψιλό αδύνατο άντρα ξανθό, με γαλάζια μάτια και μαύρα ρούχα να με κοιτάει. Η φίλη μου και εγώ τσιρίζαμε και είπαμε μαζί ταυτόχρονα «Αυτός είναι ο Λούσιφερ!!».

Τότε αυτός άρχισε να γελά με ένα παράξενο γέλιο! Τότε η φίλη μου με πήρε από το χέρι και με πήγε σε μια πόρτα, βρήκε ένα τσεκούρι κάτω και την έσπασε! Βγήκαμε, αλλά βρεθήκαμε πάλι στο ίδιο δωμάτιο! Ίσα με 7 φορές έγινε αυτό! Τότε ο Λούσιφερ μας είπε «Ή θα παραδοθείτε σε εμένα ή δεν θα βγείτε πότε από εδώ!». Η φίλη μου άρχισε να κλαίει και μου είπε «Αυτό ήταν Τσαμπίκα! Ήρθε το τέλος μας!».

Εγώ την καθησύχασα και της είπα πως θα τα καταφέρουμε! Άρχισα να λέω πρώτη το Πάτερ Ημών και μετά άρχισε και η φίλη μου να το λέει μαζί μου! Τότε ο Λούσιφερ άρχισε να πονάει παντού και να ανοίγουν πληγές σε όλο του το σώμα. Μας έλεγε να σταματήσουμε αλλά εμείς συνεχίσαμε. Μετά από λίγη ώρα εξαφανίστηκε! Όλες οι πόρτες άνοιξαν και εμείς φύγαμε από το σπίτι τρέχοντας και δεν το ξαναπλησιάσαμε πότε, ούτε ανοίξαμε συζήτηση για αυτό το θέμα.

=============================

Ευχαριστούμε την Τσαμπίκα για την ιστορία της.

=============================

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 1.015 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: